ใบตองแห้ง: ลมหายใจแดงไม่แพ้

มาอีกแล้ว ปฏิทินแม้ว-ปู ภัยความมั่นคงร้ายแรง รับเทศกาลปีใหม่ ถ้าช่วงสงกรานต์ ก็ขันแดงตัวอันตราย ทหารตำรวจยกทัพโยธากวาดล้างขนานใหญ่ จี้เส้นได้ไม่จบสิ้นทุกปี

ก็รู้ดีว่าเอาผิดใครไม่ได้ แม้ว ปู ถูกตัดสินว่าผิด หนีคดี แต่เอาภาพมาทำปฏิทินผิดตรงไหน จอมพลสฤษดิ์ทุจริตถูกยึดทรัพย์ ทหารก็ยังกราบไหว้รูปปั้นกันอยู่ ทำปฏิทินถ้าจะผิดก็คือไม่ขออนุญาตเจ้าตัว ภาพไม่สวยเลย เจ้าหน้าที่รัฐใช้อำนาจอะไร ไปจับไปยึด นี่ถ้าไม่มี ม.44 อ.สมลักษณ์ จัดกระบวนพล ก็ชี้ว่าจะมีความผิดฐานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ

การไล่จับปฏิทินก็เลยกลายเป็นไวรัล โลกออนไลน์ทำภาพล้อกันครื้นเครง แบบนี้ได้ไหม อย่างนี้ผิดไหม ทำไมเห็นอะไรสีแดงๆ ต้องพุ่งเข้าใส่ มวลชนเสื้อแดงก็ไม่กลัว ยึดปฏิทิน เรียกตัวเข้าค่าย ก็ถ่ายภาพโชว์ลงเฟซ

ทำไมไม่คิดอย่างไพศาล พืชมงคล ว่าเป็นเหยื่อล่อให้กินเบ็ด เป็นการประจาน “ประเทศกูมี” ไทยแลนด์ 4.0 แค่ปฏิทินก็โดนจับ

อันที่จริง คสช.ควรคิดให้รอบคอบกว่านั้นอีก ปกครองประเทศเกือบห้าปี ห้ามโน่นห้ามนี่ทุกอย่าง กระทั่งห้ามใส่เสื้อแดงยังเคย แต่ทำไมคนยังนิยมทักษิณ ทำไมมวลชนไม่ยอมจำนน เสื้อแดงบางคนโดนทหารเยี่ยมบ้านทุกอาทิตย์ ก็ยังเฉย แค่อดทนรอเวลา รอทีข้าบ้างเท่านั้นเอง

คนชั้นกลางอนุรักษนิยมฟังแล้วคงคลั่งใจ พวกงมงายขี้ข้าแม้ว ทั้งที่ความจริงแล้วไม่ใช่ แม้ไม่สามารถแยกกันได้ แต่ก็เพราะเสื้อแดงกับแม้วกลายเป็นผู้ถูกกระทำ ผู้ถูกรัฐประหาร มีหัวอกอันเดียวกันจนแยกไม่ออก

ตั้งแต่ปี 51-53 มันไม่ใช่เรื่องประชานิยม หรือผลประโยชน์ที่ได้จากนโยบายรัฐบาลอีกต่อไป มันกลายเป็นเรื่องที่มวลชน “ไพร่” อันไพศาล ตระหนักว่าตัวเองเป็นเจ้าของอำนาจ เป็นเสียงข้างมากที่เลือกรัฐบาล ไม่ยอมให้ใครอ้างศีลธรรมความดีงามหรือกฎหมาย มาแย่งยึดอำนาจไป เมื่อเห็นว่ารัฐบาลที่ตนเลือก ถูกโค่นอย่างไม่ชอบธรรม จึงแสดงพลังอย่างโกรธแค้น

ม็อบเสื้อแดงปี 53 คือจุดเปลี่ยนการเมืองไทย ภาพคนชนบท คนชั้นกลางระดับล่าง ใส่เสื้อแดงฉาน โทนสีน่า สะพรึง กรีดเลือดสกปรก เดินไปตามถนนเมืองกรุง ที่คนชั้นกลางระดับบนคนมั่งมีมองลงมาจากห้องแอร์ในตึกสูง ท่ามกลางแม่บ้าน ยาม แท็กซี่ คนงาน ฯลฯ แห่ต้อนรับ

