กวีประชาไท: เลือก



เธอบอกฉันโง่ ให้ฉันจงเชื่อ
การเมืองจงเบื่อ ล้วนคนบ่ดี
กลับใจสัทธา ชาติวุฒิยศศรี
สุขอยู่กับที่ เพียงมีแค่พอ

เธอลองมองซี ฉันมีตรงไหน
แตกต่างหลากไป ไม่เหมือนเธอเป็น
ก้อนสมองสองมือ แขนขาเกลียวเอ็น
หูยินตาเห็น ตีนเดินตามใจ

เธอเอาเมียผัว เกิดลูกออกหลาน
เติบใหญ่ทะยาน แหวกฟ้าค้นดาว
ลูกหลานฉันเกิด ก้มหน้าขุดเอา
แหวกดินเจอเหง้า ฝันงอกดอกงาม

เธอบอกฉันโง่ ฉันจะไม่เชื่อ
การเมืองต้องเพื่อ เกื้อคนหมู่ใหญ่
ตัดถนนหนเดิน เลือกเองทางไป
ลูกหลานเราได้ เงยหน้าเสมอกัน