กวีประชาไท: ช่องว่างที่ขวางคน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

มองสังคมอมทุกข์ยุคสมัย     ครอบงำใครไว้ใต้ฟ้าน่าพิศวง

หัวใจของประชาชีที่งุนงง     คล้ายหลอกหลงทางไปในวี่วัน

ซดเหล้าขาวเหล้าต้มอีกดมกาว     หลากเรื่องราวตอบถามความยาวสั้น

เป็นผู้ใช้แรงงานผ่านสารพัน     รับจ้างกันทุกงานการปรับปรุง

ทุกเรื่องเบื้องต่ำชั้นยันที่สูง     พ่อแม่จูงลูกหญิงชายมาหมายมุ่ง

เสร็จไร่นามาเมืองอันเฟื่องฟุ้ง     พี่ป้าน้าลุงยุ่งการงาน

การงานผ่านเรี่ยวแรงแห่งชีวิต     เราอุทิศเพื่อค่าแรงแข่งสังขาร

ก่อนร่างร่วงโรยสุข ทุกข์รุกราน     จินตนาการผ่านเหงื่ออันเรื่อเรือง

มองดูเขาขับรถเก๋งเร่งเสียงดัง     อยากจะนั่งข้างในใส่เสื้อเหลือง

ส่งลูกเรียนชั้นนำประจำเมือง     เผื่อจะเฟื่องฟุ้งฟ้ากว่าฝุ่นธุลี

แม่รับจ้างล้างจานประจำทุกค่ำเช้า     อยู่ร้านข้าวต้มโต้รุ่งในกรุงศรี

พ่อขึ้นยอดตึกใบหยกตลกดี     งานที่มีขัดกระจกฝุ่นรกเมือง

ส.ส.เขาหาเสียงเลี้ยงคะแนน     วางแผนแสนสร้างสรรค์นั้นปลดเปลื้อง

ขึ้นค่าแรงขั้นต่ำย้ำเนือง ๆ      ให้เป็นเรื่องนโยบายที่ขายดี

ทั้งพ่อแม่ลุงป้าพาลงคะแนน     ให้เป็นแสนล้านเสียงพอเพียงที่

จนได้เห็นเป็นคณะรัฐมนตรี     ความหวังมีรายได้เพิ่มเริ่มไหมเอย?

 

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์