กวีประชาไท: เชือกที่ร้อย

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

สวัสดียามบ่ายไม่คลายร้อน          ใครจะต้อนใครเข้าคอกบอกไม่ได้

เพราะว่าคนนั้นใครไม่ใช่ควาย          ใครจะหมายร้อยจมูกผูกหลักวน

ไฉนควายให้คนทนเอาเปรียบ    หรือควายเทียบ ทะนุถนอมไม่ยอมบ่น

พาอาบน้ำตามตีนท่าชลาชล                 ควายจึงทนถูกใช้ให้ไถนา

เปิดพัดลมไล่ร้อนนอนไม่หลับ    กระส่ายกระสับขยับจะเผ่นร้อนเป็นบ้า

อยากจะย้ายหนีตะวันไปจันทรา    ตะวันจ๋าอย่ากราดเกรี้ยวเดี๋ยวเป็นลม

ตะวันก็ไม่กล้ามากลางคืน               แค่ส่งคลื่นความร้อนผ่อนผสม

ปล่อยแสงดาราเดือนเพื่อนงายงม         คนจ่อมจมชมเจ้าเฝ้าซึมซับ

วินิจฉัยใจคนยลแสงฟ้า                  แสงศรัทธาจ้าแจ่มเพ็ญแรมจับ

ใช้กล่อมใจให้ราตรีอันลี้ลับ           ใครไม่หลับนั่งนับดาวทุกคราวไป

ผลงานการรวมตัวทั่วท้องฟ้า                ดาริกากี่ล้าน ๆ งานยิ่งใหญ่

คนเฝ้ามองท้องฟ้าว่าแสนไกล             หวังจะได้ดั่งหวังนั่งมองเลือก

ยามตะวันสะบั้นฟ้าอย่าไปเห็น     ดาวเดือนเด่น หิ่งห้อยลอยกลิ้งเกลือก

ถูกดูดดึงตรึงไว้เหมือนใช้เชือก    ทางช้างเผือกยะเยือกเปลือกลอกลบ

มนุษยชนวนเวียนเปลี่ยนหลุดขั้ว          เคยกริ่งกลัวกลับกล้าหาจุดจบ

โลกเคยแบนแขนชี้รี่รานรบ               เพียงเพื่อพบสัจจะประสบการณ์.

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์