เมืองไทย 2555 อะไรรอเราอยู่ ตอน 6: ไทยในเวทีระหว่างประเทศกับ ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์

จับ ตานโยบายระหว่างประเทศรัฐบาลยิ่งลักษณ์ในปี 2555 บทบาทมหาอำนาจจีน-สหรัฐในภูมิภาค และโอกาสของรัฐบาลในการเยือน “อินเดีย” ปลาย ม.ค. นี้พร้อมแนะ “ยิ่งลักษณ์” หากจะเดินการทูตแบบยุค “ทักษิณ” ต้องเน้นกรอบอาเซียนด้วยเพราะเป็นหัวใจนโยบายต่างประเทศของไทยมานับตั้งแต่ ยุคก่อตั้ง

สัมภาษณ์ ทางโทรศัพท์ “ปวิน ชัชวาลพงศ์พันธ์” นักวิจัยประจำสถาบันเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ศึกษา มหาวิทยาลัยแห่งชาติสิงคโปร์ (NUS) ย้อนมองนโยบายการต่างประเทศของรัฐบาลที่เปลี่ยนผ่านจาก “รัฐบาลอภิสิทธิ์” ถึงยุค “รัฐบาลยิ่งลักษณ์” และทิศทางด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของไทยกับประเทศเพื่อนบ้านอุษาคเน ย์ในปี 2555 ชาติมหาอำนาจที่ขยายอิทธิพลเข้ามาในภูมิภาค จนถึงความพร้อมของไทยในการเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียน

ประชา ไท: ทิศทางความสัมพันธ์ระหว่างประเทศของไทยกับประเทศเพื่อนบ้านในปีนี้ อาจารย์มองว่าจะมีความเปลี่ยนแปลงไปจากรัฐบาลชุดก่อนหรือไม่ และมองกรณีที่นายกรัฐมนตรีของไทยเตรียมเยือนอินเดีย ซึ่งเป็นประเทศเพื่อนบ้านมหาอำนาจประเทศหนึ่งอย่างไร

ปวิน: ก่อนอื่นต้องดูนโยบายต่างประเทศของไทยก่อน ซึ่งผมกล่าวในหลายโอกาสมาแล้วว่าจริงๆ แล้วไทยแทบไม่มีนโยบายต่างประเทศเลย ตั้งแต่สิ้นยุคทักษิณในปี ค.ศ. 2006 หลังจากนั้นก็เกิดปัญหาภายในของไทย เกิดปัญหามากมายตลอดเวลา จนกระทั่งเราไม่มีเวลาที่จะให้ความสนใจกับประเด็นที่เกี่ยวข้องกับด้านการ ต่างประเทศ

พอ ถึงยุคของอภิสิทธิ์ซึ่งอยู่นานนิดหนึ่ง แทนที่จะให้ความสนใจกับประเด็นด้านการต่างประเทศ กลับใช้ประเด็นด้านการต่างประเทศเป็นเครื่องมือทางการเมืองภายใน ก็ไม่ได้ส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีกับประเทศเพื่อนบ้าน อย่างที่เราเห็นกันอยู่ในกรณีความขัดแย้งระหว่างไทย-กัมพูชาก็เป็นกรณีที่ เด่นขึ้นมา ผมคิดว่าคุณยิ่งลักษณ์ขึ้นมาตามวิถีแบบประชาธิปไตย เป็นรัฐบาลที่ได้รับความชอบธรรม ผมคิดว่าคุณยิ่งลักษณ์น่าจะหันมาให้ความสนใจกับนโยบายด้านการต่างประเทศมาก ขึ้น มากกว่ารัฐบาลชุดที่ผ่านมา ผมเห็นว่าคุณยิ่งลักษณ์อาจจะทำอะไรได้หลายๆ อย่าง แต่ก็อีกล่ะ คุณยิ่งลักษณ์เพิ่งขึ้นมาอยู่ในอำนาจได้เป็นเดือนที่ 5 ก่อนหน้านี้ก็มีปัญหาเรื่องน้ำท่วม และปัญหาวุ่นวายเรื่องการจัดตั้งรัฐบาล ก็ยังไม่มีเวลาให้การดูแลด้านการต่างประเทศอย่างจริงจัง

แต่ ว่าในช่วงกลางเดือนที่ผ่านมาหลายๆ ครั้งจะเห็นว่ารัฐบาลคุณยิ่งลักษณ์เริ่มหันมาให้ความสนใจกับประเด็นด้านการ ต่างประเทศดีพอควร ผมคิดว่าหลังจากนี้เป็นต้นไป ถ้ารัฐบาลให้ความใส่ใจขึ้นมา เราก็อาจจะเห็นความเปลี่ยนแปลง โดยเฉพาะนโยบายที่เรามีกับประเทศเพื่อนบ้านซึ่งมีความเป็นมิตรมากขึ้น ซึ่งสาเหตุที่มีความเป็นมิตรมากขึ้น มาจากสองเหตุผลสำคัญ

เหตุผล แรกผมคิดว่า เนื่องจากรัฐบาลชุดนี้เป็นรัฐบาลพรรคเพื่อไทย ซึ่งต่างไปจากรัฐบาลชุดที่แล้ว คงเป็นนโยบายของรัฐบาลชุดนี้ที่พยายามเอาตัวเองออกจากรัฐบาลชุดที่แล้ว นี่เป็นธรรมชาติของรัฐบาลทั่วโลก โดยเฉพาะในประเด็นของไทยที่มันขัดแย้งด้านการเมือง และการที่รัฐบาลชุดที่แล้วมีความขัดแย้งเยอะกับเพื่อนบ้าน รัฐบาลชุดนี้คงต้องทำในสิ่งที่ตรงกันข้าม เผอิญว่าสิ่งที่ทำตรงกันข้ามมันกลายเป็นผลดีก็คือ ความพยายามผูกมิตรกับประเทศเพื่อนบ้าน ผมคิดว่าอันนี้จะเป็นแนวโน้ม ที่รัฐบาลยิ่งลักษณ์จะดำเนินนโยบายแบบสร้างมิตรภาพ กระชับความสัมพันธ์ระหว่างประเทศ ส่งเสริมความร่วมมือตามกรอบความร่วมมือทวิภาคีที่มีอยู่ฟังดูแล้วก็เป็นเบสิก แต่ผมคิดว่าอันนี้ก็คงจะเป็นแนวโน้มซึ่งรัฐบาลยิ่งลักษณ์คงจะทำต่อไป

อีกประเด็นหนึ่งคือ คุณยิ่งลักษณ์อาจจะกลับไปใช้นโยบายต่างประเทศแบบยุคคุณทักษิณซึ่ง อยู่ในอำนาจมา 6 ปี ซึ่งผมเขียนหนังสือเรื่องเกี่ยวกับนโยบายต่างประเทศคุณทักษิณไว้ โดยมี Character หลักอยู่บางประการ ยกตัวอย่างเช่น เน้นด้านธุรกิจเป็นหลัก ไม่เน้นด้านการเมือง ไม่ส่งเสริมเรื่องการพัฒนาประชาธิปไตย หรือสิทธิมนุษยชนในต่างประเทศ พยายามไม่เข้าไปก้าวก่ายในกิจการต่างประเทศของประเทศอื่น เน้นความเป็นไทย เน้นความเป็นอัตลักษณ์ของไทย ส่งเสริมความเป็นชาตินิยม ขณะเดียวกันก็ส่งเสริมความร่วมมือระหว่างประเทศ อาจจะให้อำนาจกับเอกอัครราชทูตของไทยมากขึ้น เหมือนกับในยุคของคุณทักษิณที่มี CEO Ambassador

