กวีประชาไท: ลืมตา อ้าปาก

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 

มือดำ กำเคียว เก็บเกี่ยว ลำรวง
เหงื่อไหล ไม่ขาดช่วง แดดเผา ไม่ขาดตอน
มีควายผู้เฒ่า แบ่งเบาแบกคอน
เป็นเกษตรกร ที่ยังต้องผ่อนข้าวสารกิน

ลำบาก ลำบน ไม่บ่น ไม่อู้
เฒ่าแก่ ทู่ซี้ มาทวง หนี้สิน
สุดท้ายถูกยืด ที่ดินทำกิน
น้ำตาชาวนา รินไหลบ่าลงคลอง

ลูกชายหนึ่งคน หวังเป็นที่พึ่ง
ต้องถึงที่ตาย  เพราะถือป้ายเรียกร้อง
ประชาธิปไตย ต้องเป็นของไทยทั้งผอง
ฟ้องร้องดินฟ้า ว่าข้าถูกรังแก

“วอนสิ่งอภิศักดิ์สิทธิ์  ช่วยชีวิตลูกช้างด้วย
สังคมสังคนเฮงซวย มันไม่มีขื่อไม่มีแปร
กระดูกสันหลัง  ต้องตกที่นั่งย่ำแย่
แค่อย่าปิดหูปิดตา ข้าอยากลืมตาอ้าปาก
แค่อย่าปิดหูปิดตา ข้าอยากลืมตาอ้าปาก
อย่าปิดหูปิดตา ข้าอยากลืมตาอ้าปาก
  ค่อ่า    หูปิ  า ขา  ากลื ตา อ้า  า
แ  ่าปิด  ป  ข้าอ  ลื ต ้า  ก
  อย่า  หูปิด    ข้า  ลืมตา  ปาก
แ่  ่า ิ ู ิ  า  ้า  า  ื  า  ้า า


..”
.

หมายเหตุ: 

  • ปี 2535 เขียน“ลืมตาอ้าปาก” –แสดงในงานนิทรรศการสรรพรสบทที่ 1 เมื่อ กันยายน 2557 สถาบันปรีดี (รูปชิ้นงานภาพถ่ายลายบทกวี)​
  • มิถุนายน 2561 แสดงสดบทกวี ที่หอศิลป์ งานเปิดนิทรรศการ "ปล่อยให้ฉันร่ายรำ" ของพี่เลน จิตติมา ผลเสวก  

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์