ใจ อึ๊งภากรณ์: ชนชั้นปกครองไทยเป็นคณะ ไม่ใช่บุคคลคนเดียว

เนื่องจากมนุษย์ดำรงอยู่ในสังคมชนชั้นมาตั้งแต่สมัยเกษตร คนธรรมดาจะถูกปกครองโดยกลุ่มคนหรือคณะ ซึ่งเป็นชนชั้นปกครอง แต่ไม่เคยมีกรณีใดในประวัติศาสตร์โลกที่บุคคลคนเดียวถืออำนาจผูกขาดอยู่ในมือ ถ้าเข้าสู่ระบบทุนนิยมก็ยิ่งแล้วใหญ่ ดังนั้นในสังคมไทยปัจจุบัน ไม่มีใครคนใดคนหนึ่งที่ผูกขาดอำนาจและสามารถสั่งการทุกอย่างได้ แต่มีหมู่คณะ คือชนชั้นปกครองไทยที่ต้องการให้เราหลงเชื่อว่าเป็นอย่างนั้น และเสื้อแดงและคนอื่นๆ อีกมากมายก็หลงเชื่อความคิดที่ผิดหลัก ประวัติศาสตร์ รัฐศาสตร์ และวิทยาศาสตร์อันนี้

“ประวัติศาสตร์ของสังคมมนุษย์ที่ผ่านมาคือประวัติศาสตร์ของการต่อสู้ทางชนชั้น” นี่คือประโยคที่มีชื่อเสียงที่ มาร์คซ์ กับ เองเกิลส์ เขียนในหนังสือ “แถลงการณ์พรรคคอมมิวนิสต์” และถ้าเราไม่เข้าใจความสำคัญของ “ชนชั้น” ในสังคมมนุษย์ เราจะไม่มีวันเข้าใจลักษณะแท้ของสังคมไทยและชนชั้นปกครองไทยได้

เราดำรงอยู่ในสังคมชนชั้น ซึ่งแปลว่ามี “กลุ่มคนกลุ่มหนึ่งที่ควบคุมอำนาจทางการเมืองและเศรษฐกิจ” กลุ่มนี้เรียกว่า “ชนชั้นปกครอง” และเราต้องเข้าใจว่า “ชนชั้น” ไม่ใช่การตราหัวคนนั้นคนนี้ ว่าอยู่ชนชั้นใด มันเป็นเรื่อง “ความสัมพันธ์” ทางอำนาจเศรษฐกิจการเมือง ที่กลุ่มคนนี้มีกับคนอีกกลุ่มหนึ่ง พูดง่ายๆ เมื่อมีชนชั้นปกครองก็ต้องมีชนชั้นอื่นที่ถูกปกครอง

ในระบบทุนนิยมชนชั้นปกครองคือชนชั้นนายทุน “ชนชั้นนายทุน” ประกอบไปด้วยนายทุนใหญ่แน่นอน แต่ประกอบไปด้วยกลุ่มคนอีกมากมายที่แบ่งงานกันทำเพื่อควบคุมระบบเศรษฐกิจทุนนิยม เช่นเจ้าหน้าที่รัฐและรัฐบาล ที่ มาร์คซ์ กับ เองเกิลส์ เรียกว่า “คณะกรรมการเพื่อบริหารผลประโยชน์ร่วมของชนชั้นนายทุน” นอกจากนี้มีนายพลระดับสูง ผู้บัญชาการตำรวจ และผู้พิพากษาระดับสูง เพื่อใช้ความรุนแรงในการควบคุมประชาชนในกรณีที่จำเป็น และมีเจ้าของสื่อ กับนักการเมืองอวุโส ฯลฯ เพื่อกล่อมเกลาให้ประชาชนเชื่อฟังชนชั้นปกครองโดยไม่ต้องใช้ความรุนแรง มีลัทธิต่างๆ ของชนชั้นปกครองที่ช่วยตรงนี้ เช่นลัทธิการเคารพธงชาติ ลัทธิศาสนา และลัทธิกษัตริย์ในประเทศที่มีสถาบันนี้

ในหลายๆ ประเทศ “เจ้าหน้าที่รัฐ” ต้องรวมไปถึงกษัตริย์และราชวงศ์ที่มีหน้าที่ในด้านการเป็นสัญญลักษณ์ของชาติที่นายทุนควบคุม และของลัทธินายทุนด้วย คือเป็นสถาบันที่ย้ำว่าการแบ่งระดับชั้นเป็นเรื่อง “ธรรมชาติ” ที่ “มีมานาน” เราจึงเข้าใจได้ว่าทำไมชนชั้นปกครองไทยมองว่ากฏหมาย 112 มีไว้ปกป้อง “ความมั่นคง” ในการปกครองของชนชั้นเขา

