กวีตีนแดง:"ผมรอคอยพวกท่านมาเปิดประตูคุก"

ต่อให้ตะโกนดังสักเพียงไหน เสียงนั้นก็ไม่เดินทางไปถึง เท้าบางเท้าที่ถูกตรวนตอกตรึง ไม่ใช่นิทานโศกซึ้งเรียกน้ำตา บางเสรีภาพราคาต้อยต่ำ ความเป็นคนถูกย่ำไม่เห็นค่า อาจต้องรอให้ตายก่อนเวลา กว่าใครจะรู้ว่าเขาถูกขัง บางสุ้มเสียงของผู้คนในเมืองนี้ ไม่มีคลื่นความถี่ในแผนผัง จึงแผ่วเบาเกินกว่าจะรับฟัง ทั้งเลือนรางเกินกว่าจะหวังใด “ผมรอคอยพวกท่านมาเปิดประตูคุก” นั่งนับวันรอการไหม้ลุกของเทียนไข แต่หากมันยาวนานจนผมตาย ช่วยแห่ศพผมไปรอบรอบเมือง เพื่อบอกความจริงแก่เด็กเด็กในเมืองนี้ ว่านิทานนั้นมีอยู่หลายเรื่อง บางชายชราไม่ต้องเล่าอย่างเปล่าเปลือง หากชื่อเรื่อง “คนเรามันเท่ากัน” บอกชื่อผมแก่เสรีชนในเมืองนี้ (บอกชื่อผมแก่ปัญญาชนในเมืองนี้) ว่ากาลครั้งหนึ่งมีคนตายเพราะความฝัน ชื่อของเขา “สุรชัย แซ่ด่าน” ไม่ใช่นักสู้ในจินตนาการ แต่เป็นตำนานของประชาชน

ข่าวรอบวัน

เนื้อหาแนะนำ

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์