กวีประชาไท: ของขวัญยามฉันเติบโต

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ฉันโตแล้ว ฉันจึงไม่ใฝ่ฝันถึงของขวัญวันคริสต์มาส จากซานตาครอสเคราขาว ผู้ขี่มาในเลื่อนพร้อมกวางเรนเดียร์ ฉันโตแล้ว ฉันจึงไม่คิดว่าจะได้พบ ซานตาครอสเคราขาวผู้ลงมาตาม ปล่องไฟโบราณ เพื่อบอกฉันว่าฉันเป็นเด็กดีเพียงใด ฉันโตแล้ว ฉันจึงหวังจะได้ของขวัญ จากกรรมการสิทธิมนุษยชนในประเทศของฉันมากกว่า กรรมการสิทธิผมสีขาวผู้มาพร้อมกับ รถเบนซ์และน้ำมันฟรีเต็มถัง ฉันโตแล้ว ฉันจึงหวังจะได้ของขวัญจากกรรมการสิทธิ ผู้ลงมาจากบันไดหอคอยงาช้าง เพื่อบอกฉันว่า พวกเขาได้แลเห็นและรับรู้ ถึงเหล่าผู้ถูกกระทำในประเทศ มากเพียงใด และเมื่อฉันคิดเช่นนั้น ฉันจึงพบว่าฉันเป็นเด็กทารกมากเพียงใด เด็กทารกที่ไม่กล้าจะเติบโต เพื่อยอมรับความจริง ในประเทศนี้ ......................................... หมายเหตุผู้เขียน: บทกวีวันคริสต์มาส ในวันที่ไม่มีอยู่ทั้งซานตาครอสและกรรมการสิทธิมนุษยชนในประเทศนี้ (แรงบันดาลใจจากบทความของ มุกหอม วงษ์เทศ)

ร่วมบริจาคเงิน สนับสนุน ประชาไท โอนเงิน กรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM" หรือ โอนผ่าน PayPal / บัตรเครดิต (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
Facebook : https://www.facebook.com/prachatai
Twitter : https://twitter.com/prachatai
YouTube : https://www.youtube.com/prachatai
Prachatai Store Shop : https://prachataistore.net

ข่าวรอบวัน

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

พื้นที่ประชาสัมพันธ์