จดหมายจากประเทศไทยถึงทักษิน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ถึงทักษิน

ณ วันนี้ฉันคิดว่าเธอยังคงจำฉันได้,ฉันผู้ซึ่งเธอมักจะเอ่ยถึงอยู่มิได้ขาดอย่างไรเล่า วินาทีนี้ฉันอึดอัดขัดข้องใจ จึงได้เขียนเป็นจดหมายมาถึงเธอ ด้วยหวังว่ายังจะพอสื่อสารกับเธอได้

ด้วยเช้าวันหนึ่ง ของเมื่อไม่กี่วันมานี้ฉันเห็นข่าวของเธอในหน้าสังคมของหนังสือพิมพ์เกือบทุกฉบับ ในการเป็นประธานเปิดธุรกิจสถาน อันเกี่ยวกับความงามหรูหราแพงระยับแห่งหนึ่ง (ค่าใช้บริการในสถานแห่งนี้ต้องมีเงินถึง 2.5 ล้านบาทต่อคนเชียวหรือ) ในบรรยากาศของความสุขสดชื่น สมหวังและเต็มไปด้วยบรรยากาศของความสำเร็จและชัยชนะ ด้วยเจ้าของและผู้ประกอบการเป็นถึงนักธุรกิจหญิงภริยารัฐมนตรีระดับแนวหน้าของประเทศเราเลยทีเดียว

แต่ภาพรอยยิ้มของเธอทำให้ฉันรู้สึกสะเทือนใจเป็นอย่างมากเลยทีเดียว ด้วยเมื่อเช้าเดียวกันนี่เองที่มุมหนึ่งด้านใต้สุดของประเทศ มีเสียงปืนดังสนั่นหวั่นไหว ขึ้นมาอีกแล้วและตามมาด้วยรอยเลือดและน้ำตาของผู้ที่สูญเสียอีกกลุ่มหนึ่ง
อันมาจากที่ผู้พิพากษาศาลจังหวัดปัตตานีท่านหนึ่งได้ถูกคนร้ายฆ่าตายอย่างสยดสยองและอุกอาจมีผู้หลักผู้ใหญ่ในบ้านเมืองมาร่วมแสดงความเสียใจและอาลัยต่อการจากไปของเขามากมาย สำหรับเธอมีเพียงคำกล่าวเช่นเดียวกับทุกๆคนว่าเสียใจ และว่าจะเอาตัวคนร้ายมาลงโทษ เหมือนรายก่อนๆ ในขณะที่รัฐมนตรีหลายๆ คนกล่าวถึงผู้ตายว่าประมาท และทำไมไม่พกปืน

ตำแหน่งผู้พิพากษา เธอก็ย่อมรู้เหมือนเช่นคนไทยทุกคนย่อมต้องรู้ดีว่า ภายใต้การปกครองระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุขนั้น พระมหากษัตริย์ทรงใช้อำนาจตุลาการผ่านทางศาลยุติธรรมและผู้พิพากษาก่อนที่จะเข้ารับตำแหน่งพิจารณาอรรถคดีนั้น ต้องเข้าเฝ้าพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่เพื่อเข้ารับพระราชทานโอวาทก่อนทุกรุ่นและทุกคน อันเปรียบเสมือนการย้ำเตือนใจเหล่าตุลาการให้ตระหนักในบทบาทของตน ถึงความยุติธรรมอันบริสุทธิ์ที่ได้รับจากพระองค์ฯเพื่อนำไปมอบให้ประชาชนของพระองค์ในพระราชอาณาจักรนี้ ที่คนดีต้องได้รับความคุ้มครอง ส่วนคนร้ายต้องถูกกันไปจากสังคม

แต่ ณ วันนี้ บุคคลที่ทำงานเหล่านี้กำลังอยู่ในอันตราย ถึงแก่ชีวิต เช่นเดียวกันกับข้าราชการหน่วยอื่นๆ รวมทั้งประชาชนธรรมดาๆใน 3 จังหวัดชายแดนภาคใต้ประสบมาแล้ว นับชีวิตไม่ถ้วน

"When the judeges shall be obliged to go armed, it will to the courts to be closed."

