กวีประชาไท: มืดมากจนอยากตื่น

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

มืดมากจนอยากตื่น
จากค่ำคืนที่ร่วงไหล
เศร้ามากจนอยากไกล
ไปจากสวนขวดแห่งนี้

แหงนหน้าดูฟ้ากว้าง
แลเลือนรางอยู่เต็มที
โซ่แขวนแผ่นฟ้ามี
ตรวนระย้าระยับย้อย

เปล่งแสงแห่งเหล็กกล้า
วาสนาอ่าโอ่ลอย
เตี้ยต่ำอำนาจน้อย
ก็จงงับพับคอเสีย

ชี้นกจงว่านก
ขี้หมาตกก็จงเลีย
เลือดใดร่วงไหลเรี่ย
เขี่ยตีนกลบก็จบแล้ว

โอ้ว่าพระพายเอ๋ย
จะพัดเชยมาเพียงแผ่ว
ให้หอมดอมดอกแก้ว
กลบกลิ่นเลือดจะเหือดหรือ

มืดจริงยิ่งเพ่งจ้อง
เห็นแต่คล้องห่วงสองมือ
อับใจใต้คาขื่อ
......
อะไรหรือพวกนักฝัน?

 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์