เนื้อ หลักคงเป็นเรื่องนโยบายที่เน้นด้านเศรษฐกิจเป็นหลัก ซึ่งเราได้เห็นแล้วว่าทุกครั้งที่คุณยิ่งลักษณ์ไปเยือนต่างประเทศโดยเฉพาะใน ช่วงที่ผ่านมาเยือนประเทศอาเซียน ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาเป็นเรื่องการกระชับความสัมพันธ์ด้านเศรษฐกิจเป็นหลัก มีอันเดียวที่ผมเห็นว่าแตกต่างไปนิดหนึ่งคือกรณีของพม่า ซึ่งคุณยิ่งลักษณ์เพิ่งไปเยือนกลับมา และมีโอกาสหารือพบปะกับนางออง ซาน ซูจี และคุณยิ่งลักษณ์พูดถึงความพร้อมของไทยในการส่งเสริมการปรองดองแห่งชาติของ พม่า รวมถึงการส่งเสริมประชาธิปไตยของพม่า แต่ผมว่ากรณีนี้เป็นกรณีพิเศษ ไม่ได้หมายความว่าสิ่งที่คุณยิ่งลักษณ์พูดไป ไทยจะนำไปปฏิบัติจริงจัง ผมคิดว่าทุกๆ ประเทศที่ต้องไปพม่าก็ต้องพูดแบบเดียวกัน

โดย สรุปแล้ว จากคำถามที่ถามมา ผมคิดว่าจะมีความเปลี่ยนแปลง เราจะเห็นเทรนด์ที่มีการผูกมิตรมากขึ้น มีการกระชับความสัมพันธ์ ความร่วมมือมากขึ้น และเน้นธุรกิจเป็นหลัก

 

000

ใน การติดต่อสัมพันธ์ของรัฐบาลยิ่งลักษณ์ในกรณีพม่า เราจะเห็นว่าก่อนหน้าการเยือนของยิ่งลักษณ์ ทักษิณจะเข้าไปเยือนพม่าก่อนและพบกับตานฉ่วย อาจารย์คิดว่าเทรนด์แบบที่ ก่อนที่รัฐบาลจะเดินทางไปเยือนประเทศไหนๆ ก็ตาม จะมีการไปเยือนล่วงหน้าโดยทักษิณ จะเป็นโมเดลแบบนี้ในทุกกรณีหรือเปล่า

มัน ก็เป็นไปได้ ผมให้ความสนใจกับเรื่องนี้เหมือนกัน กับเรื่องที่คุณทักษิณได้เดินทางไปล่วงหน้าในหลายๆ ทริป ก่อนทริปที่คุณยิ่งลักษณ์จะไป ผมคิดว่ามันมีนัยยะทางด้านการเมืองหลายๆ อย่าง มากกว่านัยยะในด้านการต่างประเทศ

ถ้า เป็นนัยยะทางการเมือง ผมคิดว่าคุณทักษิณก็เหมือนเดิม เราก็รู้อยู่ว่าทักษิณเนี่ย ปากพูดว่าไม่สนใจการเมือง แต่ความเป็นจริงแล้วก็เข้ามาเกี่ยวข้องกับการเมืองโดยตลอด เรารู้อยู่ว่าคุณยิ่งลักษณ์เป็นหุ่นเชิดให้คุณทักษิณ มันก็เป็นจริง ในที่สุดแล้วคนที่บริหารรัฐบาลชุดนี้ก็ยังเป็นคุณทักษิณ ยังไม่พอ คนที่บริหารการต่างประเทศยังเป็นคุณทักษิณอีก นี่ก็เป็นความจริงที่เราต้องยอมรับกัน

ผม คิดว่ามันมีนัยยะทางการเมืองที่เราต้องพิจารณากันคือ ทักษิณต้องการบอกให้รู้ว่า ทักษิณเป็นคนตัดสินใจ เป็นคนกำหนดนโยบายของรัฐบาลชุดนี้ อีกเรื่องหนึ่งคือ มันเป็นผลประโยชน์ของตัวคุณทักษิณเอง อย่าลืมว่าทักษิณเพิ่งได้พาสปอร์ตคืน การไปเยือนต่างประเทศโดยใช้พาสปอร์ตไทยหรือก่อนหน้านี้ที่ไม่มีพาสปอร์ตไทย ก็ตามทักษิณต้องการจะชี้ให้ประชาคมโลกเห็นว่า ในความเป็นจริงแล้วทักษิณคือผู้นำของไทยที่มีความชอบธรรม แต่ต้องถูกกระทำต่างๆ นานา โดยเฉพาะถูกรัฐประหาร คือทักษิณต้องการเรียกร้องความเป็นธรรมคืนในเวทีระหว่างประเทศ

เพราะฉะนั้นก็มีวาระซ่อนเร้นของตัวคุณทักษิณเอง

คราว นี้ที่ย้อนกลับมาถึงเรื่องว่ามันจะมีผลกับนโยบายการต่างประเทศหรือไม่ ผมคิดว่าก็คงจะต้องมี หนึ่ง ก็อย่างที่บอกว่า ทักษิณเป็นผู้กำหนดนโยบายต่างประเทศเอง เผลอๆ ทักษิณเป็นคนกำหนดด้วยซ้ำว่า คุณยิ่งลักษณ์ควรไปเยือนประเทศไหนก่อน เป็นคนลำดับความสำคัญหรือ Priority ให้รัฐบาลคุณยิ่งลักษณ์

สอง อาจจะเน้นว่า อย่างที่ผมพูดไปแล้วว่า มันอาจเป็นการกลับคืนมาของการทูตแบบทักษิณที่เอาเศรษฐกิจนำเป็นหลัก และการเมืองเป็นเรื่องรองถัดลงไป จะเห็นว่าผลการเยือนต่างประเทศทุกครั้ง ผลเป็นเรื่องเศรษฐกิจเป็นหลัก ในเรื่องของพม่าเองเราต้องทำความเข้าใจว่า คุณทักษิณมีผลประโยชน์ในพม่าเยอะมาก และกรณีที่คุณทักษิณไปลงทุนส่วนตัวโดยผ่านชินคอร์ปในอดีต ซึ่งมันกลายเป็นปัญหาวุ่นวายเรื่องเกี่ยวกับผลประโยชน์ทับซ้อน เรื่องนี้จึงชี้ให้เห็นว่ายังมีความเกี่ยวข้องเรื่องผลประโยชน์และธุรกิจคุณ ทักษิณด้วย

และ การที่คุณยิ่งลักษณ์พบกับออง ซาน ซูจี ก็น่าจะเป็นความคิดของคุณทักษิณ แต่อย่างที่ผมบอก มันไม่ได้หมายความว่า Suddenly (จู่ๆ) คุณทักษิณเกิดรักประชาธิปไตย หรือรัฐบาลชุดนี้อยากส่งเสริมประชาธิปไตย ผมคิดว่าการจัดให้พบกับออง ซาน ซูจี ถือเป็นการสร้างภาพลักษณ์ที่ดีให้กับคุณยิ่งลักษณ์ในแง่ที่ว่าคุณยิ่งลักษณ์ เข้าใจการเมืองภายในพม่า ความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นในพม่า สนใจความเป็นไปของประเทศเพื่อนบ้าน ต้องการส่งเสริมประชาธิปไตย และในที่สุดแล้วก็นำไปสู่ผลประโยชน์ที่ไทยจะได้รับจากพม่า อีกเรื่องคือเรื่องท่าเรือน้ำลึกในทวาย ซึ่งเป็นผลประโยชน์ทางด้านเศรษฐกิจของไทยโดยตรง ผมคิดว่าในที่สุดแล้ว มันก็กลับมาสู่การทูตแบบทักษิณเหมือนเดิม

 

000

ต่อ บทบาทของมหาอำนาจอย่างจีนหรือสหรัฐอเมริกาในภูมิภาค ปีนี้มีสิ่งที่จะต้องจับตาหรือไม่ และบทบาททางการทหารของจีนในภูมิภาค นอกจากเรื่องพิพาทในทะเลจีนใต้ เรื่องหมู่เกาะสแปรตลีย์แล้ว กรณีทะเลด้านมหาสมุทรอินเดีย ซึ่งจีนกับพม่าพัฒนาความสัมพันธ์ทางทหารมาในระดับหนึ่งและล่าสุดเรื่องฐาน ทัพเรือของจีนในมหาสมุทรอินเดียจะมีผลต่อภูมิรัฐศาสตร์ในภูมิภาค และมีผลกับไทยอย่างไรบ้าง