ก่อนหน้าที่จะมีการปฏิวัติทุนนิยม ซึ่งในไทยเกิดขึ้นในสมัยรัชกาลที่๕ เรามีชนชั้นปกครองในระบบศักดินา ในระบบนี้กษัตริย์อ่อนแอมากพอสมควร เพราะต้องแบ่งอำนาจทางเศรษฐกิจและสังคมกับขุนนาง และพ่อค้า ในระบบฟิวเดิลของยุโรปก็เช่นกัน และไม่ว่าจะมีกษัตริย์หรือจักรพรรดิ์ที่เข้มแข็งแค่ไหน เขาไม่เคยสามารถผูกขาดอำนาจอยู่ในมือได้หมด ต้องพึ่งพ่อค้า นายธนาคาร นายพล ขุนนาง พระทางศาสนา เจ้าของที่ดิน และองค์มนตรี ต่างๆ เสมอ และมักจะมีคู่แข่งที่รอแย่งชิงอำนาจตลอด พูดง่ายๆ ชนชั้นปกครองในอดีตประกอบไปด้วยหมู่คณะที่เป็นคู่แข่งกันและร่วมมือกันในเวลาเดียวกัน แต่แน่นอนในหมู่คณะนี้จะมีบุคคลบางคนที่มีอำนาจมากและในเวลาหนึ่งสามารถครอบงำคนอื่นได้ในระยะสั้น แต่การครอบงำไม่ใช่อำนาจเด็ดขาด มันมาจากการสร้างแนวร่วมด้วย ถ้าเราศึกษาประวัติศาสตร์ไทยสมัยอยุธยาหรือรัตนโกสิน เราจะเห็นภาพนี้ตลอด แม้สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ภายใต้ระบบทุนนิยม ของรัชกาลที่๕ ก็ต้องสร้างแนวร่วมเพื่อรักษาอำนาจของตนเองและหมู่คณะ ไม่ใช่นั่งสั่งอยู่คนเดียว นอกจากนี้คู่แข่งที่เป็นหมู่คณะในชนชั้นปกครองเดียวกันก็มี ประวัติศาสตร์ยุโรปก็เช่นกัน แต่นั้นไม่ได้แปลว่ากษัตริย์ในอดีตทั่วโลกจะไม่อวดอ้างว่าตนเป็น “เจ้าเหนือฟ้าเหนือหัว” เสมอ ซึ่งคำอวดกับความจริงเป็นคนละเรื่องกัน

กษัตริย์เฮนรี่ที่๘ ของอังกฤษ มีอำนาจรวมศูนย์พอสมควร แต่ต้องแบ่งอำนาจให้หัวหน้าสถาบันศาสนาและรัฐมนตรี จักรพรรดิ์ญี่ปุ่นถูกรื้อฟื้นโดยชนชั้นซัมมูไรในการปฏิวัติเมจี่ ในสงครามโลกครั้งที่สองพวกทหารคลั่งชาติอาจอ้างว่าตนพร้อมจะตายเพื่อจักรพรรดิ์ แต่ชนชั้นปกครองญี่ปุ่นตอนนั้นประกอบไปด้วยนายทุนอุตสาหกรรมและนายทหาร ในระบบเผด็จการนาซี ฮิตเลอร์อาจเป็นผู้นำสูงสุด แต่มีโครงสร้างเครือข่ายพรรคนาซีซึ่งลงมาสู่ทุกระดับของสังคม มีแกนนำพรรคที่มีอำนาจ ยิ่งกว่านั้นพรรคนาซีไม่สามารถขึ้นมามีอำนาจได้ถ้านายทุนใหญ่ของเยอรมันไม่หนุนหลัง ระบบเผด็จการสตาลินก็เหมือนกัน ปกครองโดยหมู่คณะ ฐานอำนาจคือพวกข้าราชการแดง และเมื่อสตาลินตายระบบนั้นก็ยังดำรงอยู่ต่อไปจนถึงปี 1989 ในกรณีเผด็จการฮิตเลอร์กับสตาลิน การบังคับข่มขู่ต่างๆ และการสั่งการ กระทำอย่างชัดเจน ทุกคนรู้ว่าใครสั่งและแกนนำที่มีอำนาจเป็นใคร ถ้าไม่เป็นเช่นนั้นจะทำไม่ได้ เพราะประชาชนจะไม่เกรงกลัวหรือเชื่อฟัง และนอกจากนี้สตาลินกับฮิตเลอร์เป็นผู้นำที่มีนิสัยใจคอคึกคักแข็งแกร่ง ไม่ได้เป็นคนขี้อายที่พูดกำกวม และไม่ได้เป็นคนที่ไม่เคยกล้าฟันธงเรื่องจุดยืนในที่สาธารณะ

