กวีประชาไท: พิพากษา...พฤษภา-2553

กองกระดูกปนกระดาษขาดวิ่น
สามวันสิ้นลับกับไฟผลาญ
ถ่านสีแดงปะทุ วัตถุพยาน
ถวายคำให้การผ่านปรภพ

ยมราชเพ่งพิจวินิจฉัย
คณะวิญญาณใหม่ไม่รู้จบ
ร่วมร้อยร่วมพันครั้นถึงครบ
ตรวจพบข้อพิรุธวงจุดไว้

หนึ่งสมมุติฐานสังหารหมู่
ตา-หู หมองคล้ำร่ำไห้
สงครามแสวงหาประชาธิปไตย
สิ้นใจก่อนพบประสบเจอ

สองถูกรุกเข้าล้างเผ่าพันธ์
มือ-เท้าหนาวนั้น สั่นเสมอ
ตัวรั้งนั่งเศร้าเฝ้าละเมอ
ฝันเพ้อภูมิภาคอยากเสรี

สามการปล้นฆ่าอย่างบ้าคลั่ง
ดุจเถื่อนเคลื่อนประดังทั้งบัดสี
รอยกระสุนพรุนทุกที่ไม่มีดี
อธิปไตยตีค่าราคาทอง

ยมโลกอ่านคำพิพากษา
ค้านทุกศาลโลกกะลาตากลัดหนอง
ก่อนเคยตัดสินไว้ในทำนอง
ปกป้องฆาตรกรหย่อนโทษฑัณฑ์

แล้วตรัสสั่งบริวารจึงหาญเร่ง
สุวรรณ สุวาณ เอ็งจงบุกบั่น
ไปหักชีพผู้ต้องหาให้จาบัลย์
ในสามวันอย่าให้พ้นจนสามปี