กวีประชาไท: ขบวนรถไฟไปแดนสนธยา

01

ขบวนรถไฟไปแดนสนธยา
ซึ่งจะไม่กลับมาแม้ในวันพรุ่งนี้
กลางคืนกลืนกินทุกอย่าง
โดยอ้างนามของความรักและภักดี
ชานชาลาของสถานีระหว่างทาง
เนืองแน่นด้วยผู้โดยสารของความเคียดแค้น

02

เรารักชอบความเงียบ
จากเสียงที่เราไม่อยากได้ยิน
ต้องการพูดเพียงหนึ่งคำ
ซึ่งไม่มีความหมายเมื่อบังคับให้พูดพร้อมๆกัน

03

ขบวนรถไฟไปแดนสนธนยา
ดื่มกาแฟฝาดขมเพื่อให้ตื่นตลอดคืน
คืนซึ่งไม่มีวันสิ้นสุด
เฝ้าฟังเสียงความเงียบของคนรัก
คนรักผู้เคียดแค้น
ผู้สัตย์ซื่อและไร้เดียงสา

04

ขบวนที่รอคอยไม่เคยมาถึง
และที่ออกไปจากสถานีล้วนมุ่งหน้าสู่ค่ายกักกัน
21012016/1984

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์