ในระบบเผด็จการที่ปกครองโดยพวกพระในยุคแรกๆ ของสังคมชนชั้น หลังยุคบุพกาล พวกพระจะคุมระบบเกษตร แต่เนื่องจากมนุษย์ยังนับถือธรรมชาติและไม่เข้าใจวิทยาศาสตร์พอ พวกพระสามารถอ้างได้ว่าตน “รับคำสั่งมาจากเทวดา” ได้ โดยที่ไม่ต้องมีการพิสูจน์กัน แต่ระบบแบบนี้หมดจากโลกนานแล้ว

นักวิชาการและนักการเมืองฝ่ายทุนสมัยนี้มักอ้างเสมอว่าไม่มีชนชั้นในสังคม แต่พอเกิดวิกฤตเศรษฐกิจทั่วโลก ปรากฏว่าชนชั้นกรรมาชีพต้องรับแบกภาระในขณะที่ชนชั้นนายทุนเสพสุขท่ามกลางการล้มละลายของระบบธนาคารและการตกงาน และพรรคการเมืองต่างๆ หรือรัฐบาลต่างๆ ที่สนับสนุนผลประโยชน์ของชนชั้นนายทุน ก็จะใช้นโยบายเสรีนิยมกลไกตลาดที่นำไปสู่การโอนมูลค่าไปสู่ชนชั้นนายทุนเสมอ

นักวิชาการและนักการเมืองฝ่ายทุนสมัยนี้มักอ้างอีก ว่าทุนนิยมนำไปสู่เสรีภาพและกำเนิดของ “เสรีนิยม” แต่มันเป็นเพียงเสรีภาพของนายทุนเท่านั้น อย่างไรก็ตามในระบบทุนนิยมอำนาจทางเศรษฐกิจไม่เคยอยู่ในมือบุคคลคนเดียวได้ แต่จะอยู่ในมือผู้บริหารระดับสูงของกลุ่มทุนใหญ่ที่แข่งกันเอง ในขณะเดียวกันนายทุนเหล่านี้ต้องพึ่งโครงสร้างรัฐ เพื่อให้มีเสถียรภาพและความมั่นคง ทั้งภายในประเทศและในการเมืองระหว่างประเทศด้วย ดังนั้นในประเทศอย่างสหรัฐอเมริกาประธานาธิบดีต้องแบ่งอำนาจกับนักการเมืองอื่นๆ กับผู้พิพากษา กับเจ้าหน้าที่ระดับสูงของรัฐ และโดยเฉพาะกับนายทุนใหญ่

ถ้าพิจารณากรณีประเทศไทยภายใต้กรอบวิเคราะห์ทางชนชั้นอันนี้ จะเห็นชัดว่าชนชั้นปกครองไทยเป็นหมู่คณะที่ประกอบไปด้วย นายพล นายทุนนักธุกิจใหญ่ นักการเมืองระดับสูง ผู้พิพากษาระดับหัวๆ อธิบดีกรมต่างๆ องค์มนตรี และมีประมุขเป็นกษัตริย์ และหมู่คณะนี้แบ่งอำนาจหน้าที่กัน ไม่มีใครคนใดคนหนึ่งที่คุมอำนาจเบ็ดเสร็จได้เลย ....แต่นิยายภาพลวงตาที่ชนชั้นปกครองไทยอยากสร้างขึ้น เพื่อปกปิดหรือให้ความชอบธรรมกับการกระทำของตนเองคืออีกเรื่องหนึ่ง

ถ้าเข้าใจตรงนี้จะเข้าใจว่าทำไมสมาชิกบางส่วนของชนชั้นปกครองที่เคยทะเลาะกัน ตอนนี้อยากจับมือปรองดองกัน และจะเข้าใจว่าทำไมทักษิณ ไทยรักไทย ยิ่งลักษณ์ หรือเพื่อไทย เชิดชูสถาบันกษัตริย์มาตลอด พอๆ กับนายทหาร นายทุนอื่นๆ และข้าราชการระดับสูง

ในอดีตมีช่วงเวลาหนึ่งที่นายทหารบางคนและสมาชิกอื่นๆ ของชนชั้นปกครองไทย ไม่ได้มีจุดยืนที่เชิดชูสถาบันกษัตริย์ ตัวอย่างที่ดีที่สุดคือสมัยจอมพล ป.พิบูลสงคราม แต่ท่ามกลางกระแสสงครามเย็น คู่แข่งของจอมพลป. เช่นสฤษดิ์ ธนะรัชต์ และพรรคพวก หันมาเชิดชูสถาบัน และกลุ่มอื่นๆก็คล้อยตามหรือเห็นชอบอยู่แล้ว สาเหตุสำคัญอันหนึ่งคือสถาบันกษัตริย์และลัทธิ “ชาติ ศาสนา พระมหากษัตริย์” เป็นสิ่งที่ใช้ต่อต้าน “ลัทธิคอมมิวนิสต์” ได้ และถ้าพรรคคอมมิวนิสต์ชนะในไทย ชนชั้นปกครองไทยในรูปแบบที่เป็นอยู่ตอนนั้นจะเสียอำนาจไปหมด ไม่ใช่ว่าหลัง ๑๔ ตุลา สถาบันกษัตริย์ยึดอำนาจสูงสุดมาได้แต่อย่างใด อย่างที่นักวิชาการบางคนเสนอ

