กวีประชาไท: นวมทอง ไพรวัลย์

 ·

 

วิญญาณลุงเกิดใหม่ไปหรือยัง
หรือยืนมองรถถังอยู่ที่ไหน
ต้องชอกช้ำบนซ้ำซากอีกเท่าใด
กับท้อปบู๊ทจัญไรที่เวียนวน

ลุงนวมทองตายเกิดกี่ครั้ง
ในแผ่นดินล้าหลังก็ยังหม่น
ฟ้าสีทองไม่เป็นของประชาชน
ระยำยุคทุกข์ทนนิรันดร

จดหมายที่ลุงเขียนเขาไม่อ่าน
บ้านเมืองไม่เปลี่ยนผ่านการปลิ้นปล้อน
ถนนประชาธิปไตยยังขาดตอน
ยังซ้ำซากฉากละครที่เคยดู

วิญญาณลุงคงยังไม่ไปไหน
รู้สึกระลึกได้ว่าหดหู่
ว่าลุงแค้นและลุงเศร้าและพรั่งพรู
เป็นพลังต่อสู้ให้มวลชน!

มึงไม่จบกูก็ไม่ยอมจบ
ถึงพ่ายพังจะยังรบพวกโจรปล้น
จนกว่าเราจะเท่ากันในนามคน
จนกว่าฟ้าจะหลั่งฝนอย่างเท่าเทียม!

 

 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์