กวีประชาไท: ส.ค.ท.๒๕๖๐

 

ประเทศของฉัน          ผู้คนทุกข์ถูกลงทัณฑ์กันเกลื่อนกล่น

ที่คุมขังช่างมากมายหลายแห่งหน          หวังยังทนให้ไหวใจต้องหวัง

เธอต้องทนให้ได้อย่าพ่ายแพ้          เหน็บหนาวแค่ไหนไม่คลุ้มคลั่ง

เสรีภาพนอกกำแพงแข่งผุพัง          ความเกลียดชังยังร้อนเร่าภูเขาไฟ

ผิวน้ำดูดังนิ่งไม่ติงไหล          แต่ภายใต้สายน้ำงำลามไหม้

สะสมปมเงื่อนเงาแผดเผาใจ          ผู้คนไม่สามัคคีจ้องตีกัน

โลกของเธอ          คอยชะเง้อวันเดือนปีที่ปิดกั้น

รอคอยการสิ้นแรงแสงตะวัน          สู่ความฝันพาไปไร้กำแพง

เนื่องในวาระดิถีขึ้นปีใหม่          อันพรใดก็ไม่มีที่ส่องแสง

คนนอกคุกแต่ยุคสมัยไร้เรี่ยวแรง          ใจเข้มแข็งแห่งคนคุกปลุกใจเอย.

 

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์