กวีประชาไท: หยังยิ่งถ่างเราห่างไกล

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

อย่าเอาหวังของประชาไปทุบทิ้ง

เพื่อสร้างหิ้งบูชาชนชั้นใหม่

ไม่มีคนชั้นบนดินแดนใด

ยินยอมให้ผู้ยากไร้ได้ลืมตา

 

นิยมสุขเฟื่องฟุ้งปรุงจริต

นั่นศิลปินจารีตเขาใฝ่หา

กลิ่นคนจนเหม็นสาบเต็มประดา

เรื่องปากท้องไม่ต้องมาสาธยาย

 

เมื่อเอ่ยอ้างความชอบธรรมอย่างลำเอียง

สิทธิและเสียงจะเท่าเทียมอย่างไรได้

ก่อกำแพงกั้นแม่น้ำอยู่ร่ำไป

สร้างหอคอยให้คนรุ่นใหม่ไว้เริงรำ

 

รักคนจนจริงไหมสหายเอ๋ย

ไยแต่ละคำที่เอื้อนเอ่ยจึงเหยียบย่ำ

ไยตบหน้าคนชั้นล่างอย่างใจดำ

ยิ่งเหลื่อมล้ำยิ่งไกลห่างยิ่งต่างกัน

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์