ขอ ย้อนกลับไปที่คำถามแรกก่อนที่จะกลับมาคำถามใหม่ เรื่องเกี่ยวกับที่คุณยิ่งลักษณ์จะไปเยือนอินเดีย ผมคิดว่าไทยกับอินเดียเป็นประเทศที่สำคัญมาก เป็นประเทศมหาอำนาจเกิดใหม่พร้อมๆ ไปกับจีน มีคนพูดถึง The Rise of China เราก็ควรต้องพูดถึง The Rise of India เหมือนกัน เพราะฉะนั้น ผมคิดว่าเป็นเรื่องที่เสียสติสิ้นดี ถ้าเราไม่ให้ความสนใจกับประเทศอินเดีย

ที่ ผ่านมาในยุคคุณทักษิณ ได้ให้ความสำคัญพอสมควร คุณทักษิณไปเยือนอินเดีย 2-3 ครั้ง อย่าลืมว่าประเทศไทยเป็นประเทศแรกในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่ได้ลงนามร่วม กับอินเดียในความตกลงจัดตั้งเขตการค้าเสรี เพราะฉะนั้นสิ่งนี้เป็นสิ่งที่มีนัยยะสำคัญ ที่เราไม่ควรมองข้าม แต่ในยุคคุณทักษิณเมื่อไปเยือนแล้วก็ไม่ได้ให้ความสำคัญต่ออินเดียเท่าไหร่ กรณีที่คุณยิ่งลักษณ์ไปน่าจะไปต่อความสัมพันธ์ที่ดี ที่เรามีกับอินเดีย ความสัมพันธ์โดยพื้นฐานยังเป็นเรื่องเกี่ยวกับการค้าเป็นหลัก เรื่องเกี่ยวกับการจัดตั้งเขตการค้าเสรี มีเรื่องเกี่ยวกับข้อตกลงด้านการบินระหว่างสองประเทศที่ผมคิดว่ายังพัฒนากัน ไปได้ เรื่องเกี่ยวกับการเชื่อมต่อระหว่างกันเมืองหลักๆ ของไทยกับของอินเดียโดยภาคการบิน

ที่ สำคัญไม่ใช่เรื่องความสัมพันธ์ระดับทวิภาคี คืออินเดียเองตั้งแต่ปี 1992 ก็ใช้นโยบาย Look East คืออินเดียแต่เดิมมัวแต่วุ่นวายกับนโยบาย Look West หรือไม่ก็วุ่นวายอยู่ในอนุทวีปของตัวเอง โดยไม่มองความสำคัญ ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ปี 1992 ก็เป็นปีหลักที่อินเดียหันมามองความสำคัญของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เพราะฉะนั้นผมคิดว่าไทยในจุดนี้น่าจะพัฒนาบทบาทของตัวเองในการเป็นสะพาน เชื่อมอินเดียกับ เอเชียตะวันออกเฉียงใต้

เพราะ ฉะนั้นเรื่องไม่ได้จำกัดแค่ผลประโยชน์แบบทวิภาคี แต่มีบทบาทอื่นที่คุณยิ่งลักษณ์สามารถเล่นได้ ในแง่บทบาทของเราในภูมิภาค ผมคิดว่าน่าจะเป็นสิ่งที่สำคัญ และการเข้าไปพูดในรัฐสภาของอินเดียก็เป็นเรื่องที่สำคัญเช่นกัน เพราะว่าผู้นำหลักๆ ของโลก รวมถึงประธานาธิบดีโอบาม่าที่ไปเยือนอินเดียเมื่อคราวที่แล้วก็ไปพูดที่ รัฐสภาอินเดียเหมือนกัน ผมหวังว่าคุณยิ่งลักษณ์คงจะไปพูด และคงไม่ตะกุกตะกักเหมือนที่พูดครั้งที่ผ่านๆ มา และคงต้องดูกันต่อไปว่าประเด็นที่คุณยิ่งลักษณ์จะไปพูดเป็นอย่างไร

คือ อินเดียเป็นประเทศประชาธิปไตยก็จริง ส่งเสริมประชาธิปไตยมาตลอด แต่หลังๆ อินเดียก็เปลี่ยนไปเยอะพอสมควรหันมาสนใจเรื่องเศรษฐกิจเป็นหลัก เพราะฉะนั้นผมคิดว่าการที่อินเดียหันมาสนใจด้านเศรษฐกิจ ก็น่าจะสอดคล้องกับนโยบายของคุณยิ่งลักษณ์

ย้อน กลับมาคำถามเรื่องมหาอำนาจระหว่างจีนกับสหรัฐ ผมคิดว่าก็คงเป็นตัวแปรสำคัญในปีที่จะถึงนี้ การแข่งขันในภูมิภาคบอกได้เลยว่าเป็นการแข่งขันทางอำนาจระหว่างสองมหาอำนาจ คือจีนกับสหรัฐเป็นหลัก  และการแข่งขันนี้มีส่วนในการกำหนดระเบียบของภูมิภาค หรือ Regional Order

อา เซียนเหมือนกับเป็นแค่ปัจจัยหนึ่ง เป็นเหมือนตัวแปรหนึ่ง ผมคิดว่าเป็นอาวุธด้วยซ้ำที่แต่ละฝ่ายต้องการดึงอาเซียนมาเป็นพวกของตัวเอง แต่ความเป็นจริงแล้ว ความเป็นไปของภูมิภาคนี้ยังต้องถูกกำหนดด้วยสองมหาอำนาจหลัก ที่น่าสนใจไปกว่านั้นคือสหรัฐอเมริกา เมื่อสองเดือนที่ผ่านมาได้เข้าการประชุม EAS (East Asia Summit) เป็นครั้งแรกที่เข้าร่วมการประชุมอย่างเป็นทางการ ในฐานะสมาชิก EAS หนึ่ง ผมคิดว่าจีนลึกๆ ก็รู้สึกหวั่นใจในเรื่องเกี่ยวกับการที่สหรัฐเข้ามามีบทบาทโดยตรงผ่าน EAS กลายเป็นตัวคานตัวหนึ่งของจีน ก็คงจะมีอะไรน่าติดตามชม น่าติดตามดูภายในปีนี้

การ ดึงเอาคนของอาเซียนไปเป็นข้างตัวเอง ผมคิดว่ามันจะสร้างพลวัตพิเศษขึ้นมา ประเทศที่เห็นเด่นชัดว่าเป็นพวกสหรัฐก็อย่างเช่น ฟิลิปปินส์ สิงคโปร์ ก็เห็นได้ชัดว่าเขาต้องการให้สหรัฐเข้ามามีบทบาท และส่วนหนึ่งไม่ใช่แค่เพียงปกป้องผลประโยชน์ของตัวเองเท่านั้น แต่ยังต้องการใช้สหรัฐลดทอนอิทธิพลของจีนที่มีในภูมิภาค พบคิดว่าอย่างไรก็ตามประเทศเหล่านี้ก็ยังมองจีนว่าเป็นภัยตัวหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นภัยทางด้านการเมือง ภัยทางด้านการทหาร ภัยทางด้านเศรษฐกิจ ซึ่งหลายๆ คนมองข้ามไป ภัยทางเศรษฐกิจก็ในแง่ที่ว่าจีนเข้ามามีบทบาทครอบงำเศรษฐกิจในภูมิภาคนี้พอ สมควร อีกกลุ่มประเทศหนึ่งซึ่งเข้าข้างจีนอย่างเห็นชัดๆ โดยเฉพาะกลุ่มประเทศในอินโดจีน พม่า กัมพูชา ลาว กลุ่มประเทศนี้ตกอยู่ใน Satellite ของจีน ไทยเอง ผมคิดว่าก็เหยียบเรือสองแคมมาตลอด คือมีความสัมพันธ์ที่ดีกับจีน ขณะเดียวกันเป็นพันธมิตรทางด้านการทหารกับสหรัฐก็คงต้องดูต่อไป