"เมื่อผู้พิพากษาจำต้องพกอาวุธ มันก็ได้เวลาแล้วที่จะต้องปิดศาล" เป็นคำกล่าว ของ S.J.Fields ซึ่งผู้เป็นนักกฎหมาย และคนทั่วไปย่อมต้องเคยได้ยิน

ทักษิน, ภาพของเธอที่ฉันนึกถึงนั้น คือภาพของผู้ชนะเสมอ ไม่ว่าจะเป็นบทบาทของผู้นำประเทศที่เชื่อมั่น ,นักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จ,สามีที่ยกย่องภริยา,พ่อที่สนับสนุนลูกทุกวิถีทาง หรือแม้กระทั่งบทบาทเพื่อน พี่ น้อง ทั้งด้านธุรกิจหรือส่วนตัว เธอก็ทำได้อย่างไม่มีที่ติ เป็นที่ติดตาสำหรับฉันเสียแล้ว สำหรับภาพความสุขของเธอที่ยืนอยู่เคียงข้างญาติสนิท มิตรรักบริวาร(ของเธอเอง) ในการประกาศชัยชนะทางธุรกิจ หรือเปิดธุรกิจใหม่ๆ กันมาอย่างต่อเนื่อง
ในช่วงเวลาที่ผ่านมา

ถึงแม้ฉันจะมีความระแวงแคลงใจเธออยู่บ้าง จากภาพเหล่านั้นของเธอ แต่อย่างน้อยก็อุ่นใจอยู่บ้างว่า เธอก็มีหัวใจ มีความรัก มีความเอื้ออาทร อย่างน้อยก็ต่อคนรอบข้างของเธอ อันแสดงถึงความเป็นมนุษย์คนหนึ่งเหมือนกันมิใช่ยักษ์ มารที่ไหน

แต่สำหรับในด้านความเดือดร้อน อึดอัดคับข้อง ของพี่น้องชาวไทยกลุ่มหนึ่งทางภาคใต้ ที่พวกเขาเผชิญอยู่ทั้งกลางวัน
กลางคืน แทบจะทุกลมหายใจก็ว่าได้ ภาพของเธอที่จะยืนอยู่เคียงข้างพวกเขาเหล่านี้กลับเลือนลาง และไม่ชัดเจนเลย

ทั้งหมดที่ได้เขียนถึงเธอนั้น ก็เพียงอยากจะกล่าวกับเธอว่า มิใช่พียงผู้ชนะเท่านั้นที่ต้องการเธอ เหล่าผู้แพ้และผู้สูญเสียก็ต้องการเธอ อย่างมาก อย่างเร่งด่วน อยากให้เธอแก้ปัญหาให้แก่เขา อย่างจริงจัง และจริงใจเช่นเดียวกัน ซึ่งมันก็เป็นหน้าที่หลักของเธออยู่แล้วมิใช่หรือ นับแต่แรกเริ่มที่เธอเข้ามาทำงานในตำแหน่งนี้

มีคำถาม ที่ฉันถามตัวเอง(เพราะถามเธอคงไม่ตอบ)อยู่เสมอว่าว่า "เธอระลึกถึงฉันจริงหรือเปล่า" "เธอทำทุกอย่างก็เพื่อฉันจริงหรือเปล่าหนอ" เหมือนอย่างที่เธอมักจะกล่าวอยู่เสมอและวเธอเคยนึกบ้างหรือไม่ ถ้าฉันอยู่ไม่ได้ เธอและเหล่าคนที่เธอรักจะไปอยู่ที่ไหนกัน

รักและเป็นห่วงตัวฉันเองเป็นที่สุด
(ลงชื่อ) ประเทศไทย

จดหมายถึง บก.

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์