กวีประชาไท: "เก้าอี้ตัวนั้นอยู่...ในมือคุณ"

 

"เก้าอี้ตัวนั้นอยู่...ในมือคุณ"

คมกระสุนมิเพียงพอต่อคนชั่ว
เหวี่ยงฟาดลงตรงเนื้อหนังอยางหวาดกลัว
พวกเห็นบัวเป็นกงจักร...หนักแผนดิน

คือเก้าอี้ที่รักชาติ...มิสร่างซา
เดินทางมาจากตำนานอันแหว่งวิ่น
เอาเลือดหัวโจรถ่อยล้างมลทิน
นกสีเลือดโบยบิน...สู่ดินแดน

คือเก้าอี้หลากสี...รักสงบ
แต่พร้อมรบเพื่อแผ่นดินถิ่นหวงแหน
รักกันเถิดเรานี้เกิดร่วมดินแดน
โศกเหลือแสนแม้นเลือดไทย...ฆ่าันเอง

คือเก้าอี้ที่ชิงชัง...การแก่ง แย่ง
แต่กล้าแกร่งมิยอมให้ใครข่มเหง
เพื่อสิ่งรักจักยอมตายไม่หวั่นเกรง
ใครบรรเลงเพลงหมิ่นแคลน...จงฆ่ามัน!

เก้าอี้ตัวนั้นชื่อ...หกตุลา
เราผ่านมากี่บาดแผลกี่แปรผั
กี่รอยโศกกี่เปลี่ยวเศร้ากี่เสี้ยวจันทร์
ประชาชนถูกโรมรัน...มันเรื่อยไ

คือเก้าอี้ตัวที่อยู่...ในมือคุ
ร่างแหลกพรุนพร่างกระสุนกี่ร้อยสาย
เพียงดับดิ้นมิเพียงพอต่อความตา
ฟาดลงไป...ก่อการร้าย...รกแผ่นดิน!!!

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

หมายเหตุ:
ใครคนหนึ่งพูดย้ำแล้วย้ำอีกว่า เหตุการณ์ี่ที่ผ่านมา ช่างเหมือนเหตุการณ์ 6 ตุลา 2519 ไม่มีผิด...นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันได้ยินเช่นนี้

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์