กวีประชาไท: สรุปบทเรียน การผจญภัย

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ออกมาแล้วแก้วตามาหาแม่     มองเห็นแกตะโกนหาอยู่หน้าถ้ำ

โถอยู่เนินนมสาวหนาวกระหน่ำ     กินแต่น้ำฝนฝอยหยดย้อยมา

ขวัญเอ้ยขวัญหายเดนตายแล้ว     เกิดใหม่แถวถ้ำหลวงหายห่วงหา

ปรากฏการณ์ฐานคิดพิจารณา     ได้รู้ว่าประชาทั้งหล้ามาห่วงใย

สถานการณ์บันดาลใจในแรงรัก     ความสามัคคีมีสุขได้ทุกสมัย

ถ้ำเป็นครูหนูเอ๋ยเผยเภทภัย     ความยิ่งใหญพบในถ้ำ น้ำใจคน

มีเด็ก ๆ อีกมากมายไม่โชคดี     ถ้ำกาลีขังพี่น้องยังหมองหม่น

เด็กอาภัพอีกมากฐานะยากจน     มากมายทนประเทศเขตสงคราม

เส้นทางชีวิตลิขิตติดถ้ำใหญ่     ลี้ภัยไปทุกหนประชาชนชั้นสาม

ข้ามน้ำข้ามทะเลไปบ้างไม่ข้าม     พบร่างตามชายหาดขาดหายใจ

ถ้ำกว้างมีแดดฉายชายหาดสวย     มีคนรวยคนจนชั้นชนใหญ่

เผด็จการขยี้เสรีประชาธิปไตย     อยู่เป็นไหมใต้ตะวันอันมืดมน

พากันบอกโตไปให้เป็นคนดี          แต่เส้นทางเสรีอัปรีย์ถนน

ระบอบถ้ำยุทธศาสตร์ทางชาติชน     20 ปี จะวกวนไปหนใด

ไปไม่พ้นเผด็จการสันดานบิด     เพราะเริ่มติดกระดุมผิดติดเม็ดใหญ่

รุ่นพ่อแม่ยังยักแย่ยักยันไป          ผจญภัยอีกไกลไอ้หนูเดี๋ยวรู้เอง

 

 

                                              

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์