กับ คำถามสุดท้าย ที่ถามว่าจีนกับอินเดียคิดว่าอันนี้ก็เป็นพลวัตสำคัญอันหนึ่ง เราไปโฟกัสมากแต่เรื่องทะเลจีนใต้ ซึ่งผมคิดว่าก็ยังเป็นประเด็นสำคัญ และประเด็นทะเลจีนใต้ก็ยังเป็นตัวกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างจีนกับสหรัฐ อเมริกาด้วย และผมก็ยังเชื่อว่ามันจะเป็นประเด็น เป็นวาระหลักใน อาเซียน ในการประชุม อาเซียน ทุกๆ ครั้งนับจากนี้ต่อไป เพราะผมคิดว่าปัญหาคงไม่ได้รับการแก้ไขในเร็ววัน มันมีความซับซ้อนมาก มันมีความขัดแย้งกันระหว่างการใช้วิธีแก้ไขปัญหาแบบทวิภาคีหรือจะเอา ผ่านกรอบ อาเซียน ซึ่งผมคิดว่าต้องดีเบทกันอีกนานพอสมควร

ทั้ง นี้ทั้งนั้นเลยทำให้คนมองข้ามอีกพลวัตหนึ่งที่เกิดขึ้นในอ่าวเบงกอล ในมหาสมุทรอินเดีย มันเป็นการต่อรองทางด้านอำนาจระหว่างจีนกับอินเดีย และผมคิดว่าพม่าก็กลายเป็น Battlefield (สมรภูมิ) ระหว่างจีนกับอินเดีย คือตัวพม่าเองเป็นแหล่งทรัพยากรสำคัญ เป็นแหล่งวัตถุดิบให้กับทั้งจีนและอินเดีย รวมถึงมีความสัมพันธ์ทางด้านภูมิรัฐศาสตร์ มีการพึ่งพากันสูง อินเดียเองก็หวังที่จะขอความช่วยเหลือจากพม่าในการไม่ให้ความช่วยเหลือกลุ่ม กบฏที่อยู่ทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือซึ่งเป็นพรมแดนที่ติดกัน เพราะฉะนั้นก็ไม่ใช่เรื่องปัจจัยทางด้านเศรษฐกิจ ทางด้านขายน้ำมัน หรือก๊าซธรรมชาติ หรือเรื่องเกี่ยวกับวัตถุดิบอย่างเดียว มันก็เป็นประเด็นทางด้านการเมืองด้วย จีนเองก็มีประเด็นการเมืองมากเหมือนกัน ในเรื่องกรณีความขัดแย้งระหว่างรัฐบาลพม่ากับชนกลุ่มน้อยตามแนวชายแดน ถ้าเราจำได้เคยมีกรณีชนกลุ่มน้อยโกก้างที่ข้ามไปและก่อให้เกิดปัญหามากมาย

ซึ่งผมคิดว่าการมองพม่าก็ต้องมองให้ชัดๆ ด้วยว่าพม่าอาจจะไม่ได้ถูก Manipulated อย่างเดียว แต่พม่าเองก็ Manipulate สถานการณ์ด้วย พม่าเองก็ใช้จีนในการคานผลประโยชน์อินเดีย ขณะเดียวกันใช้อินเดียคานผลประโยชน์กับจีน ถ้าหากถูกกดดันจากทั้งสองประเทศก็มาหาความช่วยเหลือจากไทย และตอนนี้ก็กำลังจะหาความช่วยเหลือจากสหรัฐอเมริกา ผมคิดว่าพม่าเองจริงๆ ก็น่าสนใจ และไม่ได้ตกอยู่ในสถานะลำบากอย่างที่เราคิดในแง่ของด้านการทูต ผมคิดว่าพม่าไม่ได้เป็น “Passive Player” พม่าเองก็พยายามที่จะ ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Diversify foreign policy options” คือพยายามหาทางเลือกอื่นๆ ในการกำหนดนโยบายต่างประเทศเพื่อที่จะไม่ให้ตัวเองต้องตกอยู่ใต้อิทธิพลของ ประเทศใดประเทศหนึ่งโดยเฉพาะ

 

000

ในเรื่องของการปรับตัวเข้าสู่ประชาคมเศรษฐกิจอาเซียนกรณีของไทย มองว่ามีความพร้อมมากน้อยเพียงใด

ผม คิดว่าเราไม่แน่ใจว่ามีความพร้อมที่จะเข้าเป็นส่วนหนึ่งของประชาคมอาเซียน หรือเปล่า มันก็มีปัญหาอยู่หลายๆ ปัญหา เริ่มจากในภูมิภาคนี้ก่อนก็คือว่า ผมเองไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าประเทศอื่นๆ นอกจากประเทศไทยแล้ว เราพร้อมจริงๆ แล้วหรือที่จะกลายไปเป็นชุมชนของอาเซียนทั้งทางการเมือง เศรษฐกิจ และวัฒนธรรม และเหลือเวลาอีกแค่ 3 ปีเท่านั้น มันยังมีช่องว่างที่เกิดขึ้นในภูมิภาค ที่เห็นได้ชัดคือช่องว่างทางเศรษฐกิจระหว่างประเทศที่พัฒนาแล้วกับประเทศ กำลังพัฒนาในอาเซียน รวมถึงช่องว่างในด้านการเมือง ประเทศบางประเทศยังไม่ให้ความสำคัญต่อกลไกที่มีอยู่ในอาเซียน ไทย-กัมพูชา ยกตัวอย่างนะครับในกรณีของเขาพระวิหาร ก็รู้ว่าไทยไม่ได้ให้ความศรัทธาต่ออาเซียนเลยเมื่อเกิดปัญหาขึ้น

ผม เลยไม่แน่ใจว่าคนไทยเข้าใจอาเซียนหรือเปล่า คนไทยทั่วๆ ไปเข้าใจความสำคัญของเรื่องนี้ไหม รัฐบาลทำพอหรือเปล่าในแง่ของการสร้างความเข้าใจว่าอะไรคือผลประโยชน์ของเรา ในการเข้าร่วมอาเซียน

มอง ในแง่ของรัฐบาล ผมก็ไม่รู้ว่ารัฐบาลพร้อมหรือไม่ เราสามารถ fulfill Commitments (การบรรลุข้อตกลงร่วมกัน) ได้หรือเปล่า ยกตัวอย่างเช่น การเข้าไปเป็นส่วนหนึ่งของชุมชนทางด้านเศรษฐกิจ เราเปิดเสรีพอไหม เรา Need Requirement อะไรหรือเปล่า ผมคิดว่าในเรื่องเศรษฐกิจ แม้มันจะยาก แต่ก็มีความเป็นไปได้ เพราะผมคิดว่าความร่วมมือทางเศรษฐกิจมันเป็นพื้นที่ที่ภาษาอังกฤษเรียกว่า “Less Controversial” (ก่อให้เกิดข้อโต้แย้งได้น้อย) ถ้าเทียบกับความร่วมมือหรือการสร้างชุมชนในด้านอื่นๆ โดยเฉพาะในด้านการเมือง ผมคิดว่ามันอาจเป็นเรื่องยาก ปัญหาเขาพระวิหารที่มีอยู่ยังไม่จบสิ้น และเราเองก็ไปสัญญากับกัมพูชาแล้วว่าจะขอความช่วยเหลือจากอาเซียนแก้ไขปัญหา ก็ต้องดูต่อไปว่า เราพูดจริงหรือไม่ แล้วถ้าเกิดเราทำได้ก็อาจจะทำให้อาเซียนมีความหวังขึ้นมาในแง่การสร้างชุมชน ด้านการเมืองในปี 2015 ผมคิดว่าในที่สุดเราประกาศไปแล้ว เราก็คงจะต้องก้าวไปสู่จุดนั้น

