กวีตีนแดง: รอวันเป็นดั่งฝนดาวตก

 

ลมทะเลอ้างว้างเงียบเหงา

คืนมืดอับไร้แสงเงา

แต่ดาวผีพุ่งใต้แวบสว่าง

จรัสแสงชั่วลมหายใจ

แล้วหายไปในความมืดนั้น

ความตายของลุงเช่นเดียวกัน

สว่างวาบงามดังแสงดาวเหนือ

ลับหายไปในวันของฝันร้าย

 

ฉันไม่อาจรับรู้ในช่วงเวลาที่ควรรู้

แม้เพียงหลักการที่ง่ายที่สุด

ของการเป็นมนุษย์

เสรีภาพและความเท่าเทียม

แสงสว่างจากผีพุ่งใต้

ตกวูบสว่างวาบกลางฟ้า

บอกทิศทางให้ฉันก้าวเดินไป

ท่ามกลางความมืดมิดและแรงแค้น

ความตายของลุงเช่นเดียวกัน

สว่างวาบงามดังแสงดาวเหนือ

ตกวูบสว่างวาบในวันของฝันร้าย

 

ทิศทางนั้นที่ฉันมุ่งไป

ตามเส้นทางดาวผีพุ่งใต้ลับหาย

ดวงแล้วดวงเล่า

รอวันพรูพรั่งเป็นห่าฝน.

 

 

รำลึก 6 ปีรัฐประหาร 6 ปี  วีรกรรม นวมทอง ไพรวัลย์

 

Homo erectus/กลุ่มกวีตีนแดง

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์