Loading...
จดหมายฉบับนี้ควรจะส่งถึงผู้อ่านประชาไทและเพื่อนสมาชิกเว็บบอร์ดประชาไทหนึ่งเดือนมาแล้ว แต่ทว่า..ดิฉันเองก็ตกอยู่ในอาการอ้ำอึ้งพูดไม่ออก ไม่รู้จะบอกอะไรได้มากไปกว่า ... “ขอโทษ”
สังคมต้องกดดันคนอนุญาตฆ่า ไม่ว่าเขาจะสั่งฆ่าโดยตรง หรือสนับสนุนให้เกิดการฆ่า ไม่ว่าจะมาแบบเนียนหรือไม่เนียน
บททดลองเสนอทางยุทธวิธี ในภาวะที่ยังพอมีเวลา ก่อนการรัฐประหาร การสงครามกลางเมือง
สังคมไทยต้องไม่ยอมรับผลการสอบสวนใดๆ ที่อยู่ภายใต้บรรยากาศของกฎหมายอันเป็นสถาปัตยกรรมของความรุนแรงสองฉบับนี้
เขียนถึงเอ็นจีโอ เขียนถึงอภิสิทธิ์ ว่าด้วยปัญหา ‘เชิงโครงสร้าง’ เกมความรุนแรงที่รัฐออกแบบขึ้น
คนเสื้อแดงทำข้อสอบผ่านแล้ว ต่อให้ไม่มีอะไรติดมือกลับบ้านก็ไม่แพ้ เหลือแต่การบ้านของรัฐและอำนาจนำ ที่จะต้องเผชิญกับอนาคตที่กำลังไล่ล่า
“ใช้สิทธิโดยไม่รุนแรง รักษากฎหมายโดยไม่ปราบปราม หาทางออกโดยไม่รัฐประหาร” รัฐและสื่อ ต้องหยุดทำลายความชอบธรรมของการชุมนุม
คำตัดสินหรือคำอธิบาย แม้จะเป็นเรื่องสำคัญ แต่ที่สำคัญกว่าคือ จะต้องใช้มันอย่างเสมอหน้ากัน
บางทีเราอาจจะผิดเองที่ไปเข้าใจว่า นี่คือเครื่องมือค้นหาวัตถุระเบิด แท้ที่จริงมันมีคุณสมบัติอันทรงประสิทธิภาพในเรื่องอื่นๆ อีกมากที่เราไม่เห็น
ข้อเสนอให้เสื้อแดงคำนึงถึงต้นทุน ความคุ้มค่า และความยั่งยืนในการต่อสู้ และขอไร้เดียงสาด้วยการเริ่มต้นทวงสัญญาแกนนำพันธมิตรฯสักครั้ง