กวีประชาไท: นาผืนน้อย

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ทรัพยากรของโลกน่าโศกเศร้า     คำว่า "เรา" "เขลา" กับ "คล่อง" คล้องคอเห็น

คำว่า "เขลา" ก็เหงาหงอยรอยลำเค็ญ     คนเคยเป็นทาสกันนับพันปี

ผ่านยุคทาสสุดทุกข์ยากมามากแล้ว     ยังไม่แคล่วคล่อง ยังคล้องโซ่โง่เง่างี่

โซ่ที่ปลดแล้วไม่ปล่อยยังคอยที     ใครที่มีความเขลาขอเอาคล้อง

คำว่า "เรา" เข้ายึดครองโลกผองได้     แต่ความหมายของ"เรา" แบ่งเผ่าผอง

ในผองเราเขามือยาวสาวเอาครอง     มือใครคล่องกว่าของใครส่วนใหญ่นั้น

ตอบปัญหาทรัพยากรถอนหายใจ     มากมายไปในแหล่งหล้าดังว่าสวรรค์

เหลือแต่การบริหารจัดการกัน     ที่จะปันแบ่งไปให้ลงตัว

ใครจะทำหน้าที่ไปชี้วัด     ก็คือ "รัฐ" ไปจัดสรรกันถ้วนทั่ว

แต่ถ้ารัฐจัดไม่เป็นเห็นมัว ๆ     ประชาชั่วหรือรัฐชั่วยั่วให้คิด

ลูกหลานประชาเหลือแต่นาผืนน้อย     รัฐใดคอยรายได้ใดลิขิต

เหลือแต่การท่องเที่ยวเยียวยาชีวิต     ทุกสารทิศแห่มาเที่ยวเสียวเมืองไทย

ที่นาผืนใหญ่ให้มองใครคล่องแคล่ว     ที่เท่าแมวดิ้นตายหลายแสนไร่

ลูกหลานชาวนาชนดั้นด้นไป     ทาสยุคใหม่ใช้กล้ำกลืนนาผืนน้อย

ปฏิรูปก่อนเลือกตั้งยังไม่กล้า     ปฏิรูปที่นาพาปลดปล่อย

ปฏิรูปก่อนเลือกตั้งดังซ้ำรอย     ปฏิรูปบ๊อยบ่อยยิ่งย่อยยับ

                                                                

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์