กวีประชาไท: หนักหลัง

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ดินคือดินรองรับตีนที่ยืนอยู่
หนักไม่หนักมันไม่รู้ไม่เคยสน
ที่รองรับความทุกข์ก็คือคน
คอยแบกรับความยากจนมายาวนาน

หนักแผ่นดินไม่มีมีแต่หลัง
ที่หนักจนแทบพังกี่ปีผ่าน
แบกชั้นชนบนฟ้าสุขสราญ
แต่คนแบกแทบคลานลงกินดิน

ยังจะทวงบุญคุณทั้งขี่หลัง
ทั้งเวียงนาวังคลังล้วนพุงปลิ้น
สุขอยู่บนหลังเราจนชาชิน
แกล้งไม่รู้ไม่ได้ยินเสียงครวญคราง

พอเราทำหลังตรงไม่ทนแบก
ทำฮึ่มฮั่มเขี้ยวแยกมองตาขวาง
อ้างแผ่นดินมีบุญคุณห้ามเราวาง
ต้องแบกมันขึ้นค้างบนหลังเรา

แสดงความคิดเห็น