กวีประชาไท: ยุคด้อยพัฒนามาถึงยุคกำลังพัฒนา


คำว่าด้อยพัฒนานั้นน่าคิด     บอกมวลมิตรพิชิตได้ความใฝ่ฝัน

ด้อยพัฒนาในคุณค่าสารพัน     ท้าประชันขันแข่งแซงบุญกรรม

ครั้งรู้เรียนเขียนอ่านสารสารพัด     โรงเรียนวัดจัดสอนมาอยู่คลาคล่ำ

เขียนอ่านใบลานกระดานชนวนนำ     รากฐานทำ เป็นกำลังพัฒนา

อยากให้เป็นเขตประเทศพัฒนาแล้ว     ไยนอนแซ่วซมไข้ในปัญหา

จากด้อย เป็นกำลังยังใช้เวลา     ศตวรรษหน้าพัฒนาแล้วแจวถึงยัง


กาลเวลาเหลือเฟืออย่าเบื่อชีวิต     เป็นลูกศิษย์สุนทรภู่ ท่านครูฉมัง

โรงเรียนวัดคัดกระดานสอนท่านดัง     โลกยังตั้งเป็นคนสำคัญด้านวรรณกรรม

นับบัดนั้นจนบัดนี้มี " กูเกิ้ล "     เรายังเพลิน " กำลังพัฒนา " พาลุกคว่ำ

การศึกษาพาอัจฉริยะหรือคะมำ     อะไรทำศักยภาพพังพาบลง

คิดถึงโรงเรียนวัดคัดใบลาน     โลกนักอ่านอยู่ใต้กะลากากับหงส์

พัฒนามาตั้งไกลคงไร้ธง ?     ท่องจำหลงในเหลื่อมล้ำหลุมดำเอย.