กวีประชาไท: คนไม่ได้กินหญ้า

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 ประวัติศาสตร์บาดแผลอยากแก้ไข     บาดแผลใหม่ยังมีอีกหลีกยากหนอ
แผลเป็นแล้วแผลเล่าเจ้าเคลียคลอ     เล่นเจ้าล่อเอาเถิดเลิศเล่ห์กล
เล่ห์กลกางวางหลุมบ่อล่อเอาเถิด     จริงบรรเจิดเตลิดเท็จเพชรล่องหน
เป็นเพชรแท้เพชรเทียมเยี่ยมหน้ายล     เกิดเป็นคนล้นล้ำเลิศเล่หเกิดหลอน

มีเล่ห์เหลี่ยมเยี่ยมยุทธอุตริ     สถิติกี่ปีที่หวังต้อน
ให้ฝูงชนคนกินหญ้าฐานันดร     ขังคอกป้อนหญ้าให้ถึงใจคน
ชนชาติใดให้ร้อยจมูกผูกติดเสา     ไม่ร้อนเร่าราวอกไหม้ในสายฝน
กินหญ้าได้สวมใส่เขาเข้าตาจน     ดั่งโดนมนต์สะกดรสหญ้ากิน

คนไม่ยอมกินหญ้ากล้าอยู่ยาก     ต้องทนตากหน้าหนีทิ้งที่ถิ่น
ลี้ภัยอยู่ต่างฟ้า ต่างธานินทร์     วิญญาณขาดวิ่นดิ้นรนพ้นขื่อคา
แผ่นดินเกิดเล่ห์กลเหล่าคนคด     รอศรัทธาหญ้าหมดหย่ารสหญ้า
กระชากเชือกร้อยจมูกผูกอิสรา     ถึงเวลาตาสว่างหนทางตน

ประวัติศาสตร์บาดแผลแท้ความหลัง    ซ่อนความหวังฝังใจไขว่คว้าผล
คลื่นความคิดผลิตสิทธิ์ปวงชน       นั้นคือหนทางไปในชีวิต
จะปรากฏคลื่นคนพ้นรสหญ้า     โถมทายท้าทะมึนงำอำมหิต
เพราะคนไม่ได้กินหญ้าทุกสารทิศ     ลุกทวงสิทธิ์อิสราประชาธิปไตย

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น