แน่นอนการถืออาวุธในมือ ทำให้นายพลไทยมีอำนาจสูงในการทำรัฐประหาร แต่เขาทำไม่ได้ถ้าไม่ปรึกษาหารือและได้รับการสนับสนุนจากนายทุนใหญ่ ข้าราชการชั้นสูง องค์มนตรี หรือมวลชนในขบวนการเคลื่อนไหว อย่างเช่นพวกพันธมิตรฯ เป็นต้น

บุคคลที่ควรถูกนำมาขึ้นศาลในกรณีการก่อรัฐประหาร ๑๙ กันยา คือคณะทหารเผด็จการ นำโดย สนธิ บุญยรัตกลิน บุคคลที่ควรถูกนำมาขึ้นศาลในกรณีการสั่งฆ่าประชาชนเสื้อแดงในปี ๒๕๕๓ คือ ประยุทธ์ จันทร์โอชา อนุพงษ์ เผ่าจินดา อภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ และสุเทพ เทือกสุบรรณ และคนที่ควรถูกนำมาขึ้นศาลในกรณีตากใบคือผู้บัญชาการทหาร แม่ทัพภาคที่ ๔ พิศาล วัฒนวงศ์คีรี กับ ทักษิณ ชินวัตร

ไม่มีใครอื่นที่แอบสั่งคนเหล่านี้ให้เข่นฆ่าประชาชนหรือทำรัฐประหาร แต่มีสมาชิกอื่นๆ อีกมากมายในหมู่คณะของชนชั้นปกครองไทยที่ปิดหูปิดตา ยุยง หรือให้ความชอบธรรมกับสิ่งเลวร้ายเหล่านี้ ซึ่งแปลว่าคนดังกล่าว ทั้งหมู่คณะ ไม่มีคุณสมบัติที่จะดำรงตำแหน่งสาธารณะทางการเมืองหรือเศรษฐกิจต่อไป

การปรองดอง หรือการวนเวียนของธรรมชาติ เกิด แก่ เจ็บ ตาย จะไม่นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในลักษณะของชนชั้นปกครองไทยแต่อย่างใด การเปลี่ยนแปลงมาจากการรณรงค์เคลื่อนไหวของมวลชนต่างหาก

ถ้าเราจะเริ่มสร้างประชาธิปไตยในไทย เราต้องลบผลพวงของรัฐประหาร ๑๙ กันยา และยกเลิกกฏหมาย 112 แต่แค่นั้นไม่พอ ในระยะยาวเราจะต้องสร้างสังคมใหม่ที่อำนาจการเมืองและเศรษฐกิจอยู่ในมือของประชาชนผู้ทำงานทั้งปวง ไม่ใช่จำกัดอยู่ในมือของไม่กี่คนในชนชั้นปกครอง มันแปลว่าเราต้องล้มเผด็จการของทุนนิยม และสร้างสังคมนิยม เพื่อยกเลิกระบบชนชั้นให้หมดสิ้น

Comments

ผมว่าอาจารย์ไปไกลเกินไปนะครับ

ผมว่าอาจารย์ไปไกลเกินไปนะครับ
จะเอาทักษิณขึ้นศาลในกรณีตากใบเลยหรือ
กรณีนั้นมันไม่เหมือนกับ พค.53
ไม่เคยมีหลักฐานว่าทักษิณได้ออกคำสั่งให้ฆ่า
ประชาชนในเหตุการณ์นั้น

ใจ...อุตส่าห์เขียนอธิบายมายืด

ใจ...อุตส่าห์เขียนอธิบายมายืดยาว สรุปว่า การบริหารประเทศการบริหารรัฐกิจนั้น ต้องทำด้วยคณะบุคคลเท่านั้นไม่ใช่ปัจเจกบุคคล...

การเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยนั้น ก็เป็นทางเลือกหนึ่งในการที่จะได้มาซึ่งคณะในการที่จะมาบริหารประเทศ แต่ไม่ใช่วิธีเดียว ที่ได้ผลที่สุด...

ส่วนการทำรัฐประหารนั้น เป็นกระบวนการที่จำเป็น ที่ต้องกระทำทุกครั้งที่เปลี่ยนวิธีการเลือก คณะผู้เข้ามาบริหารประเทศจากชุดเดิม ระบอบการปกครองเดิม...

