กวีประชาไท: ปีหมาหมา

พ้นปีไก่ ได้เวลา ปีหมาหมู่
เที่ยวข่มขู่ เหมือนหมาบ้า หาใช่เสือ
หมาตะกละ จะพลาดท่า แดกยาเบือ
เห็นแล้วเบื่อ พวกรอท่า หมาสองราง

กินอย่างหมู อยู่อย่างหมา กว่าสามปี
ไร้แวววี่ จะเลิกรา หมาหวงก้าง
ขี้หมูรา ขี้หมาแห้ง แกล้งทุกทาง
ไม่เว้นวาง หมาจนตรอก บอกสู้ตาย

เดินตามหลัง ป๋าเอาไว้ หมาไม่กัด
พวกหมาวัด หมาหัวเน่า เขาแหนงหน่าย
ทำหุงข้าว ประชดหมา พาวอดวาย
น่าอับอาย หมาลอบกัด ชัดทุกตัว

ล้วนหมาเห่า ใบตองแห้ง แสร้งว่าเก่ง
แต่ทำเจ๊ง ขี้หมูขี้หมา พากันมั่ว
เล่นกับหมา หมาเลียปาก อยากพันพัว
อย่าซี้ซั้ว ถ้าหมากัด อย่ากัดคืน

ชิงหมาเกิด ล้มยิ่งลักษณ์ ไล่ทักษิณ
เห่าเครื่องบิน พวกหมู่หมา วิ่งหน้าตื่น
ขี้ใหม่หมา พากันหอม ยอมกล้ำกลืน
ตายน้ำตื้น หมาหยอกไก่ ให้ระวัง

จากระกา มาระกำ ช้ำทั้งชาติ
แย่งบทบาท หมารับใช้ ตามใบสั่ง
ไม่มีมูล หมาไม่ขี้ ตีข่าวดัง
กะลาพัง หมาหางด้วน มันป่วนเมือง