ถ้า ถามผมจริงๆ ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในปี 2015 ผมคิดว่าอะไรที่ทำได้ อาเซียนก็ต้องทำไปก่อน อะไรที่ทำไม่ได้ต้องค่อยๆ ปรับตัวกันต่อไป ค่อยๆ ขยับเขยื้อนไป แต่ผมอยากให้ทุกคนมองอาเซียนในแง่ดีนิดหนึ่ง คือมันก็เป็นเรื่องง่ายถ้าเราจะวิพากษ์วิจารณ์อาเซียนว่าได้แต่พูด ไม่ค่อยทำ สมาชิกก็ไม่ค่อยมีใครให้ความศรัทธาต่อกฎเกณฑ์อะไรต่างๆ ... ผมคิดว่าอยากให้มองในแง่ดีเพราะว่าอาเซียนก็พัฒนามาเร็วพอสมควรในช่วงหลายปีที่ผ่านมา นี่คือปีที่45 ของอาเซียนซึ่งก่อตั้งในปี 1967 มาถึงจุดนี้อาเซียนกฎบัตรอาเซียน และมีคณะกรรมาธิการส่งเสริมสิทธิมนุษยชน แม้ว่าจะยังไม่มีบทบาทมากนัก แต่ก็มีคณะกรรมการขึ้นมา เพราะฉะนั้นทุกอย่างยังมีความหวังในอาเซียน แม้ว่าในปี 2015 เราจะยังไม่สามารถทำให้เป็นชุมชนแบบสมบูรณ์แบบ แต่ผมคิดว่ามันก็คงจะพัฒนาต่อไปเรื่อยๆ ผมคิดว่าพอลงมาถึงระดับ National Level แล้ว รัฐบาลยิ่งลักษณ์ต้องทำมากกว่านี้ โดยเฉพาะในแง่ของการส่งเสริม ประชาสัมพันธ์เรื่องความเข้าใจต่ออาเซียน เน้นย้ำว่าผลประโยชน์ที่เราจะได้จากอาเซียนคืออะไร เพราะถ้าเรารู้ว่าผลประโยชน์ของเราอยู่ตรงไหน ผมคิดว่าเราควรจะเดินไปตามแนวทางนั้น แต่จะเป็นเรื่องยาก ถ้าเรายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผลประโยชน์ของเราในอาเซียนคืออะไร

เรื่องสุดท้ายที่ผมจะฝากไว้กับรัฐบาลยิ่งลักษณ์คือ ถ้า เกิดคุณยิ่งลักษณ์จะเอานโยบายคุณทักษิณกลับมาใช้ คุณยิ่งลักษณ์ต้องปรับอย่างมากโดยเฉพาะในเรื่องเกี่ยวกับอาเซียน เพราะว่าทักษิณไม่ได้ให้ความสำคัญกับเรื่องอาเซียนเลย ในความเป็นจริงแล้วทักษิณมองข้ามอาเซียนด้วยซ้ำ เพราะทักษิณไม่มีความเชื่อมั่นในอาเซียน ทักษิณต้องการสร้างกรอบความร่วมมือขึ้นมาใหม่ และเป็นคนที่ทะเยอทะยานสูง ทั้งๆ ที่อาเซียนเป็นหัวใจของนโยบายการต่างประเทศของไทยตั้งแต่ที่อาเซียนได้รับ การก่อตั้งขึ้นมา เพราะฉะนั้นจุดนี้เราต้องยอมรับความเป็นจริงว่าเราหนีอาเซียนไม่พ้น ประเทศเราตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ คุณยิ่งลักษณ์ต้องให้ความสำคัญกับอาเซียน และควรต้องรีบทำ ก่อนที่ประเทศอื่นๆ จะแย่งบทบาทนี้ไป โดยเฉพาะประเทศเกิดใหม่เช่นเวียดนาม

 

Comments

เห่อกระแส โฆษณา

เห่อกระแส โฆษณา คำ"อาเซียน"
รอไทยเปลี่ยน ก้าวไกล ไปข้างหน้า
เตรียมโครงการ ข้นเข้ม เต็มอัตรา
เศรษฐกิจ ขายค้า นำการเมือง

ความมั่งคั่ง ทำได้ ไม่เพ้อฝัน
ช่างหัวมัน แดนกะหรี่ เขาลือเลื่อง
ยาเสพติด ซื้อง่าย ใช้กันเปลือง
บ่อนเต็มเมือง ทั่วบ้าน การพนัน

เยาวชน บ้านแตก เพราะแหลกเหลว
การศึกษา พันธฺ์เลว เห็นไหมท่าน
สิ่งแวดล้อม ล่มจม ล้มกระดาน
น้ำท่วมบ้าน อยู่รอมร่อ ยังรอรวย

ความโสมม ปกปิด มิดชิดไว้
สังคมไทย มักง่าย ชอบความสวย
นโยบาย เดินสาย แบบเฮงซวย
ต่างประเทศ หรือจะช่วย สังคมไทย

ประเทศไทยควรเอาอดีตอันไร้สาระ

ประเทศไทยควรเอาอดีตอันไร้สาระ ที่ไม่ก่อให้เกิดประโยชน์ใดๆทั้งในโลกนี้และโลกหน้า
ไปลอยอังคาร ไปทิ้งแม่น้ำโขง ไปถมอ่าวไทย
ให้แผ่นดินที่เราอาศัยเกิดนี้กว้างใหญ่ไพศาลขึ้นด้วยวิสัยทัศน์ของพลเมืองโลก
และเจริญเติบโตเข้มแข็งในวิสัยทัศน์ของชาวโลก
ส่องกล้องมองไกลให้ชัดว่าอาเชียนจะมีอำนาจต่อรองมากขึ้น
เปลี่ยนแปลงกฎเกณฑ์อนาคตให้มีสมดุลย์ มีเหตุผล สร้างประโยชน์ สร้างบรรยากาศที่เป็นธรรมมากขึ้น
และที่สำคัญอาเชียนจะเป็นพื้นที่แห่งอนาคต
เป็นตัวแปร ตัวละลาย อิทธิพลดึกดำบรรพ์ของเหล่าอันธพาลโลกด้วย

ใสหัว wrote:เห่อกระแส โฆษณา

[quote=ใสหัว]เห่อกระแส โฆษณา คำ"อาเซียน"
รอไทยเปลี่ยน ก้าวไกล ไปข้างหน้า
เตรียมโครงการ ข้นเข้ม เต็มอัตรา
เศรษฐกิจ ขายค้า นำการเมือง

ความมั่งคั่ง ทำได้ ไม่เพ้อฝัน
ช่างหัวมัน แดนกะหรี่ เขาลือเลื่อง
ยาเสพติด ซื้อง่าย ใช้กันเปลือง
บ่อนเต็มเมือง ทั่วบ้าน การพนัน

เยาวชน บ้านแตก เพราะแหลกเหลว
การศึกษา พันธฺ์เลว เห็นไหมท่าน
สิ่งแวดล้อม ล่มจม ล้มกระดาน
น้ำท่วมบ้าน อยู่รอมร่อ ยังรอรวย

ความโสมม ปกปิด มิดชิดไว้
สังคมไทย มักง่าย ชอบความสวย
นโยบาย เดินสาย แบบเฮงซวย
ต่างประเทศ หรือจะช่วย สังคมไทย[/quote]

คุณค่าเก่า ๆ ที่เต็มไปด้วยความหลอกลวง และเหี้ยมโหดอำมหิต กำลังหายใจแผ่วเบาลงทุกที
มันกำลังตายไปพร้อม ๆ กับ เวลาที่นับเป็นนาที

