กวีประชาไท: หวัง

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

รอยยิ้มเธอแห้งเหือดหายไปแล้ว
ดูเหมือนว่าครั้งสุดท้าย
รอยยิ้มปรากฎอยู่ในปฎิทินปี 56
หลังจากปี 58
มีใครสักคนบอกว่า
จะทำตามสัญญา
พุงจากท้องหมูเน่า
ยังคงเป็นกระปุกออมสิน...
เงินยังคงหยอดเข้าทางปาก
นาฬิกายังคงวนลูป
ดูคล้ายว่าหมูไม่มีหู
หูยังคงไม่ได้ยิน..
ท่ามกลางเสียงคนโอดโอย...
คุณลองวางปืนลงสิ...

 

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์

เรื่องที่เกี่ยวข้อง