กวีประชาไท: วันเด็กสี่จุดสูญ

 
 
เด็กหญิงยิ่งลักษณ์ , เด็กชายทักษิณ
เด็กชายไผ่ ดาวดิน , ชัยภูมิ ป่าแส
แผ่นดินผืน , ฟืนไฟ , ความไม่แฟร์
ใช่ไหม..โลกรังแกเราเหลือเกิน
 
ใช่ไหม..เด็กในด้าวแดนหมื่นแสนเด็ก
ยุคที่เหล็กถูกสังเคราะห์จนเหาะเหิน
เมือง..ถอยเท้าคืนหลังเหมือนบังเอิญ
บ้าน..เจริญรุ่งเรือง หมุนเฟืองย้อน
 
หมื่นเด็กชายสิ้นหวัง แสนเด็กหญิงกังวล
อดีตเด็กไม่กี่คนผู้มาก่อน
เผาความฝันลุกไหม้ สุมไฟฟอน
หวาดระแวงหัวนอน หลอนปลายเท้า
 
ปลูกให้ปลื้มความหลัง แล้วแอบฝังอนาคต
ผ่านตัวบทหลายตัวบทอันกลวงเปล่า
แต้มโทนสีห่วงใยย้อมใจเยาว์
แต้มวัยเขาด้วยวัยใคร? .. 'แคร์-ไม่แคร์'
 
...แสนเด็กหญิงยิ่งลักษณ์ , ล้านเด็กชายทักษิณ
เด็กชายไผ่ ดาวดิน , ชัยภูมิ ป่าแส
แผ่นดินผืน , ฟืนไฟ , ความไม่แฟร์
ใช่ไหม.. โลกรังแกเราเหลือเกิน ฯ
 
( ใช่ไหม..' โ ล ก รั ง แ ก เ ร า เ ห ลื อ เ กิ น ' )??