กวีประชาไท: หยังยิ่งถ่างเราห่างไกล

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

อย่าเอาหวังของประชาไปทุบทิ้ง

เพื่อสร้างหิ้งบูชาชนชั้นใหม่

ไม่มีคนชั้นบนดินแดนใด

ยินยอมให้ผู้ยากไร้ได้ลืมตา

 

นิยมสุขเฟื่องฟุ้งปรุงจริต

นั่นศิลปินจารีตเขาใฝ่หา

กลิ่นคนจนเหม็นสาบเต็มประดา

เรื่องปากท้องไม่ต้องมาสาธยาย

 

เมื่อเอ่ยอ้างความชอบธรรมอย่างลำเอียง

สิทธิและเสียงจะเท่าเทียมอย่างไรได้

ก่อกำแพงกั้นแม่น้ำอยู่ร่ำไป

สร้างหอคอยให้คนรุ่นใหม่ไว้เริงรำ

 

รักคนจนจริงไหมสหายเอ๋ย

ไยแต่ละคำที่เอื้อนเอ่ยจึงเหยียบย่ำ

ไยตบหน้าคนชั้นล่างอย่างใจดำ

ยิ่งเหลื่อมล้ำยิ่งไกลห่างยิ่งต่างกัน

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์