ป่วยการที่จะมาปั้นผีลุกปลุกผีนั่ง

คุณค่าเดิม ๆ ที่ไม่สามารถอธิบายกันด้วยข้อเท็จจริงและเหตุผล
นอกจากวาทศิลป์และกฎหมายปิดปากคู่กรณี กำลังจะหมดความนิยมจากมหาชน

การเมืองแบบใดมันก็ไม่เคยใสสะอาดสำหรับมาตรฐานที่เต็มไปด้วยอคติ
เมื่อการเมืองบนความหลอกลวง และเหี้ยมโหดอำมหิตอย่างเก่าตายไป
การเมื่องมดเท็จอย่างใหม่ก็มาแทน

เก่าย่อมดีกว่าใหม่เพราะใหม่มีโอกาสตรวจสอบทวนความหลาย ๆ ด้าน
มาช่วยกันสรรสร้างการเมืองแบบใหม่กันดีกว่า
ส่วนการเมืองแบบเก่า ปล่อยให้เป็นโบราณวัตถุไว้ศึกษากันทุกแง่ทุกมุม อย่างเป็นวิชาการก็พอ

เอาน่า วิชาการมีอคติน้อยกว่าการเมือง
ไว้ได้เห็นของดี ๆ ที่ผ่านกระบวนการวิชาการจริง ๆ ก็ยังสามารถนำกลับมาประยุกต์ใช้ได้
มาช่วยคนสมัยนี้ ทำสมัยนี้ให้ดี ดีกว่า

เราถูกกำหนดกรอบความคิดว่า

เราถูกกำหนดกรอบความคิดว่า เมืองไทยเรานี้แสนดีนักหนา ในน้ำมีปลา ในนามีข้าว แผ่นดินของเราอุดมสมบูรณ์ เราอยู่เป็นสุข สนุกสนาน...เมืองไทยเรานี้แสนดีกระไร...เรารักเมืองไทยยิ่งชีพเรา...หากจะยังเชื่อและอยู่อย่างนี้ต่อไปโดยไม่ยอมพัฒนาให้เท่าทันการเปลี่ยนแปลงของโลก...เลย เราจะไปแข่งขันกับเขาได้อย่างไร

ที่ผ่านมา พัฒนา

ที่ผ่านมา พัฒนา "ลุ่มน้ำโขง"
แล้วเชื่อมโยง ย้ายมา เป็น"อาเสี้ยน"
ล้วนโครงการ เร่งทุน โลกหมุนเวียน
พวกนั่งเทียน วาดฝัน ทุกวันคืน

วิชาการ อุปโลก โลกยุคใหม่
แท้ทำลาย ธรรมชาติ ไม่อาจฝืน
บนเส้นทาง สู่วิบัติ ที่หยัดยืน
กระแสคลื่น โถมทับ รองรับกัน

ทรัพยากร เหือดแห้ง เพราะแย่งชิง
สิ่งแวดล้อม แน่นิ่ง ยังหน้าด้าน
ดู"อียู" เป็นตัวอย่าง ใช่ประจาน
จากวันวาน ถึงวันนี้ มีอะไร

คล้ายเรือรอ วันล่ม จะจมแหล่
หรือมีใคร เหลียวแล คิดแก้ไข
อีกโลกร้อน นอนก่น บ่นทำไม
เหลือเท่าไร ผลาญให้หมด หายหดพลัน

ใสหัว wrote:ที่ผ่านมา พัฒนา

[quote=ใสหัว]ที่ผ่านมา พัฒนา "ลุ่มน้ำโขง"
แล้วเชื่อมโยง ย้ายมา เป็น"อาเสี้ยน"
ล้วนโครงการ เร่งทุน โลกหมุนเวียน
พวกนั่งเทียน วาดฝัน ทุกวันคืน

วิชาการ อุปโลก โลกยุคใหม่
แท้ทำลาย ธรรมชาติ ไม่อาจฝืน
บนเส้นทาง สู่วิบัติ ที่หยัดยืน
กระแสคลื่น โถมทับ รองรับกัน

ทรัพยากร เหือดแห้ง เพราะแย่งชิง
สิ่งแวดล้อม แน่นิ่ง ยังหน้าด้าน
ดู"อียู" เป็นตัวอย่าง ใช่ประจาน
จากวันวาน ถึงวันนี้ มีอะไร

คล้ายเรือรอ วันล่ม จะจมแหล่
หรือมีใคร เหลียวแล คิดแก้ไข
อีกโลกร้อน นอนก่น บ่นทำไม
เหลือเท่าไร ผลาญให้หมด หายหดพลัน[/quote]

อย่าลืมสิว่า
การพัฒนาอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง และปราศจากการระแวงระวังผลร้าย
เริ่มมาแต่สมัย จอมพลสฤษดิ์ ธนรัชต์
ที่จับมือกับสหรัฐฯ สร้างถนนมิตรภาพสู่แดนกันดาร และถนนวัฒนธรรมถอยกลับย้อนยุคไปให้ถึงก่อนมิถุนา 2475

ภาพอัปลักษณ์ที่โชว์หราวันนี้ มันถูกจัดทำและติดตั้งมาแต่ครั้งกระนู้นแล้วท่านเอ๋ย

1 อียู ถ้าแย่แล้ว

1 อียู ถ้าแย่แล้ว อเมริกันถ้าเจ๊ง จริง เมืองไทยจะเป็นไงหรือ อ้อ ใครเคยไปอเมริกา ไปอียูมาแล้ว ยกมือหน่อย 2 อาเซียนกี่ประเทศ เอเชีย กี่ประเทศ มหาอำนาจกี่ประเทศ ที่เปิดรับทักษิณไปเยือน ทั้งที่เราประกาศไปว่า ทักษิณมีคดี มีหมายจับติดตัว 3 อาเซียน มีสมบูรณาญาสิทธิ กี่ประเทศ คอมมิวนิสต์กี่ประเทศ มุสลิมกี่ประเทศ เผด็จการเท่าไร เราอยู่จำพวกไหน เข้ากับใครได้ 4 ตั้งหลักจัดการกับภายในให้สะเด็ดก่อนดีกว่า หรือทำไปพร้อมกับสัมพันธ์กับต่างชาติ 5 การศึกษา ผู้สอน ผู้เรียน ประชาชนได้รับความรู้เพียงพอไหม ทั้งเรื่องเศรษฐกิจ การเมืองภายใน อย่าว่าแต่เรื่องต่างประเทศเลย เป็นหน้าที่ของใครที่จะให้ความรู้ 6 สัญชาติญาณการเอาตัวรอดของคนไทย อยู่ระดับไหน การบริหารจัดการประเทศ ทำได้แค่ไหน โดยใคร รัฐบาลของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน จริงไหม จะอยู่ได้ นานแค่ไหน 7 ถ้าตอบคำถามพวกนี้ได้ ก็ตอบเรื่องทรัพยากร เรื่องสิ่งแวดล้อม เรื่องโลกร้อน การแก้ปัญหา และการมีโสเภณีได้

การต่างประเทศของไทยยังไงก็ยัง

การต่างประเทศของไทยยังไงก็ยัง
อุดมด้วยเหลี่ยมคูอย่างฮอนัมฮงไม่ได้
หยิ่งทะนงอย่างมหาเดก็ไม่สามารถ
การปกครองประเทศที่ขาดความต่อเนื่อง
มักมีปัญหาการต่างประเ่ทศเป็นธรรมดา
ไม่สิ มักมีปัญหาในทุกด้านเป็นธรรมดา

แต่คนที่โง่ก็คงอยากให้ปิดประเทศแล้วก็ชาบูว์ๆเหมือนเกาหลีเหนือล่ะสินะ

ใสหัว wrote:เห่อกระแส โฆษณา

[quote=ใสหัว]เห่อกระแส โฆษณา คำ"อาเซียน"
รอไทยเปลี่ยน ก้าวไกล ไปข้างหน้า
เตรียมโครงการ ข้นเข้ม เต็มอัตรา
เศรษฐกิจ ขายค้า นำการเมือง

