กวีประชาไท: โลกไม่เอื้อพื้นที่เพื่อฆ่าฟัน


มีสิ่งใดโศกเศร้าเท่าการฆ่า
อ้างปัญหาแก้ปัญหาด้วยปืนหรือ?
บอมบึมระเบิดไฟจากในมือ
ชีวิตคือความรันทดระทมจม

มีแววตาบริสุทธิ์ละห้อยหา
มีน้ำตาก้อนสะอื้นแสนขื่นขม
มีน้ำเลือดเดือดแดงเสียงระงม
มีเสียงขรมควันคลุ้งพวยพุ่งฟ้า

เราต่างมีชีวิตหนึ่งชีวิต
มีความคิดแตกต่างสร้างปัญหา
เอาสิทธิ ความให้เกียรติ ความเมตตา
เป็นมรรคาเพื่ออยู่ร่วมอย่างรื่นรมย์

ใช่อ้างสิทธิปลิดปลงลงเสียหมด
ให้สงครามกำหนดบดเบียดล่ม
แก้ปัญหาความต่างสร้างเงื่อนปม
ก็มีแต่จะจมล้มละลาย

โลกไม่เอื้อทางออกด้วยการฆ่า
ต้องเมตตาบริสุทธิ์เป็นจุดหมาย
โลกไม่เอื้อพื่นที่เพื่อฆ่ากันตาย
ต้องพร่างพรายสวนดอกไม้ได้งดงาม

เห็นแววตาและเรื่อนร่างเคว้งคว้างเศร้า
ที่เปลือยเปล่าสิ้นหวังทั้งขลาดขาม
ที่หวาดกลัวสั่นสะทกตระหนกตาม
หัวใจหวามหล่นวูบโลกซูบเซียว!

 

หมายเหตุ:

แด่...

ซีเรีย เด็ก ผู้คน ความโศกเศร้า และเขม่าสงคราม

(สงกรานต์ประเทศไทย สรงไฟประเทศซีเรีย 14-15 เมษ. 2561 )