กวีประชาไท: หลับเสียให้สบาย....ไม้หนึ่ง

<--break- />

[1]
เปรี้ยง ! คือ เสียง เสียงหนึ่ง ถึง หนึ่งเสียง
เราจะฆ่า ให้เกลี้ยง ไม่เลี้ยงไว้
เพราะขัดหู ขัดตา และขัดใจ
จึงเชือดไพร่ ไม้หนึ่ง ให้ถึงคราว

[2]
พวกจัณฑาล สันดานไพร่ จงได้เห็น
อย่าเอาเป็น เยี่ยงอย่าง อย่าสามหาว
นี่เมืองฟ้า กรุงสวรรค์ อันเพริศพราว
ปราศกลิ่นคาว เลือดคลุ้ง ที่ฟุ้งแดน

[3]
ใช่แล้วนี่ เมืองบุญ อุ่นไอรัก
ชนพร้อมพรักสามัคคีมีเรือนแสน
ไอ้ที่โง่ จน เจ็บ เจ็บแร้นแค้น
จะมีในเมืองแมนได้อย่างไร

[4]
เหวย ! ถ้ามี คนโง่ โร่ลำนำ
ว่าชอกช้ำ เสื่อมทราม ความสิ้นไร้
บังอาจตั้งคำถามความเป็นไป
จงรู้เถิด เราจะไล่เจ้าให้พ้น

[5]
หึ ! จะไล่พ้นขอบขัณฑเสมา
จะไล่เล่น เข่นฆ่า ดาหน้าปล้น
ตะเพิดต่างเดนสวะขยะคน
จะกดขี่ ให้ทุกข์ทน ต่างๆนานา

[6]
ท่ามกลางสงครามสามอำนาจ
ผู้ถึงฆาต คือคนจร ผู้อ่อนล้า
คือคนจน คนบ้านนอก คนธรรมดา
ไม่เลิกรา ตายเท่าไร ไม่เลิกล้ม

[7]
เห็นไม้หนึ่ง ล่วงหน้า ไปหนึ่งแล้ว
กวีแก้วกรุงฟ้าก้มหน้าก้ม
เชื่อเถิดมี ไม้สอง สมองคม
จะระดมไม้เรือนล้านเป็นบ้านไพร

[8]
ปลุกรากหญ้าให้ขึ้นรกปกแผ่นดิน
นกพิราบจะโบยบินเสรีได้
จึงไม้หนึ่งหลับเสียให้สบาย
เพราะความหมายแห่งเสรีย่อมจีรัง

Requiescat in Pace
ขอให้พักผ่อนอยู่ในสันติสุข

 

ข่าวรอบวัน

เนื้อหาแนะนำ

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

ประชาไท

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์