ความมั่งคั่ง ทำได้ ไม่เพ้อฝัน
ช่างหัวมัน แดนกะหรี่ เขาลือเลื่อง
ยาเสพติด ซื้อง่าย ใช้กันเปลือง
บ่อนเต็มเมือง ทั่วบ้าน การพนัน

เยาวชน บ้านแตก เพราะแหลกเหลว
การศึกษา พันธฺ์เลว เห็นไหมท่าน
สิ่งแวดล้อม ล่มจม ล้มกระดาน
น้ำท่วมบ้าน อยู่รอมร่อ ยังรอรวย

ความโสมม ปกปิด มิดชิดไว้
สังคมไทย มักง่าย ชอบความสวย
นโยบาย เดินสาย แบบเฮงซวย
ต่างประเทศ หรือจะช่วย สังคมไทย

ที่ผ่านมา พัฒนา "ลุ่มน้ำโขง"
แล้วเชื่อมโยง ย้ายมา เป็น"อาเสี้ยน"
ล้วนโครงการ เร่งทุน โลกหมุนเวียน
พวกนั่งเทียน วาดฝัน ทุกวันคืน

วิชาการ อุปโลก โลกยุคใหม่
แท้ทำลาย ธรรมชาติ ไม่อาจฝืน
บนเส้นทาง สู่วิบัติ ที่หยัดยืน
กระแสคลื่น โถมทับ รองรับกัน

ทรัพยากร เหือดแห้ง เพราะแย่งชิง
สิ่งแวดล้อม แน่นิ่ง ยังหน้าด้าน
ดู"อียู" เป็นตัวอย่าง ใช่ประจาน
จากวันวาน ถึงวันนี้ มีอะไร

คล้ายเรือรอ วันล่ม จะจมแหล่
หรือมีใคร เหลียวแล คิดแก้ไข
อีกโลกร้อน นอนก่น บ่นทำไม
เหลือเท่าไร ผลาญให้หมด หายหดพลัน[/quote]
ฮา ฮา คงอารมณ์ค้างตั้งแต่ยุคพรรคแมลงสาบถูกอุ้มมาเป็นรัฐบาล..ด่าได้ตรงมั่กๆ..แต่ด่าช้าไปหน่อย..ฮา..

ขาดอยู่อีกบางประเด็นคุณใสหัวคงลืมไปขอเสริมให้คราวหน้าแก้ตัวใหม่จะได้ไม่ตกประเด็นสำมะคัญนะขอรับ..ฮา

..สังคมไทยยังมีอะไรโสมมอีเยอะที่ยังชะล้างไม่ออก..เช่น..ประเทศไทยยังมี รบ.สั่งฆ่าปชช.ลอยหน้าลอยตายิ้มเพ่ตอนไปให้ปากคำทำเหมือนว่าการตายของปชช.เป็นเรื่องสนุกสนานไม่เสียใจสักนิดที่เป็นนายกฯขอคืนพื้นที่โหด.ภาพคุ้นๆเหมือนฆาตกรโหดโดนตำรวจจับจะยิ้มหัวเราะหน้าระรื่น...ฮา

โจรก่อการร้ายยึดสนามบิน ทำเนียบ เอ็นบีที ก็ยังลอยนวลทำตัวเป็นเจ้าของประเทศอยู่เหนือกฎหมาย ทำตัวเป็นเจ้าแอบอ้างสถาบันไล่ล่าฝ่ายตรงข้าม แต่พอพวกเดียวกันทำผิดทำเป็นมองไม่เห็นซะงั้น...

รวมๆก็คือกระบวนการยุติธงถูกนำมาใช้ทำลายพรรคการเมืองที่ปชช.เลือก แต่พวกสลิ่มสมุนอำมาตย์กะพวกเห็บในคราบสื่อ จะตั้ง รบ.ในค่ายทหาร ยึดสนามบิน ฯลฯก็ไม่ต้องรับโทษยังขู่ฟอดๆจะล้ม รบ.15ล้านเสียงไม่เลิก...ฮา...ดังนั้นประเทศนี้มีปัญหาต้องแก้ไขแบบผ่าตัดใหญ่ อะนะ(ต้องใช้เวลารอให้อำมาตย์ตายก่อง..คิกๆ อะไรก็จะดีขึ้นเอง)

คงต้องยอมรับนะว่า..ประเทศเผด็จการด้อยพัฒนา ปชช.ส่วนใหญ่ยากจนไม่ดิ้นรนก็อดตายไม่เหมือน บรรดาสลิ่มอภิสิทธิ์ชนลูกหลานพวกคาบช้อนเงินช้อนทองมาเกิด หรือทายาทอำมาตย์มีจำนวนน้อยนิดในประเทศแต่เสียงดังอยู่เหนือกฎหมาย.

งบส่วนใหญ่ใช้สะสมอาวุธและงบการทหาร(เอามาฆ่าปชช.เพื่อรักษาอำนาจอำมาตย์) งบการศึกษาก็น้อย

ปชช.จึงยากจน ปัญหาสังคมตามมอีกมากมายนับไม่ถ้วน..แก้ไม่ทันเพราะอำมาตย์กลัว ปชช.ฉลาด อำมาตย์ตามโลกไม่ทันกลัวหมดอำนาจที่สำคัญคือบรรดาเห็บที่เกาะอำมาตย์แหละที่ยุเอาใจอำมาตย์จนเสียคนตอนแก่

..ยาเสพติดระบาดก็มาจากประเทศเผด็จการ กระหรี่ก็เลยเยอะตามไปด้วยเป็นธรรมดา..อะนะ.

..จะมัวมาบ่นทำไมก็เพราะยังงี้นะสิ..แม้ว และ รบ.ปูจึงเลือกตั้งชนะพรรคแมลงสาบของอำมาตย์กะโหวตโนของเห็บสื่อล้มละลายอย่างถล่มทลายงัย...

ปชช.รู้ว่าควรเลือกพรรคไหน(ที่ไม่ดีแต่พูดดีแต่เต้าเรื่องแหลไปวันๆ)...ให้มาทำเศรษฐกิจให้ดี..กระหรี่จะได้ลดลง..ส่งเสริมให้ปชช.มีความรู้ทันสมัยตามชาติอื่นได้อย่างแจกแท็บเล็ตไง..ฮา..และปราบยาเสพติดอย่างที่ รบ.แม้วและรบ.ปูทำให้สลิ่มพรรคแมลงสาบดูงัย...ฮา..เข้าใจแล้ว บ่สู..คิกๆๆๆ

เห็นกลอนของใสหัวกวีแมลงสาบแล้วขำทุกเทีย..นึกถึงศิลปินที่ดูดบ๊องกัญชา...มีอะไรคล้ายๆกัน..พวกนี้มักจินตนาการสูง..ไม่มองโลกสวยหรูก็มองโลกแบบเศร้ารันทดหดหู่แบบหลุดโลก.

.นึกฝันว่าตนอยู่ในวิมานแดนสวรรค์ โลกมนุษย์ชีวิตจริงไม่สวยหรูและไม่รันทดขนาดนั้น..ที่แน่ๆ ปชช.ประเทศด้อยพัฒนาก็ต้องดิ้นรนเลี้ยงปากท้องไขว่ขว้าหา รบ.ดีๆมาบริหารประเทศขนาดเมียนม่าเคยปิดประเทศทั้งที่มีทรัพยากรมากมายมหาศาลกว่าเพ่ไทย.

