รายงานพืชสวนโลก : ทำไมเราจึงปิดถนน เราเพียงขอแค่ถนนคนเดิน

 

 
 
 
 
 
พวกเขาเห็นแก่ตัว? เห็นแก่ ได้? ทำลายเชื่อเสียงประเทศชาติ? มีมาเฟียท้องถิ่นสนับสนุน? และอีกสารพัน ปัญหาคาใจแย่ๆ --- เหล่านี้เป็นคำถามหลักที่ผุดขึ้น มาในสมองของคนหลายๆ คนเมื่อทราบข่าวคราวจากสื่อกระแสหลักถึงการกระทำอันอุกอาจของคนค้าคนขาย เหล่านั้น
 
วันนี้ผู้สื่อ ข่าวประชาไทประจำจังหวัดเชียงใหม่และช่างภาพอิสระจาก Lanna indy Media จึงขอนำเสนอจากปากจากคำของเหล่าบุคคลเหล่านั้น ว่าทำไมเขาจึงทำ และทำไปเพื่ออะไร …
 
 
 
" … ปัญหามันคือว่า ก่อนหน้าที่เราจะมาเช่าพื้นที่แถวนี้
มันมีการพูดถึงการปิดถนน เป็นถนนคนเดิน
ให้คนได้จับจ่าย สองข้างทางก่อนเข้างาน
แต่นี่ รถแล่นผ่านไปผ่านมา
ถ้าเรารู้แบบนี้เราไม่มาเช่าหรอก ..."
 
 
เย็นของวันที่ 3 พ.ย. ที่ผ่านมา หน้างานพืชสวนโลกฯ กลุ่มพ่อค้าแม่ค้าจับกลุ่มกันพูดคุยถึงประเด็นที่ผ่านพ้นไปเมื่อวาน (2 พ.ย.) ทีม ข่าวประชาไทจึงได้ลงไปขอสัมภาษณ์และได้ความเห็นดังนี้
 
คือเริ่มต้นคือ ว่าอย่างนี้ ก่อนที่พวกผมจะมาซื้อบู้ทที่นี่ ทางเจ้าของบู้ทบอกกับพวกเราว่า ถนนตรงนี้ ไฟแดงตรงนี้เขาจะปิด แล้วให้คนลง มีรถรางวิ่งด้วย มีรถรับส่งจากตรงนี้ไปถึงในงาน … แต่นี่เขาบิดเบือน เขาบอกว่าถนนปิดไม่ได้ ทางการคือทางรองผู้ว่าฯ บอกว่าเขาไม่มีนโยบายที่จะปิดถนนตรงนี้ แล้วผมก็บอกกับรองผู้ว่าฯ ว่าทำไมคุณไม่ติดป้ายประกาศว่าที่ตรงนี้เป็นที่ส่วนบุคคล ห้ามขายของอะไรทั้งสิ้น ถ้าคุณปิดป้ายไว้ก่อนหรือแจ้งไว้ก่อนซักเดือน พวกเราก็ไม่มาเช่าพื้นที่ตรงนี้หรอก ถ้าคุณมีนโยบายว่าที่แถวนี้ไม่เกี่ยวกับทางงาน คุณก็น่าที่จะเอาป้ายมาติดตั้งแต่แรกๆ เลย ถ้าเราได้อ่านตรงนั้น เราก็ไม่ต้องมาเสียค่าเช่าบู้ท บางคนเป็นแสน แต่ขายของไม่ได้เลย ปัญหามันคือว่า ก่อนหน้าที่เราจะมาเช่าพื้นที่แถวนี้ มันมีการพูดถึงการปิดถนน เป็นถนนคนเดิน ให้คนได้จับจ่าย สองข้างทางก่อนเข้างาน แต่นี่ รถแล่นผ่านไปผ่านมา ถ้าเรารู้แบบนี้เราไม่มาเช่าหรอก
 
จุดประสงค์ของเรา คือ อยากให้ปิดถนนตรงนี้ให้เป็นถนนคนเดิน ทำเป็นถนนคนเดิน มีรถราง มีรถม้า หรือรถสามล้อถีบ มารับจากถนนนี้เข้างานก็ได้ จะทำให้คนอื่นๆ มีรายได้บ้าง เมื่อวานที่ปิดถนน เราได้ยื่นข้อเสนอ 4 ข้อ คือถ้าไม่ปิดก็ไม่เป็นไร แต่ขอบ่าย 3 - 4 ทุ่ม ขอร้องให้ปิดเป็นถนนคนเดิน เราจะได้มีจะขายได้บ้าง แต่เสร็จแล้วรองผู้ว่าฯ ก็บอกว่าไม่มีนโยบายแบบนั้น
 
นักข่าวบางคน บอกว่าเราทำลายชื่อเสียงจังหวัดเชียงใหม่ ทำลายชื่อเสียงประเทศไทย แต่มันไม่ใช่ เราไม่มีเจตนาที่จะทำ แต่นี่เราคนค้าขาย เราต้องกินข้าวเหมือนกัน เพราะฉะนั้นเราต้องแบ่งกันบ้าง ไม่ใช่ให้แต่ข้างในงานได้อย่างเดียว
 
แล้วเวลานี้เรา ยืนมองรถกันอย่างเดียว ไม่มีใครเขาลงมาซื้อของเลย ของบางร้านที่เขามาอยู่แถวนี้ ซักบาทเขายังไม่ได้เลย ข้างในงานเขาขายก๋วยเตี๋ยวชาม 90 ขึ้นไป ข้างนอกนี่เราขายไม่กี่บาท เราขายไม่แพง แต่เมื่อไม่มีคนเดินเราก็ขายไม่ได้
 
 
 