ผมว่า....ถ้ารับประหารแล้ว ก็กลับมาใช้การเลือกตั้งตามระบอบประชาธิปไตยกันอีก เลือกกี่ครั้งก็ได้แต่นักเลือกตั้งเข้ามาบริหารประเทศ การทำรับประหารเช่นนั้นก็ไร้ค่า..

โดยเฉพาะเมื่อเลือกตั้งแล้วได้ชุดผู้บริหารประเทศที่ไม่สนใจบทบาทองค์คณะ....

ตัวอย่างเช่น พรรคที่มีคำชวัญว่า ทักษิณคิด เพื่อไทยทำ...

ทักษิณตั้งใคร เพื่อไทยยอม...ทักษิณส่งใคร ไม่ส่งใคร ลงเลือกตั้งเขตไหน ได้ทั้งสิ้น

พรรคแบบนี้ได้อำนาจรัฐเมื่อไหร่ เป็นอันไม่ต้องสงสัยว่า......

ทฤษฎีการใช้หมู่คณะบริหารงานสมดุลย์กัน ใช้ไม่ได้กับการบริหารรัฐกิจ เพราะ ที่มาขององค์คณะที่ได้รับแต่งตั้งจากปัจเจกชนนั้น ตรรกะไปกันมิได้...

ประชาชนเองก็ใช่ว่าจะรับประทานหญ้าเป็นอาหารกันทุกคนไป บทเรียนจากการเลือกตั้งท้องถิ่นต่างๆเริ่มปรากฎแล้วว่า พรรคของคนๆเดียวนั้นประชาชนยอมรับมิได้..

ลองดูผลการเลือกตั้ง นายกเทศมนตรีเชียงรายเป็นตัวอย่างก็ได้ครับ...

ผู้ชนะมาจากพรรคฝ่ายค้าน ได้เสียงเพียง ๑๕๐๐๐ กว่าคะแนนก็ชนะตัวแทนพรรคเพื่อไทยและเสื้อแดงสายต่างๆขาดลอย เห็นจำนวนคนเลือกผู้สมัครเสื้อแดงแต่ละคนแล้วให้สมเพชเวทนา......ว่า มีกันอยู่แค่นี้จริงๆ

ครับ...หากเบื่อระบอบการปกครองที่ใช้กันอยู่ทุกวันนี้ การเปลี่ยนแปลงอันใด ก็ต้องเริ่มต้นที่การทำรัฐประหารเสียก่อน.....

แล้วผู้ทำรัฐประหารต้องตัดสินใจให้ขาดไปเลยว่า....จะกลับไปใช้การเลือกตั้งเพื่อสรรหา คณะผู้บริหารประเทศชุดต่อไปอีกหรือไม่.....

ประเทศที่ผลการพัฒนาประเทศดีเยี่ยม ปากท้องประชาชนได้รับการเหลียวแลจากรัฐ แต่ปกครองด้วยคณะกรรมการกลางพรรค ที่ประชาชนส่วนน้อยที่เป็นสมาชิกพรรคคัดเลือกคัดสรรมาทำงาน ก็มีให้เห็นอยู่ อย่างจีน เป็นต้น.....

จีนนั้นปกครองกันแบบไม่สนใจ Rule of lawห แต่เน้นหนักที่ Rule by Laws เช่นเดียวกับอารยะประเทศทั่วไป....

จะลัทธิไหน

จะลัทธิไหน ก็มีชนชั้นปกครองทั้งนั้น

ดู Bo Xilai กับภรรยาและลูกชาย (ขับ Porche เรียน Harvard)

หรือการส่งผ่านอำนาจของตระกูล Kim (Kim Il Sung, Kim Jong Il, Kim Jong Un)

แค่เรียกชื่อต่างกัน เท่านั้นเอง

คุณบางกอกครับ

คุณบางกอกครับ หากคุณคิดได้แค่นี้ ผมขอแนะนำให้คุณบางกอกลองหัดกินหญ้าดู
อาจทำให้คุณฉลาดขึ้น ผมไม่ได้ดูถูกว่าคุณโง่นะครับ เพียงแต่ผมประจักษ์ว่า พวกเหล่า
คนที่คุณคิดว่าเขารับประทานหญ้านั้น เขาแสดงวิสัยทัศน์ได้หลักแหลมกว่าคุณบางกอก
เยอะ... จนเทียบไม่ติด

