กวีประชาไท: อย่าปิดตาจนมองข้ามความเป็นจริง


 

นักการเมือง ถูกให้เป็น เช่นกระโถน
กลายเป็นโหน ถ้าออกไป ใครคงด่า
กลัวโดนโยง จึงนิ่งไว้ ไม่ออกมา
กลายเป็นว่า เขาไม่สู้ กูก้องง

ปี 49 ตอนเขาสู้ มึงอยู่ไหน
เขาก้าวไกล กว่าเลือกตั้ง ยังลืมหลง
ใครกันแน่ ที่มาไล่ ลืมไม่ลง
เคยไล่ส่ง วันนี้กล้า ออกมานำ

คนเสื้อแดง ตายเท่าไหร่ ไม่เอ่ยถึง
น้ำใจมึง แห้งผากกัน วันยังค่ำ
ยกแต่เรื่อง 6 ตุลา มาพึมพำ
และชี้นำ ให้ต่อต้าน นักการเมือง

คนชื่นชู กูไม่ไหล ไปด้วยแน่
ทวนกระแส ไม่จมหาย กับหลายเรื่อง
ตอยังผุด ให้ขุดแก่น ความแค้นเคือง
ช่างเปล่าเปลือง เสียเวลา กว่า 10 ปี

บริสุทธิ์ กันหนักหนา รักษาไว้
เสื้อแดงไม่ มีวันจะ สลายสี
เพื่อไปช่วย คนที่ไม่ เคยใยดี
อ้าปากที แนวร่วมลด หมดศรัทธา

พรรคพวกเก่า ไม่ตำหนิ วิจารณ์บ้าง
หรือหาทาง อภิปราย ให้หายบ้า
แค่วีระ เท่านั้นหรอก ที่ออกมา
อย่าปิดตา จนมองข้าม ความเป็นจริง!