" … ข้างในนู้นเป็นบู้ทไฮโซ ระดับ 350000
อย่างเราเขาไม่ให้เช่า เราไม่มีเงินขนาดนั้น … "

 

 

 
เมื่อเช้าตกลงกัน ว่า เขาไม่มีนโยบายที่จะปิดถนน เพียงแต่อนุโลมให้จอดรถแถวนี้ได้ มันก็กลายเป็นที่จอดรถตู้ของคนที่เขาไปส่งคนให้ไปในงาน แล้วมาจอดรอรับเท่านั้น
 
ร้านที่มาเช่าแถว พื้นนี้ก็เป็นหัตถกรรม ผู้ประกอบการรายย่อยทั้งในเชียงใหม่ จังหวัดใกล้เคียง ไกลๆ ก็มี แต่เขามาด้วยความหวัง เป็นงานใหญ่ของประเทศ เราทุกคนมาเพื่ออยากมีส่วนร่วมให้งานมันคึกคัก แล้วออกข่าวว่าเงินสะพัดหลายพันล้าน แต่เราอยู่บริเวณรอบงานไม่ถึงกิโล เรายังแทบที่จะไม่ได้อะไรเลย แล้วคนจน คนค้าขายของเล็กๆ น้อยๆ ในตัวเมือง เขาจะได้อะไรบ้าง มีแต่เจ้าของกิจการทุนใหญ่ๆ ที่อยู่ในงานเท่านั้นที่เขารับเละ ข้างในนู้นเป็น บู้ทไฮโซ ระดับ 350000 บาท อย่างเราเขาไม่ให้เช่า เราไม่มีเงินขนาดนั้น
 
 
 
 
" … ทำเป็นถนนคนเดิน
มีรถราง มีรถม้า หรือรถสามล้อถีบมารับจากถนนนี้เข้างานก็ได้
จะได้ทำให้คนอื่นๆ มีรายได้บ้าง … "
 
 
ตอนนี้เราต้องการ เพียงข้อเดียวเท่านั้น คือให้ทำเป็นถนนคนเดินตั้งแต่บ่าย 3 ถึง 4 ทุ่ม เราไม่ขออะไรมากกว่านี้ หรือไม่ก็ขอให้ผู้ว่าฯ หรือฝ่ายปกครองช่วยมาเจรจาขอคืนบู้ท ขอเงินคืนให้พวกเรา ขอแค่ค่าเช่าคืน เสียค่าลงทุนสินค้าเราก็ไม่ว่าอะไร
 
งานนี้ทุกคนรู้ อยู่ว่าถวายให้ในหลวงครองราชย์ครบรอบ 60 ปี มันน่าที่จะให้ประชาชนเข้าฟรี โอท็อปที่เมืองทองธานียังให้เข้าฟรี น่าจะให้ทุกคนมีส่วนร่วมกัน คุณเอาเงินรัฐบาลไปสร้างสามพัน สี่พันล้าน คุณน่าที่จะเปิดให้ประชาชนเข้าฟรี อย่างนี้มันทำไม่ถูก
 
 
ประมวล บรรยากาศรอบงาน
 
 
สาวน้อยขายส้ม ยังต้องเอาส้มไปขายที่อื่นด้วย ทั้งที่เช่าบู้ทไว้แล้ว
เนื่องจากถ้าเก็บไว้นานส้มก็อาจจะเสียเพราะขายไม่ได้
 
 
 
" ... มารับจ้างขายของหน้างาน แต่ตอนนี้ร้านขายไม่ได้ เราก็คงตกงานอีกแล้ว …"
สาวน้อยที่มาเป้นพนักงานหน้าร้าน พูดถึงชะตากรรมที่วนเวียนตามประสา "คนตัวเล็กๆ ที่ซวยได้อย่างสม่ำเสมอ"
 
 
 
 
คน โหรงเหรงแบบนี้ คงไม่มีใครหน้ามืดมาจองแล้ว
 
 

 

รถบัสปรับอากาศ ขนคนผ่านมาแล้วก็ผ่านไป … เฉ๊ย!
 
 

 

 
 
 

ที่ฝากรถ เงียบดั่งป่าช้า

 
 
 

เช่น เดียวกับบู้ทข้างทาง
 
 
 



ความว่างเปล่า … และความเหงา

 

  
 
 
 

 

 

 
 
  
  
 
 
 
 
 
0 0 0
 
เพียงแค่สามวันของมหกรรมระดับชาติครั้งนี้ เราก็พอเริ่มจะเห็นแล้วว่า ที่ว่าเงินสะพัด มันจะสะพัดเข้าสู่กระเป๋าใคร? พ่อค้า แม่ค้าทุนน้อยใกล้ๆงาน ก็ยังคงไม่ได้เพียงเศษเสี้ยวทุลีกำไรเมื่อเทียบกับ ผู้รับเหมาก่อสร้างเตรียมงาน - ทุนรายใหญ่ที่ประมูล ขายสินค้าในงานได้ - โรงแรมใหญ่ๆ - สายการบิน - และอีกสารพัด "ทุนใหญ่"
 
ส่วนคนตัวเล็กๆ ค้าขาย - รับจ้าง ทั้งชาวเชียงใหม่และใกล้เคียง ก็คงได้แต่นั่งกระพริบตาปริบๆ มองดูเขาเอาโลเกชั่น เอาแบรนด์ความเป็นเชียงใหม่ไปขายอีกครั้ง … แล้วค่อยมาดูๆ กันว่าสุดท้าย หลังจากที่พวกเขาดูดกำไรออกไปหมดแล้ว จะเหลืออะไรไว้ให้พวกเราบ้าง
 
สำหรับผม กำลังลุ้นรอด้วยใจระทึก ;-)

 

 

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์