อัพเดทล่าสุดเมื่อ 4 ชั่วโมง 15 นาที ที่ผ่านมา
ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

กวีประชาไท: ข้อคิดเห็นเกี่ยวกับพิซซ่า

 

แล้วผู้ที่หัวเราะไม่ออก
จะยืนอยู่ตรงไหน
ระหว่างรอยแย้มยิ้มที่เปื้อนซอส

เราได้พยายามอย่างถึงที่สุด
แต่เมื่อความอร่อยอันเหนียวและยืดซึ่งถูกตัด
เป็นชิ้นรูปสามเหลี่ยม
วางลงในจานเบื้องหน้าเรา
ก็ให้รู้สึกกระดากไม่อยากร้องขอจากมันอีกต่อไป
เพราะนอกจากกลิ่นและสีสัน
ซึ่งราวกับจะยั่วน้ำลาย
มันก็ดูไร้ซึ่งจริตและเดียงสาใดเลยจริงๆ

และเราผู้เป็นอื่นจากเหล่าดวงหน้าอิ่มเอิบสูงส่งสีทอง
อันหาใดในโลกเหมือน
เป็นดั่งหน้ากากขันขื่นนอกวัฒนธรรม
ในมื้ออาหารอันแสนสุข
พร้อมส่งถึงบ้านสำหรับทุกคน

เราได้พยายามถึงที่สุดแล้ว
(เหมือนความเป็นไปได้มีอยู่เพียงเท่านี้)
โชคดีเหลือเกินที่ยังหัวเราะได้
ดูสิ มันช่างบริสุทธิ์และน่าทานเพียงใด
ไม่ทำใครต้องถูกโยนเข้าห้องขัง
ถูกอุ้มหายหรือบังคับให้สาบสูญ
หรือหากเราหดหู่สิ้นหวังด้วยเพราะมิอาจเรียกร้อง
จนทำรสชาติมันผิดเพี้ยนไป
กัดกินและเคี้ยวความขมขื่นเงียบๆ
กลืนมันลงไปพร้อมมุกตลกเหลือร้ายที่ไม่มีใครจำ

2561