มันเป็นภาพประวัติศาสตร์ แห่งการลุกขึ้นตื่นของเสียง ข้างมาก ซึ่งนับจากนั้น ก็ไม่มีวันกลับไปหลับใหล โดยเฉพาะเมื่อเป็นฝ่ายถูกกระทำ และไม่สามารถทวงความยุติธรรม เลือกตั้งชนะถล่มทลายก็ยังถูกรัฐประหารซ้ำ

นี่มันไม่ใช่เรื่องของความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ที่หวังว่าแก้ปัญหาปากท้อง ด้วยประชารัฐ ไทยนิยม แล้วคนจะเลิกทวงอำนาจ บัตรคนจน 11.4 ล้านใบ จะลบ 10.5 ล้านเสียงไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ หรือกดข่มไว้ 4-5 ปี เดี๋ยวก็ยอมจำนน เราคนไทย ฯลฯ

ก็ไม่ได้ฟันธงหรอกว่า เสื้อแดงยังเข้มแข็ง หลังถูกคุมเข้มมาเกือบ 5 ปี พลังเสื้อแดงเพิ่งเติบโต ก็มีทั้งความคิดอิสระและสับสนปนเป แต่อย่างน้อย คนที่ตาสว่างแล้วก็ยากจะหลับใหล โดยเฉพาะคนที่ถูกกระทำก็ยังสู้อยู่ทุกลมหายใจ ไม่ยอมแพ้แม้หมดลมหายใจ เช่น “จ๋า” ผู้หญิงยิง ฮ. ซึ่งเพิ่งจากไป

“ผู้หญิงยิง ฮ.” เป็นประวัติศาสตร์ชาติ เพราะน่าจะมีแต่ประเทศกู ที่แม่ค้าขายผักโดนจับฐานใช้อาวุธสงครามประทับบ่ายิง ฮ.ทหาร ยังดีศาลยกฟ้องเพราะอาวุธเป็นคลังที่อ้างว่าค้นเจอ ไม่มีลายนิ้วมือจำเลย แต่กว่าจะได้ปล่อยตัวก็ติดคุก 1 ปี 4 เดือน หลังจากนั้นยังถูกจำคุก 1 ปีฐานหน่วงเหนี่ยวกักขังทหารเมื่อปี 52 แม้ไม่ได้ซ้อมทหารตับแตกก็ผิดไง

จากแม่ค้าที่ไม่เคยสนใจการเมือง ไม่พอใจพันธมิตร ไปชุมนุมสนับสนุนรัฐบาลที่จตุจักร หลังปี 49 ชุมนุมกับกลุ่มคนวันเสาร์ไม่เอาเผด็จการที่สนามหลวง เธอกลายเป็น “เสื้อแดงแถวหน้า” มาตลอดทศวรรษ

นี่คือภาพแทนคนอีกมาก ที่ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับนักการเมือง แต่ลุกขึ้นมาสู้เพราะไม่พอใจว่าตัวเองถูกละเมิดสิทธิ ตัวเองก็เป็นเจ้าของอำนาจ ประเทศไม่ใช่ของทหารกับ “พวกผู้ดีชนชั้นกลาง” เท่านั้น

เสื้อแดงแถวหน้าจึงมีคนธรรมดาสามัญจำนวนมาก ไม่ขาดสาย ลุงยิ้ม ตาสว่าง ผู้หญิงยิง ฮ. แดงเสรีชน แดงอุบล อุดร ขอนแก่น เชียงใหม่ ฯลฯ

เพราะคนที่ตื่นขึ้นมาแล้ว ไม่มีวันยอมแพ้ แม้หมดลมหายใจ ถ้าไม่เข้าใจข้อนี้ ก็ไม่มีวันจบ 

 

เผยแพร่ครั้งแรกใน: ข่าวสดออนไลน์ www.khaosod.co.th/hot-topics/news_1803801

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์