กวีประชาไท: แผลเป็น



ลมหนาวกำลังเดินทางมา
ได้เวลารำลึกความหลังอีกครั้งแล้วสินะสหาย
ความสูญเปล่าอัดแน่นในหัวใจอันเต็มไปด้วยรอยแผลเป็นของท่าน
จะได้รับเติมเต็มและเยียวยาปีละครั้ง ปีละครั้ง
เราจะได้อ่านบทกวีและร่วมร้องเพลงกันอีกแล้วสินะสหาย
แต่งเครื่องแบบคนเดือนตุลาฯ
นัดหมายกันออกไปจิบเบียร์หรือไวน์ที่ไหนสักแห่ง
หัวค่ำพูดคุยเรื่องยุทธศาสตร์ยุทธวิธี
ตกดึกถกกันถึงทฤษฎีลัทธิแก้ครั้งอดีต
การฆาตกรรมหมู่กลางเมืองเมื่ออีกสามสิบเจ็ดปีต่อมา
คือความผิดพลาดของมวลชนไร้จัดตั้ง
รวมทั้งแกนนำสมุนทุนโสโครก
แล้วบรรดาสหายก็ปล่อยควันสีเทาพวยพุ่งออกจากปากอันชาญฉลาด
เปลวเพลิงในเงาดวงตาโหมไหม้กรมประชาสัมพันธ์
สีของมันช่างแตกต่างกันกับพวยเพลิงที่โหมไหม้ห้างสรรพสินค้าและศาลากลางฯ
พลังนักศึกษาประชาชนเมื่อสี่สิบสี่ปีก่อนบริสุทธิ์ยิ่งนัก
สหายนั่งตาปรือกระหยิ่มยิ้มย่อง
ให้เครื่องแบบคนเดือนตุลาฯ
ปกปิดรอยแผลเป็นครั้งใหม่เอาไว้