อัพเดทล่าสุดเมื่อ 1 ชั่วโมง 40 นาที ที่ผ่านมา

กวีประชาไท

2018-06-06 10:47
  ผมมีความรักมามอบให้คุณ บรรจุอยู่ในกระสุนหนึ่งนัด ผมมีความโรแมนติกมามอบให้คุณ บรรจุอยู่ในกระสุนหนึ่งนัด ผมมีรอยยิ้มมามอบให้คุณ บรรจุอยู่ในกระสุนหนึ่งนัด ผมมีความสุขมามอบให้คุณ บรรจุอยู่ในกระสุนหนึ่งนัด ผมมีอนาคตมามอบให้คุณ
2018-06-05 15:24
คุณเสียใจเรื่องอันใด?นั่น..น้ำตาถึงนองไหลอาบใบหน้าคุณเจอะเจอเหตุการณ์ร้ายอะไรมา?คงจะหนักและเหนื่อยล้าฝ่าผจญ คุณสูญเสียใครไปหรือเปล่า?ถูกล้อมรั้วยิงร่วงกราวกลางถนนหรือว่าคุณเสียลูกชายไปสักคน?ถูกคุมขังอย่างทุกข์ทนในตะราง
2018-06-04 15:13
น้ำตาคนหล่นรินไหลไปอาบแก้ม       ปากหยาดแย้มย้อนแย้งย้ำน้ำตาหยด สมองสั่งดั่งใจคิดติดใจรส       คิดกำหนดกำหนัดต้องตัดใจ ใช้สมองมากมายหมายอำนาจ       ติดใจบาตรใหญ่ยิ่งกลิ้งเหมือนไข่ หลบข้างหลังบังกรรมที่ทำไว้       เชิดหุ่นใครใช้สมองปกป้องตน
2018-06-01 12:25
ทุกคนต่างมีหลายชีวิตต้องดูแลไร้ข้อแม้ ต้องดูแล ร้อยเหตุผลคนเกิดจากคน จึงต้อง ดูแลคนเอาแค่ ตนรอดได้ ไม่ใช่คน นอกจากนั้น ยังต้อง มีเรื่องเยอะบานเบอะ มากมาย ต้องอดทนจิตใจ ต้องแข็งแกร่ง อึดและทนจนกว่าจะ พ้นหรือตาย จากกันไป ลูกหลาน พ่อแม่ เหลนโหลน ญาติเราไม่อาจ เลี่ยงหลีก ทอดทิ้งได้อาจห่างกัน สักพัก ต้องกลับไปดูแล เยียวยาใจ ประคับประคอง
2018-05-28 20:43
  “อนาคต” อนางอ รอลุ้นหวังถ้าไม่พังเสียก่อนเดาเอาว่ากระทบแน่กระทบใจพวกไก่กาที่ปากว่าตาขยิบเผด็จการ โอ้ ประกาศจะคว่ำ “รัฐธรรมนูญ”ที่พอกพูนอำนาจอยู่อีกนานคนรุ่นใหม่การเมืองใหม่เลิกดักดานกลัวเต่าคลานประหารก่อนระทึกใจ “พลังประชาชน” เท่านั้นจะหยุดอยู่ทหารสู้ประชาชนย่อมไม่ได้ต้องช่วยกันรวมพลังรักษาไว้“อนาคตใหม่” ความหวังใหม่อุดมการณ์
2018-05-27 23:53
แย้งมิให้สิทธิประกันคือมลทินสะบั้นระบบศาลคุมขังตามอำเภอใจอย่างเนิ่นนานผลาญชีวิตการงานและครอบครัว ลากเข้าคุกนับแต่ถูกกล่าวหา รัฐฯ โฉดช้าสถาปนากบิลชั่ว"สิทธิมนุษยชน"มืดมัวจักปกครองโดยหวาดกลัวทุกข์ทน
2018-05-27 16:35
คนถือปืนกราบปูนสามครั้งคราบเลือดเปรอะทั้งพรมผืนหนาขณะจ้องมองพระปฏิมาจึงเป่าป่าเป็นเมืองปลดเปลื้องมาร ดอกบัวสีขาวรองเท้าเขียวเมื่อจะบานก้านเหี่ยวเที่ยวประหารคือมือแห่งเมตรัยใช้หมอบคลานอภิญญาณปัจเจกอเนกอนันต์ วัฏจักรผลักไสหัวใจส่องสังสารวัฏทั้งผองก็ไหวสั่นสลับม่านผ่านมาไล่ฆ่าฟันในกาลอันหญ้าแพรกแรกผลิใบ จิตรกรรมฝาผนังดังก้องโบสถ์นิรพานผลาญโกศกระดูกใส่บังสุกุลเลือดข้นปนเหงื่อไคลคราบเขม่าเผาไหม้ไร้ปัญญา
2018-05-25 21:30
  คารวะผู้กล้ามาที่นี้               เมล็ดพันธุ์เสรีที่ปลูกไว้ แผ่นดินนี้มีให้เห็นเป็นอย่างไร          คนรุ่นใหม่ได้เชื้อเชิญเดินด้วยกัน เหมือนต้นไม้หมายมั่นยืนยันร่าง     หยัดกายกลางแดดพรายดังหมายมั่น รากลงลึกผนึกโคนโค่นยากครัน          ลงยืนยันพันธ์ุตนบนโลกา ผู้กล้าก็เช่นกันไม่หวั่นไหว     พวกเขาไม่ใช่ไม้ล้มลุกทุกใบหน้า หยัดยืนสู่อนาคตปลดบีฑา          ไม่รอช้าเฉดศรีษะเผด็จการ

Pages

Subscribe to กวีประชาไท