กวีประชาไท: กราบ


ควรจะรู้ว่าการกราบ
คือการกลับสู่ระนาบลาดเอียง
ปากติดดินไร้สิทธิ์ส่งเสียง
สองมือก็เพียงแผ่ปิดตา

หัวกดก้นยก
ซ่อนความหวาดวิตกก้มหน้า
ใต้เงาเท้า...ตีน..บาท...บรรดา
อดีตศรัทธาทื่อตาย

กรานกราบ
คือนอนพังพาบแพ้พ่าย
สงบจิตเสงี่ยมกาย
สยบอย่างเงียบง่ายโง่งม

กราบเรือกราบพระยังว่าไหว
กราบเป็ดกราบไก่ไม่ขื่นขม
อะไรเอ่ยยิ่งกราบยิ่งจม
ประนมมือไหว้กันพัลวัน ?