หลังจากอ่านบทความอาจารย์ผมรู้

หลังจากอ่านบทความอาจารย์ผมรู้สึกเข้าใจมากขึ้น เกี่ยวกับสถาณการณ์การเมืองของบ้านเรา ชนชั้นปกครองหลอกประชาชนธรรมดาให้ไปตายแล้วตัวเองกอดเมียนอนบนเตียงนุ่มๆ สำหรับประชาชนคนธรรมดานั้นเล่าแสนทุกทรมาร คุณบางกอกครับขอถามหน่อยมีลูกนายผลสักกี่คนที่ไปตายในสนามรบ ผมไม่รู้นะ เท่าที่รู้ก็ไม่มีสักคน ทหารหาญที่ตายในสนามรบก็ล้วนแล้วแต่ลูกชาวไร่ชาวนาทั้งนั้น แถมไม่พอสั่งลูกของเขาสังหารญาติพี่น้องของเขาอีก เช่น เสื้อแดงไง ผมคิดว่าถึงเวลาที่ชาวไรชาวนาควรจะออกมาเรียกร้องให้หยุดเกณทหารได้แล้ว จะได้รู้ไปเลยว่าชนชั้นปกครองจะสามารถสืบอำนาจตัวเองได้อีกนานแค่ไหน และอยากรู้เหมือนกันมันจะกล้ามารัฐประหารอีก

ทักษิณ คณะองค์มนตรี ยิ่งลักษณ์และรวมถึงอภิสิทธิ์ ล้วนเป็นคณะปกครองทั้งนั้นเพียงแต่ทักษิณและยิ่งลักษณ์หลอกประชาชนน้อยหน่อย อย่างน้อยก็ไม่หลอกให้หลงเชื่ออภิสิทธิ์ทั้งหลายเท่านั้น เขาคนเสื้อแดงแล้วเขาก็กล้าจ่ายด้วย แต่นั้นไม่ได้หมายถึงว่าเขาดีนะ ผมไม่ได้เห็นว่าเขาดีกว่าใคร แต่ประเทศนี้เมืองนี้ขาดคนดีศรีอยุธยาจริงๆ เพราะระบบการเลือกตั้งของเรามันไปผูดติดกับระบบพรรค เราควรจะเลือกนายกรัฐมนตรีโดยตรงดีกว่า และระบบเลือกตั้งต้องไม่ผูกติดกับพรรค ต้องให้คนลงสมัคในฐานะอิสระ independence ได้

สรุปแล้ว อ.ใจ

สรุปแล้ว อ.ใจ ก็ยังคงมองเรื่องการปรองดองคือ เอามันมาลงโทษให้หมดทุกฝ่าย... ผมว่าก็ดีนะ ใครทำผิดก็รับไป ไม่ต้องสนใจว่าจะทำให้คนหม่นหมองใจรึเปล่า

แต่พูดตามตรงนะครับ... ผมว่าท่าทางจะไม่สำเร็จเรื่องที่จะเอาคนผิดมาลงโทษตามที่เขียนเอาไว้ เพราะประเทศไทยไม่ว่ายุคสมัยไหน ก็เห็นแต่เน้นกันแค่ 2 พรรคคือ ประชาธิปัตย์ และพรรคตามกระแส (เช่น พรรคชาติไทย, พรรคความหวังใหม่, พรรคไทยรักไทย, ฯลฯ) พรรคประชาธิปัตย์มักจะไม่ค่อยเป็นพรรคตามกระแสเท่าไหร่ เลยไม่ค่อยได้เป็นรัฐบาล และไม่ว่าพรรคเพื่อไทย หรือพรรคประชาธิปัตย์ ดูแล้วเขาก็จะไม่เอาวิธีเอาคนผิดทั้งหมดมาลงโทษ

การเมืองไทยคงใกล้ถึงทางตันแล้วหล่ะ เพราะดูแล้วไม่ว่าจะเป็นรัฐบาลยิ่งลักษณ์หรือรัฐบาลอภิสิทธิ์ มันก็ไม่เห็นจะดูโอเคเท่าไหร่เลย ไม่เห็นจะเห็นหัวชาวบ้านเท่าไหร่เหมือนกัน จนบางครั้งยังรู้สึกว่า สรยุทธ์ทำงานเห็นหัวชาวบ้านมากกว่านายกฯ เลย

สรยุทธ ก็เหมือนตาอยู่

สรยุทธ ก็เหมือนตาอยู่ ไม่มีต้นทุนใดๆเพียงแต่อาชีพการทำงานเขา มันเข้าล๊อก ตรงกลาง ที่ต่อิน กะ ตานา แย่งกันหลุดมือมา เข้าทางพอดี ลองให้สรยุทธ์ มานั่งเป็นตาอินกับตานาดู ที่ต้องแบกต้นทุน และผลประโยชน์ดู ภาพก็อาจะไม่ดูสวยหรู อย่างงี้ก็ได้ เราก็ไม่ต้องการ ผุ้ปริหารที่ต้องพายเรอมาแจกของถึงมือทุกคนหรอ แต่เราต้องการผู้บริหาร ที่บริหารผลประโยชน์ ของทุกๆฝ่ายได้อย่างลงตัว ไม่มีการเดินขบวนเรียกร้อง ให้ประชาชนเดือดร้อน ต่างประเทศยอมรับ ประเทศชาติได้รับการพัฒนาเทียมเท่าปรัเทศเพื่อนบ้าน ก้น่าจะยอมรับได้ แล้ว

