กวีประชาไท: ไอ้เข้

 

คนอื่นทำ ยืนค้ำขวางเป็นไอ้เข้
คราตัวเองเอียงกะเท่เร่, เหล่ตรงศูนย์
ขย้ำกัดหางฟัดฟาด อ้างเป็นคุณ
ล่มสำเภา เอาเอี้ยมจุ๊น จุ้นมหาโตนเล*

"โตนเลไปร"** กว้างใหญ่กว่า "โตนเลสาป"***
ไอ้เข้ทราบ แต่ภาพถอยคงไม่เท่
จำยอมนำ พาเรือเล็ก ลอยซวนเซ
มองคล้ายอู่เปลทารก กลางเฮอร์ริเคน

คุ้นอยู่แต่น้ำจืดยืดตัวใหญ่
ควบคุมได้ เหยียบหัวไป ให้ตัวเด่น
ครั้นเจอฝูงฉลามไชร้ กลับไปไม่เป็น
กระจิริด เพียงเห็บ-เล็น แทบเผ่นกระจาย

เรือเอี้ยมจุ๊น หมุนคว้าง กลางลมคลื่น
ลืมตาตื่น พบเพื่อนพ้อง นอนท้องหงาย
ปลากระโทง ทิ่มแทงปรุ ไปทั้งกาย
รวยรินลมหายใจ ให้ดิ้นอีกครั้ง

ตวัดหาง แสยะฟัน ขย้ำสู้
หากภายในกลับหดหู่ ฝืนทนกล้ำ
ตาฝ้าฟาง แต่เห็นชัด ชะตากรรม
จะกลับลำ ก็ช้ำแล้ว ลาย "กรอ เปอ"****

______________

หมายเหตุ: คำเขมรที่ยืมมาใช้
*    โตนเล  = ทะเล
*** โตนเลไปร   = ทะเลเค็ม
*** โตนเลสาป  = ทะเลสาป
****กรอ เปอ  = จรเข้

 

ภาพประกอบจาก  มติชนออนไลน์