กวีประชาไท: ของขวัญยามฉันเติบโต

ฉันโตแล้ว ฉันจึงไม่ใฝ่ฝันถึงของขวัญวันคริสต์มาส จากซานตาครอสเคราขาว ผู้ขี่มาในเลื่อนพร้อมกวางเรนเดียร์ ฉันโตแล้ว ฉันจึงไม่คิดว่าจะได้พบ ซานตาครอสเคราขาวผู้ลงมาตาม ปล่องไฟโบราณ เพื่อบอกฉันว่าฉันเป็นเด็กดีเพียงใด ฉันโตแล้ว ฉันจึงหวังจะได้ของขวัญ จากกรรมการสิทธิมนุษยชนในประเทศของฉันมากกว่า กรรมการสิทธิผมสีขาวผู้มาพร้อมกับ รถเบนซ์และน้ำมันฟรีเต็มถัง ฉันโตแล้ว ฉันจึงหวังจะได้ของขวัญจากกรรมการสิทธิ ผู้ลงมาจากบันไดหอคอยงาช้าง เพื่อบอกฉันว่า พวกเขาได้แลเห็นและรับรู้ ถึงเหล่าผู้ถูกกระทำในประเทศ มากเพียงใด และเมื่อฉันคิดเช่นนั้น ฉันจึงพบว่าฉันเป็นเด็กทารกมากเพียงใด เด็กทารกที่ไม่กล้าจะเติบโต เพื่อยอมรับความจริง ในประเทศนี้ ......................................... หมายเหตุผู้เขียน: บทกวีวันคริสต์มาส ในวันที่ไม่มีอยู่ทั้งซานตาครอสและกรรมการสิทธิมนุษยชนในประเทศนี้ (แรงบันดาลใจจากบทความของ มุกหอม วงษ์เทศ)

คิดว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องที่

คิดว่าถึงเวลาแล้วที่จะต้องที่จะต้องยกเลิกคณะกรรมการสิทธิมนุษย์ชนชุดนี้ เพราะทำงานผิดพลาดจากจากนโยบายหลักขององค์กรที่ต้องการให้ก.ก.ต้องปกป้องสิทธิของชาวบ้านไม่ใช่ทำหน้าที่ชเลียร์และตามมอบช่อดอกไม้ให้อำมาตย์ มันอนาจใจและอับอาย ชาวโลก ไป ไป๊ ชู้ ชู้

โอ้...ชอบจังครับ

โอ้...ชอบจังครับ อ่านแล้วรู้สึกแมนมาก

" หยุดเสียเถิดการสาธยาย

" หยุดเสียเถิดการสาธยาย การขับขานและการนั่งนับลูกประคำอะไรเหล่านี้
ท่านบูชาผู้ใดกันในมุมสลัวลาง...และเปล่าเปลี่ยวของเทวลัยที่หับบานประตู
หน้าต่างมิดชิดรอบด้าน ลืมตาขึ้นแล้วมองดู พระเจ้ามิได้ประทับอยู่เบื้องหน้า
ท่านเลย พระองค์สถิตอยู่ ณ ที่ซึ่งชาวนากำลังไถท้องทุ่งอันแข็งกระด้างและ
คนทำถนนกำลังระดมแรงทุบก้อนหินให้แตก พระองค์ทรงอยู่กับพวกเขาท่าม
กลางเปลวแดดและสายฝน เส้นผมที่เต็มไปด้วยคราบฝุ่น จงถอดอาภรณ์ที่แสน
สะอาดของท่านออก แล้วก้าวลงไปยังแผ่นดิน ที่คละคลุ้งไปด้วยละอองธุลีบ้าง "

รพินทรนาถ ฐากูร

ชอบมากๆครับ

ชอบมากๆครับ ท้ายนี้อยากจะบอกว่า"ฉันโตแล้ว ฉันจึงตาสว่าง"....

*เลิกหยุดหวังพึ่งใครในโลกนี้

*เลิกหยุดหวังพึ่งใครในโลกนี้
โดยเฉพาะเหล่ากาลีที่เป็นใหญ่
กสช.นั้นหรือคืออะไร
คือไม้หลักปักไว้บนอาจม
*แต่ละวันทำอะไรใครรู้บ้าง
แต่ละอย่างที่ทำน่าบัดสี?
อำนาจอยู่ที่ใหนเข้าคลุกคลี
ประชาชียากไร้ตายทั้งเป็น

เราเอง wrote:"

[quote=เราเอง]" หยุดเสียเถิดการสาธยาย การขับขานและการนั่งนับลูกประคำอะไรเหล่านี้
ท่านบูชาผู้ใดกันในมุมสลัวลาง...และเปล่าเปลี่ยวของเทวลัยที่หับบานประตู
หน้าต่างมิดชิดรอบด้าน ลืมตาขึ้นแล้วมองดู พระเจ้ามิได้ประทับอยู่เบื้องหน้า
ท่านเลย พระองค์สถิตอยู่ ณ ที่ซึ่งชาวนากำลังไถท้องทุ่งอันแข็งกระด้างและ
คนทำถนนกำลังระดมแรงทุบก้อนหินให้แตก พระองค์ทรงอยู่กับพวกเขาท่าม
กลางเปลวแดดและสายฝน เส้นผมที่เต็มไปด้วยคราบฝุ่น จงถอดอาภรณ์ที่แสน
สะอาดของท่านออก แล้วก้าวลงไปยังแผ่นดิน ที่คละคลุ้งไปด้วยละอองธุลีบ้าง "

รพินทรนาถ ฐากูร[/quote]
ชัดเจน แต่อาจจะใช้ไม่ได้กับคนหน้าด้านกลุ่มนี้
ขอเอาไปลงเฟชบุ๊กเป็นQuote of the day หน่อย