กวีประชาไท: ‘ นิ ร โ ท ษ ส ก รั ม ’

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

พ่อแม่กูมิใช่ 
สูก็แค่ประชาชน
คุณค่ามิควรคน
เพียงเศษซากและตัวซวย

เหมาะคุกและเหมาะขัง
ณ ขื่อคอกอย่าง ‘งัวควย’
บ่นบ้าหาตะบวย
มิหมอบก้มกบาล บา!

ผิดสูสมควรตาย
ขุดโคตรก่นถึงฎีกา
ผิดกู เถอะ อาญา
ก็รอลง..กระไรฤา?

ศักดิ์ศรีแห่งปวงสู
ต่อปวงกูก็กิ้งกือ
บีบม้วยมิเหมาะมือ
สิ เหมาะตาย ณ ใต้ตีน

โป้งปากสิกูปิด
สูอย่าหมายตะกายปีน
ปวงสัตย์และมวลศีล
มิเหมาะใช้อย่าไขสือ

สูคิดจักกูขวาง
จึงโหงห่ากระพือฮือ
ยั้วเยี้ยมายึกยือ
มายื้อยุด มิยอม ยอม!

ขน ‘เควี่ย’ มาทั้งโคตร
มาป้องปาก ‘ปรองดองปลอม’
หมาหมู่และปากมอม
อะโหมั่ว..แม่ง ตัวเมีย

กี่ทาสที่ทนทุกข์
เพียงหมายลุกขึ้นงัวเงีย
ส่ำสัตว์ก็รุมเสีย
นิรโทษสกรัม. .กรรม !ฯ
 

สุขุมพจน์ คำสุขุม

ไขคำ : ‘งัวควย’ (สำเนียงพูดอย่างอีสาน) หมายถึง ‘วัว ควาย’........ถ้าหมายความไกล 
กว่านี้เป็นของผู้คิด ไม่ใช่ของคนเขียนครับ

         : ‘เควี่ย’ (สะแลง) ...เชิญบัญญัติกันตามสบายครับ

 

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์