.ปชช.ต้องหนีประเทศมาขายแรงงานถูกๆ เขายังต้องหันมาเปิดประเทศค้าขายมากขึ้น...แต่ไทยแลนด์ยังมี(เห็บ)สาวกสื่อเน่าแป๊ะลิ้มอยากปิดประเทศอยู่อีก...ฮา..ถอยหลังลงคลองๆๆ

ใสหัว wrote:เห่อกระแส โฆษณา

[quote=ใสหัว]เห่อกระแส โฆษณา คำ"อาเซียน"
รอไทยเปลี่ยน ก้าวไกล ไปข้างหน้า
เตรียมโครงการ ข้นเข้ม เต็มอัตรา
เศรษฐกิจ ขายค้า นำการเมือง

ความมั่งคั่ง ทำได้ ไม่เพ้อฝัน
ช่างหัวมัน แดนกะหรี่ เขาลือเลื่อง
ยาเสพติด ซื้อง่าย ใช้กันเปลือง
บ่อนเต็มเมือง ทั่วบ้าน การพนัน

เยาวชน บ้านแตก เพราะแหลกเหลว
การศึกษา พันธฺ์เลว เห็นไหมท่าน
สิ่งแวดล้อม ล่มจม ล้มกระดาน
น้ำท่วมบ้าน อยู่รอมร่อ ยังรอรวย

ความโสมม ปกปิด มิดชิดไว้
สังคมไทย มักง่าย ชอบความสวย
นโยบาย เดินสาย แบบเฮงซวย
ต่างประเทศ หรือจะช่วย สังคมไทย[/quote]

การอยู่แบบยั่งยืนอย่างที่คุณชอบ(และในหลวงคิด)มันก็ทำได้ท่ามกลางการ"สานต่อ"มิตรภาพที่เป็นอาเซียน....อย่าลืมว่าบ้านเรา(เอเชีย)มีอะไรที่ไม่เหมือนฝรั่งเยอะ อย่างน้อยก็เรื่องความมีน้ำใจ

หรือถ้าชอบอยู่แบบยั่งยืนแบบไม่ยึดติดกับใคร ไม่เอาลาว พม่า เขมร อินโด แนะนำเข้าป่าไปอยู่กับม้งเลยคับ....แต่อย่าว่าอะไรเลยนะคับ ม้งหรือลาวบางคนที่อยู่ริมชายแดน ธรรมชาติงามๆกินอยู่ง่ายๆที่คุณไสหัวชอบน่ะ ยังซึมซับคำว่าอาเซียนมากกว่าคนเมืองกรุงบางคนที่ผมรู้จักซะอีก

1.

1. คนทางเหนือมักคิดต่างจากคนกรุงเทพฯ เราอยู่ได้และยอมรับได้กับคนหลากหลายวัฒนธรรม สมัยก่อน เราเกิดมาก็เห็นชาวไทภูเขากลุ่มใหญ่ แต่งชุดประจำเผ่าเดินเต็มท่ารถ บริเวณตลาดสดทุกแห่ง ตื่นตาตื่นใจอยู่แล้ว คือ วัฒนธรรมยังไม่เปลี่ยนแปลง พวกอยู่ข้างล่างก็เหมือนกัน ยังใส่ผ้าซิ่น และยังมีกลุ่มคนพื้นเมืองที่พูดภาษาด้วยสำเนียงต่างกันอีก ถ้าคุณไปอีกจังหวัดข้างเคียง ก็จะได้ยินสำเนียงอีกอย่าง
หรือแม้แต่ในเชียงใหม่ ในแต่ละหมู่บ้าน อาจพูดสำเนียงแตกต่างกัน แต่เราฟังกันรู้เรื่อง เข้าใจกันนะ สนุกดี ฉะนั้น ถ้าให้เราติดต่อกับประเทศเพื่อนบ้าน ซึ่งจริงแล้วเป็นประเทศเครือญาติ (neighbouring cousin countries) ก็ไม่รู้สึกแปลกแยก รู้สึกว่าดี คุณยิ่งลักษณ์ แม้คุณทักษิณ ก็ผ่านสภาวะนี้มา
เรามีความรู้สึก ไม่ห่างเหิน แต่คุ้นเคยมากกว่า แม้จะเป็นพม่า ก็ตาม ที่เคยรบกันมาตามประวัติศาสตร์
2. สำหรับจีน เชียงใหม่ ไม่เคยส่งบรรณาการ หรือติดต่อสัมพันธ์มาก (ต่างจากสมัยอยุธยา) อาจเป็นเพราะคนที่นี่ไม่ค่อยไฮโซ ชีวิตเรียบง่าย ไม่ค่อยซื้อของอะไร ขี้เหนียว คนจีนขายของไม่ค่อยได้ แต่เคยมีปฏิสัมพันธุ์ในสมัยพญามังราย-กุบไบลข่าน เท่านั้น ในระยะสั้นๆ รู้แต่ว่าบรรพชนเป็นคนไท รู้ปลูกข้าว และเคยสอนคนจีนปลูกข่าว หนีเขาด้วย เขาชอบก่อกวนรุกราน จนสุดท้ายคงหนีต่อไม่ได้ จะตกทะเลแล้ว อยู่แถวลาว พม่า ทางเหนือของไทยในปัจจุบัน
3. สำหรับอเมริกา อายุประเทศประมาณรัตนโกสินทร์ เราต้องคิดถึงสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 ชัดเจน ที่อเมริกา คอยช่วยเหลือไม่ให้อังกฤษเรียกร้องค่าปรับสงครามจากไทยมาก ให้อ่านหนังสือเรื่องเมืองกาญจนบุรี สะพานข้ามแม่น้ำแคว ของ พล.อ.สายหยุด เกิดผล จะได้ข้อมูลเพิ่ม

บางทีต้องพยายามคิดตาม background ของนายกฯปูด้วย แต่จำเป็นต้องมีข้อมูลพื้นฐานที่ถูกต้อง เช่น ถ้าคุณมีข้อมูลว่าคนเชียงใหม่เป็นแบบสาวเครือฟ้า รับรองคุณจะวิเคราะห์ผิดไปเลย แต่มีสิ่งทียาก คือ คนเชียงใหม่ หรือคนทางเหนือ มักจะไปปริปากอะไรออกมา ไม่ยอมรับหรือโต้แย้ง ฉะนั้น ต้องลงพื้นที่ คงจะเห็นว่ามีนักวิชาการหลายท่านจากกรุงเทพฯไปใช้ชีวิตในเชียงใหม่ แต่ต้องศึกศสประวัติศาสตร์ที่ถูกต้องประกอบด้วยเช่นกัน ทั้งนี้ทั้งนั้น ทั้งคุณทักษิณและนายกฯปู ปรารถนาดีต่อประเทศใทยทั้งชาติ และคงไม่คิดถึงธุรกิจส่วนตัวแล้ว เพราะมีมากพอ ทั้งลูกหลานก็รวยกันมากๆแล้ว เมื่อพอแล้ว ก็คิดทำงานให้ประเทศชาติมากกว่า คนทางเหนือไม่ชอบการทะเลาะ ก้าวร้าว ด่ากัน ชิงดีชิงเด่น แทงหลัง ถ้าต้องเจอแบบนี้ ถ้าเขาเลี่ยงได้ เขาจะเลี่ยงไปมากกว่า ไม่ใช่กลัว แต่ประสาทจะกินและไม่อยากยุ่งด้วย
ประเทศไทย ปี 2555 จึงต้องมีสัมพันธภาพที่ดีต่อเพื่อนบ้าน เราไม่สามารถอยู่โดดเดี่ยวได้ และจีนคงไม่ปล่อยไทย ท่านเหวินเจียเป่า บอกคุณยิ่งลักษณ์ว่า เราเป็นพี่น้องกันนะ และประเทศไทยดูน่าคบ แม้จะชอบทะเลาะกัน และทหารก็ชอบควบคุมจัง จนรัฐบาลดิ้นแทบไม่ไหว เหน่ย.. ทำอะไรก็ไม่ถนัด คนไทยควรรักสามัคคีกันไว้ดีกว่า ประเทสชาติจะได้แข็งแรงขึ้น