กวีประชาไท: หยาดเหงื่อ

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

พ่อไม่มีคำพูด
แม่ไม่มีบทเพลง
หยาดเหงื่อไม่มีคุณค่าทางวิชาการ
ค่าแรงขยับขึ้นช้าพอๆกับกระบวนทัศน์
เอาเถอะ
ถ้ามันยังจะพอเหลือความทรงจำให้ลูกเก็บเกี่ยว
ทดแทนความน้อยอกน้อยใจประดามี
ให้รู้ว่าพ่อและแม่หายไปจากประวัติศาสตร์
และลูกมีความหมาย หลังจากเติมบางอย่างลงไปในท้อง
รวมทั้งของเล่นเหลือเดนจากเด็กคนอื่น
ตัวหนังสือที่พ่อไม่ได้เขียน
วีรกรรมที่แม่ไม่ได้สร้าง
ปล่อยให้ใครๆเก็บเกี่ยวไปก็แล้วกัน
มีเหมือนคนอื่น
วลีเสียดแทงหัวใจ
ไม่มีเหมือนคนอื่น
แค่มองตาลูก พ่อกับแม่ก็น้ำตาไหล
ช่างหัวนามธรรมนะลูกนะ
กินข้าวให้อิ่ม
ฟังเสียงจากกล้ามเนื้อและเส้นเลือด
ที่คอยย้ำเตือนว่าอะไรคือสิ่งที่เราปรารถนา
ส่งทอดมันให้ลูกของลูกอีกที
ไม่ใช่ด้วยถ้อยคำ
แต่ด้วยหยาดเหงื่อของเรา

 

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์