อยากรู้จังว่า

อยากรู้จังว่า ระบอบการปกครองที่ อ.ใจ ต้องการ มีอยู่ในประเทศไหน ยกตัวอย่างให้ดูหน่อย แล้วผมจะตามไปศีกษา ว่า เขาอยู่ดีกินดี มีความสุข มีเสรีภาพ แค่ไหน สำหรับผม ประเทศไทย มีเสรีมากที่สุดครับ

ชนชั้นปกครองในความคิดผมคือรัฐ

ชนชั้นปกครองในความคิดผมคือรัฐบาล รัฐบาลบริหารประเทศ ทำหน้าที่ทำให้คนไทยกินดีอยู่ดี รัฐบาลไหนทำได้ก็ยกย่องชมเชย รัฐบาลไหนทำไม่ได้ ใช้ระบบสองมาตรฐาน ประชาชนไม่เสมอภาค คุกมีไว้ขังคนจน ส่วนคนนามสกุลดังๆ ก็รอลงอาญา รอจนลืม รอจนหมดอายุ
ความ ก็ไม่ไหวต้องประนามรัฐบาลนั้น ยิ่งเข่นฆ่าประชาชนด้วยแล้วยิ่งต้องประนาม และถ้ามีคนชั้นปกครองรัฐบาลที่เหนือขึ้นไปอีกทำให้เกิดวิกฤติทำให้ชาติวุ่นวาย ก็ต้องประนาม ความดีความเลวไม่ได้มีนามสกุลเป็นตัวตัดสิน กรรม ครับตัดสิน

บางกอก

[quote=บางกอก]
ลองดูผลการเลือกตั้ง นายกเทศมนตรีเชียงรายเป็นตัวอย่างก็ได้ครับ...
ผู้ชนะมาจากพรรคฝ่ายค้าน ได้เสียงเพียง ๑๕๐๐๐ กว่าคะแนนก็ชนะตัวแทนพรรคเพื่อไทยและเสื้อแดงสายต่างๆขาดลอย เห็นจำนวนคนเลือกผู้สมัครเสื้อแดงแต่ละคนแล้วให้สมเพชเวทนา......ว่า มีกันอยู่แค่นี้จริงๆ
[/quote]

ผมว่าคุณบางกอกเหมือนจะเข้าใจการเมือง เอาเข้าจริงก็ไม่เข้าใจอะไรเลย หรืออาจจะแกล้งไม่เข้าใจ
แต่ผมยืนยันอย่างหนึ่ง ว่าคนที่คุณบางกอกบอกว่ากินหญ้านั้น ฉลาดกว่าที่คุณบางกอกคิดก็แล้วกัน

[quote=บางกอก]
ประเทศที่ผลการพัฒนาประเทศดีเยี่ยม ปากท้องประชาชนได้รับการเหลียวแลจากรัฐ แต่ปกครองด้วยคณะกรรมการกลางพรรค ที่ประชาชนส่วนน้อยที่เป็นสมาชิกพรรคคัดเลือกคัดสรรมาทำงาน ก็มีให้เห็นอยู่ อย่างจีน เป็นต้น.....

จีนนั้นปกครองกันแบบไม่สนใจ Rule of laws แต่เน้นหนักที่ Rule by Laws เช่นเดียวกับอารยะประเทศทั่วไป....[/quote]

ผมว่าคุณบางกอกเลิกหยิบเอาจีนมาเป็นตัวอย่างจะดีกว่าครับ
วิธีการของคุณบางกอกนั้นคล้ายคลึงกับคุณสนธินะผมว่า

ใครๆเขาก็รู้กันว่าวิวัฒนาการการเมืองของจีนนั้นเป็นเช่นไร
จีนผ่านวิกฤตการเมืองมาก่อนไทย และค่อยๆเกิดการเปลี่ยนแปลงจนเป็นอย่างที่เห็นในปัจจุบัน

หลังจากที่ล้มล้างระบอบจักรพรรดิอันเหลวแหลกลงได้สำเร็จ
ดร.ซุนยัตเซน ก็ได้รับการยกย่องประดุจเทพเจ้า แทบทุกบ้านต้องแขวนรูปของเขาบนข้างฝา

