จอน อึ๊งภากรณ์: ไม่เอาสงครามกลางเมืองคือการยอมจำนนหรือ?

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

ผมเป็นคนหนึ่งที่รณรงค์ต่อต้านสงครามกลางเมืองเพราะมันเป็นสิ่งที่ทำลายทุกสิ่งทุกอย่างที่มีคุณค่าของแต่ละคนตั้งแต่ครอบครัว ชุมชน สังคม และวิถีชีวิต แล้วประชาชนมีแต่จะสูญเสียกันทุกฝ่าย

เท่าที่ผมเข้าใจสงครามกลางเมืองไม่เคยนำระบอบประชาธิปไตยมาสู่ประเทศใดในโลก

สงครามกลางเมืองมักเป็นวิธีแย่งชิงอำนาจระหว่างกลุ่มอำนาจสองฝ่าย ซึ่งต่างมีทรัพย์สิน กำลังอาวุธ และใช้ประชาชนเป็นเครื่องมือในการทำสงครามกับฝ่ายตรงกันข้าม

ผมขอยืนยันว่าประชาธิปไตยไม่มีทางได้มาจากการฆ่าทำลายชีวิตคน เพราะการฆ่าคนเป็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่ร้ายแรงที่สุด ขณะที่ระบอบประชาธิปไตยที่สมบูรณ์เป็นระบบที่เคารพสิทธิ์ของทุกๆคนอย่างถ้วนหน้า

ในทางกลับกันประวัติศาสตร์โลกมีแต่กรณีการได้ระบอบประชาธิปไตยโดยการยืนหยัดต่อต้านและไม่ร่วมมือกับอำนาจเผด็จการ

นี่คือหลักการยอมเสี่ยงชีวิตแต่ไม่ยอมฆ่าใครที่ประสบความสำเร็จในการต่อสู้เพื่อประชาธิปไตยทั่วโลกรวมทั้งในประเทศไทยช่วงวันที่14 ตุลาคม 2516 และช่วงเดือนพฤษภาคม 2535

สงครามกลางเมืองตัดสินด้วยฝ่ายใดมีทรัพยากรและชั้นเชิงในการดับชีวิตของประชาชนฝ่ายตรงกันข้ามเหนือกว่ากัน ผู้ที่เสียชีวิตไม่ได้จำกัดเฉพาะผู้ที่อาสาที่จะออกรบแต่มักจะตายกันเป็นครอบครัวและชุมชน

ส่วนการต่อต้านอำนาจเผด็จการในลักษณะอารยะขัดขืนไร้อาวุธ(ขอย้ำตรงไร้อาวุธ) เป็นการต่อสู้แบบอหิงสาอย่างเป็นธรรมและอย่างไม่ทำลาย สามารถชนะใจคนทั้งประเทศ ผู้เสียชีวิตมักจำกัดอยู่ที่อาสาสมัครที่พร้อมเสียสละชีวิตหรืออิสรภาพเพื่ออุดมการณ์ที่สูงส่ง แต่ครอบครัว ชุมชน และสังคมของพวกเขานอกจากจะไม่ถูกทำลายแล้วยังจะเข้มแข็งขึ้นในด้านการตื่นตัวทางการเมือง

ผมจึงอยากถามเพื่อนๆฝ่ายประชาธิปไตยว่า..

ในกรณีที่ฝ่ายเผด็จการยึดอำนาจรัฐได้สำเร็จ เราจะสู้กันแบบพยายามก่อสงครามกลางเมืองหรือแบบอารยะขัดขืน?

ต่อพวกฝ่ายซ้ายไร้เดียงสาที่ออกมาชูวาทกรรม“อย่าให้คำขู่เรื่องสงครามกลางเมืองทำให้ยอมจำนนต่ออำนาจเผด็จการ" ผมขอตอบโต้ดังนี้:

ประการแรก ผมไม่เห็นมีใครเสนอให้ยอมจำนนต่ออำนาจเผด็จการและขอยืนยันว่าระบอบประชาธิปไตยนั้นยอมใครไม่ได้และไม่มีใครมีสิทธิ์เอามาเป็นเรื่องต่อรองกับใครเพราะเป็นสมบัติของคนทั้งประเทศ

ประการที่สอง การต่อสู้กับอำนาจเผด็จการควรต้องเป็นการต่อสู้แบบอารยะขัดขืนโดยใช้สติปัญญาและความกล้าหาญ อย่างที่ได้ทำกันสำเร็จทั่วโลก

แต่ไม่ใช่ในลักษณะสงครามกลางเมือง่ซึ๋งเป็นระบบการทำลายสังคมและทำลายชีวิตคนโดยไม่เลือกหน้าและไม่ถามความสมัครใจซึ่งขัดกับหลักการประชาธิปไตยโดยสิ้นเชิง

 

 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์