กวีประชาไท: ประชาธิปไตยนุ่งโจงกระเบน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

รินล้น – ปรนปรุงฟุ้งฝัน                พาพลัดจากปัจจุบัน
จาริกจารีตอดีตกาล                    
กล่อมใจกล่อมจมบุรมบุราณ           เพียรบิลต์ภาวะบรรพพิมาน
โรมานซ์คอสตูม  บูม  ฮิต
ฤทธิ์ลึกรสล้ำแห่งอำมฤต               จิบ ณ ขณะจิต
เป็นขุน, คุณพระ  ชั่วขณะใจ
หางเสียงสะบัดสัมผัสสไบ...           เคลิบเดิมเคลิ้มใด
เจือแต่นัยยะจินตนิยม
เมาเมามึนมึนผุดขึ้นดิ่งจม               มอมมา!  ข้าก้ม
กอบซากเก่าซีดอดีตวิถี

รอนสิทธิ์ลิดเสียงเพียงนี้                สี่ปี...  กี่ปี?
มนุษยภาพ  ราบคาบ  สลาย
ประชาธิปไตยยามหลับ  ลับหาย       ยามตื่น  ยืนตาย
รัฏฐาธิปืนยืนยง
ปราบปรามนามธรรมจำนง               ปัจจุบันบรรจง
มอมรสอำมฤต – ฤทธา
ชายตาดูสิ  มิรู้ชะตา                     โอ...  อนาถา
อนาคตคด,  ลดเลี้ยว
เพียงมองชีวิตนิดเดียว                   ประเทศหนอก็เปลี่ยว
มิรู้ชะตาช่างน่าสงสาร

ชิดซาก – ฉากซีด  อดีตกาล            บางอกตระหนกสะท้าน
ปีปัจจุบันอันอัปลักษณ์
 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์