กวีประชาไท: พระไทยไม่ได้เลือกตั้ง

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ภาวนาดูจิตใจอันหม่นหมอง
เรื่องเงินทองปากท้องพี่น้องข้า
นาข้าวไม่มีราคา
นาบุญแทบไม่มีทุนกำไร

เมื่อในจานขาดอาหาร
เมื่อในบาตรขาดปัจจัย
เมื่อร่างกายขาดพลัง
นิพพานยังดูห่างไกล

ปฏิบัตรู้เฉพาะตน
คนเป็นคนโดยหน้าที่
บ้าน วัด กฏหมาย ประเพณี
ล้วนมีข้าคือผลผลิตนั้น

การเมืองคือสนามอารมณ์
เกลียดชังชื่นชมขมปร่า
กายสังขารลวงมายา
หมั่นปัดกวาดศาลาวิหารใจ

เธอยังมีทางเลือกแม้น้อยนิด
ข้าแอบกระซิบในหมู่สงฆ์
รัฐชาติสั่งประกาศอำนาจตรง
จงธำรงตนอยู่เหนือโลก

เธอมีอำนาจจับปากกา
ข้ามีวิชากวาดวัด
คูหาอยู่หน้าวัด
ข้าจับไม้กวาดไม่ได้วัดอะไร

 

แสดงความคิดเห็น