กวีประชาไท: คนขี่เสือ......!?

 

ฟังผู้นำยังคลำทางวางยุทธศาสตร์     เบื่อการใช้อำนาจประกาศแว่ว

แต่ตัวเลขซื้ออาวุธสุดวาวแวว     ตลาดแจ๋วแถวเอเชียอาคเนย์

วิธีคิดติดอยู่ที่ปากอยากอยู่ที่ใจ     เป็นนักการเมืองหน้าใหม่ไม่หันเห

สถานการณ์บังคับลับลวงเล่ห์     กองหนุนเท่ อีกไม่นานคลานคลาไคล


ขึ้นหลังเสือเหงื่อไหล ตกกระไดพลอยโจน.....คิดผาดโผนพบหลุมพรางตนวางไว้

อยากลงจากหลังเสือ แต่เมื่อไหร่     ถอนหายใจในคดีราวีคา

ตัวอย่างขี่หลังเสือที่เหนือชั้น     เมื่อเสือมันอิ่มหนำฉ่ำหนักหนา

เป็นเสือเลี้ยงละครสัตว์หมดอัตตา     เขี้ยวเล็บขาแข้งถอนอ่อนแรงโรย


ขี่เสือได้อย่าให้หิวชิวหาห้อย     และต้องคอย ดูให้อย่า ชิวหาโหย

เสืออ้วนพีไม่มีโกรธกระโดดโวย     เหลือแต่โชยขี้เสือ เหม็นเหลือใจ

เหม็นขี้เสือเบื่อหน้าประชาทน     คนขี่เสือวิ่งวนจนเฉไฉ

แหวนเพชรนาฬิกามาจากใคร     เสืออ้วนไปใช่ไหมวนคนขี่เสือ


ยุทธศาสตร์ที่วาดหวังยังไม่เสร็จ     ดันแหวนเพชรนาฬิกามาเชือดเนื้อ

ลับลวงพรางอย่างที่อีหลักอีเหลื่อ     เสียของ เหลืออีกพี่น้อง ต้องเททิ้ง

เห็นอกเห็นใจใครขี่เสือเมื่อเสียของ     ยังปกป้องประคองกันไปไม่ล้มกลิ้ง

ลงหลังเสือเหลือลำบากยากจริง ๆ     คงต้องวิ่งวนอยู่ทนดู.....ใคร ?