แต่เมื่อเปลี่ยนเป็นพรรคคอมมิวนิสต์ปกครอง ก็กลายมาเป็นบูชาเหมาเจ๋อตุงแทนจนทุกวันนี้
สรุปว่าทุกคั้งที่มีการเปลี่ยนแปลงใหญ่นั้น ต้องมีตัวบุคคลเพื่อเป็นสัญญลักษณ์ทดแทน
และเมื่อตัวบุคคลได้ตายจากไป พรรคการเมืองถึงจะมีการพัฒนาการ
เปลี่ยนจากการชี้นำโดยตัวบุคคล กลายมาเป็นบริหารโดยหมู่คณะแทนในที่สุด

ถึงพรรคประชาธิปัตย์ จะมีพัฒนาการผ่านพ้นจุดที่จะยึดตัวบุคคลมาแล้ว
แต่พรรคประชาธิปัตย์ไม่มีนโยบายหลัก ที่เป็นแนวทางของตนเองที่เด่นพอ
ไม่เด่นพอที่จะสร้างเป็น trade mark ทางการเมืองขึ้นมาได้
หัวหน้าพรรคแต่ละคนที่ได้มา ก็ไม่เป็นผู้นำที่โดดเด่นพอที่จะกุมหัวใจประชาชนได้

อันที่จริงควายถึงมันจะกินหญ้า ควายมันก็ยังตัวใหญ่กว่าคน แข็งแรงกว่าคน
คนเรากินแต่ของที่ชอบ กินแต่ของดีๆ คนเราก็เลยคิดว่าคนเราฉลาดกว่าควาย

ระบบไหนก็ค้องมียอดเจดีย

ระบบไหนก็ค้องมียอดเจดีย กลางเจดีย ฐานเจดีย์ ปํญหาที่เกิดในบ้านเมืองเรา อยู่ระหว่างการเปลี่ยนผ่าน หาสมดดุล ใหม่เป้าหมายสู๋ไฮเท๊ก อุตสาหกรรมใหม่ เกษตรเคมีใหม่ ปชช ธิปไตยใหม่ บริหารราชการใหม่ ปัญหาความขัดเเย่งเป็นธรรมดาของปัจเจก และระบบ เพียงแต่พัฒนาขึ้นหรือลง ทั้งทางกฎระเบียบ ศาสนา สังคม ศีลธรรมเรารับ และยอมการโต้แย้ง และยุติ แล้วแก้ไขไหม ตรวจสอบได้ไหม แค่คิดก็ห้าม แตกต่างก็ไม่ได้ พิมพ์นิยมเดียว มันก็ยากและยุ่ง มั่ว ขณะที่ต้องกินต้องใช้ เด็กก็โตขึ้นทุกเวลา

ระบบไหนก็ค้องมียอดเจดีย

ระบบไหนก็ค้องมียอดเจดีย กลางเจดีย ฐานเจดีย์ ปํญหาที่เกิดในบ้านเมืองเรา อยู่ระหว่างการเปลี่ยนผ่าน หาสมดดุล ใหม่เป้าหมายสู๋ไฮเท๊ก อุตสาหกรรมใหม่ เกษตรเคมีใหม่ ปชช ธิปไตยใหม่ บริหารราชการใหม่ ปัญหาความขัดเเย่งเป็นธรรมดาของปัจเจก และระบบ เพียงแต่พัฒนาขึ้นหรือลง ทั้งทางกฎระเบียบ ศาสนา สังคม ศีลธรรมเรารับ และยอมการโต้แย้ง และยุติ แล้วแก้ไขไหม ตรวจสอบได้ไหม แค่คิดก็ห้าม แตกต่างก็ไม่ได้ พิมพ์นิยมเดียว มันก็ยากและยุ่ง มั่ว ขณะที่ต้องกินต้องใช้ เด็กก็โตขึ้นทุกเวลา

ammonia

[quote=ammonia]ผมว่าอาจารย์ไปไกลเกินไปนะครับ
จะเอาทักษิณขึ้นศาลในกรณีตากใบเลยหรือ
กรณีนั้นมันไม่เหมือนกับ พค.53
ไม่เคยมีหลักฐานว่าทักษิณได้ออกคำสั่งให้ฆ่า
ประชาชนในเหตุการณ์นั้น[/quote]
เหมือนกับที่ไม่เคยมีหลักฐานว่าอภิสิทธิ์ สุเทพ ได้ออกคำสั่งให้ฆ่า
ประชาชนใช่มั๊ย?

ขนาดอดีตนายกที่ชั่วช้าต่ำทราม

ขนาดอดีตนายกที่ชั่วช้าต่ำทราม ละเมิดสิทธิมนุษยชนอย่างร้ายกาจอย่างทักษิณ ชินวัตร ยังจัดการมันไม่ได้เลย แล้วจะไปล้มเจ้า ฝันไปเถอะ