กวีประชาไท: ฝันร้ายตุลาคม


 

ช่วงปลายฝนจะต้นหนาวในคราวนั้น     ปี 2519 ชาวโลกเห็น

ตกตลึงพรึงเพริดเกิดประเด็น     ไทยเลือดเย็นเร้นโง่บ้าตุลาคม

เช้าตรู่ 6 ตุลามาเปิดทีวี     ทั่วไทยมีถ่ายทอดประจานการถล่ม

เหมือนรายการเรียลลิตี้ที่นิยม     ดูแล้วข่มน้ำตาไว้ไม่ไหวแล้ว

ภาพแขวนคอใต้ต้นมะขามสนามหลวง     ดั่งภาพลวงตาให้หัวใจแป้ว

เก้าอี้ฟาดแม้ขาดใจยังไม่แคล้ว     มองเห็นวัดพระแก้วแถวใกล้นั้น

เด็ก ๆ มุงล้อมหัวเราะเยาะหยันศพ     เหมือนเธอพบภาพตลกไม่อกพรั่น

ภาพฝรั่งถ่ายไว้ได้ไปประชัน     ได้รางวัล "พูลิตเซอร์" เพราะเธอยิ้ม

ยังไม่พอเผากลางถนนศพคนไทย     ญวนที่ไหนหามีไม่ใช้แทงทิ่ม

โคตรแค้นคลั่งดั่งปีศาจมาดหมายชิม     สมใจลิ้มรสสด ๆ สลดใจ

ล้วนอายุ 20 ต้น ๆ  ปลายฝนต้นหนาว     ร้าวรวดราวโลกสลายกระจายไหม้

40 ปีแล้วหรือนี่ที่ผ่านไป     คล้ายว่าไทยยังไม่พ้นเวียนวนนั้น

ภาพตอกอกสะทกสะท้อนนอนนิ่งแล้ว     โอ้พระแก้วมรกตเหมือนกลดกั้น

ประทับประดับประวัติศาสตร์วาดคืนวัน      จะเติมฝันร้ายอีกไหมเพื่อนไทยเอย...........

0000