ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

กวีประชาไท: ความหวัง

(ในความทรงจำ)
เมื่อเรานั้นตั้งคำถามทำอย่างไร
ประเทศไทยไม่เหมือนเดิมไม่เหมือนก่อน
บทเพลง (ในความทรงจำ) ยังเว้าวอน
เสียงแผ่วอ่อนผ่อนจางตรงกลางเพลง
ประเทศนี้มีประชาผู้เป็นใหญ่
มีสิทธิ์เสียงเลือกได้ใช่พูดเบ่ง
แล้วทำไมไยต้องมองเกรงเกรง ?
กับอำนาจข่มเหงเผด็จการ
จะต้องรอต่อไปใช่หรือเปล่า ?
มีแต่เงาอธิปไตยใช่ไหมท่าน ?
ความหวังเราคือขับไล่พวกใจมาร
ที่ดักดานดักแดกละแวกเมือง
เมืองที่บอกไร้คนจนเมื่อปีก่อน
เสียงเห่าหอนไม่คลอนคลายหมาตัวเขื่อง
ยิ่งมันอยู่ก็รู้จะเปล่าเปลือง
ไฟสุมแน่นแค้นเคืองในเมืองเรา
ความหวังเก่าในปีใหม่ในทรงจำ
ถีบระยำต่ำใต้ให้ตรงเป้า
ลบระบอบไม่ชอบธรรมให้หมดเค้า
เลือนเขม่าควันไฟให้หมดไป
บทเพลง (ในความทรงจำ) อันคร่ำคร่า
มีแต่คนบอดบ้าสิ้นสงสัย
ว่าบ้านเมืองกระเตื้องช้ากว่าบ้านใคร
เพราะเหตุใดไทยจึงไม่พัฒนา

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น