กวีประชาไท: โรฮิงญา (ภาพร่างของชาติพันธุ์ไร้แผ่นดิน)

เมื่อรัฐชาติวาดลงบนผืนดิน
ความเป็นคนก็สูญสิ้นจากแผนที่
เท่าผืนน้ำกลางผืนฟ้าผ่านเดือนปี
เหลือความหมายเท่าที่มีโรฮิงญา

ภาพร่างคนไร้รากเมื่อไร้รัฐ
เปียกชื้นคลื่นซัดจนหม่นพร่า
ชุ่มสีน้ำฉ่ำเศร้าในแววตา
เลือนลางกลางมหาชลาลัย

เห่ไปตามคลื่นลมจะกำหนด
เส้นเขตแดนคือกฏชนิดไหน
ชื่อประเทศคือกำแพงในหัวใจ
โลกสมมุติฆ่าใครให้ตายจริง

แผ่นดินรับ คนต่างหากที่ไม่รับ
แต่ละศพจึงถมทับอยู่เกลื่อนกลิ้ง
ไร้ตัวตน เพราะไร้คนให้พักพิง
คล้ายเผ่าพันธ์ุไม่มีจริงโรฮิงญา

เมื่อรัฐชาติวาดทับภาพมนุษย์
ความเป็นคนก็สิ้นสุดลงตรงหน้า
คือความตายไร้ซึ่งค่าราคา
ของภาพร่างมัวพร่าไม่ใช่คน

 

 

สนับสนุนประชาไท 1,000 บาท รับร่มตาใส + เสื้อโปโล

แสดงความคิดเห็น

ข่าวรอบวัน

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

พื้นที่ประชาสัมพันธ์