กวีประชาไท: มหานคร

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

มหานครคลุ้มคลั่งและขมขื่น
_จะเดิน-ยืน-นอน-นั่ง ยังไว้ท่า
__เพียงทาสไพร่ใต้อำนาจอมาตยา
___เกิดปัญหาหวงแดนดินถิ่นของกู

_____มหานครคลุ้มคลั่งในความคิด
__________มึงสิผิดพวกไพร่ไม่เรียนรู้
__________เมืองแห่งเทพทุกวันคืนต้องชื่นชู
_____อาศัยอยู่แล้วเหยียบย่ำจ้องทำลาย

___มหานครคลุ้มคลั่งในความคด
__สำแดงบทคนบ้าแลว่าร้าย
_เห็นอาคารมีค่ากว่าความตาย
ชีวิตดับกลับกลายเป็นก่อกวน

มหานครคลุ้มคลั่งในความเครียด
_จึงหยามเหยียดรากหญ้าว่ามาป่วน
__คุณธรรมต่ำลงและเรรวน
___เป็นผู้ดีแดกด่วนใจมืดดำ

_____มหานครคลุ้มคลั่งในความเขลา
__________ใต้ร่มเงาความโง่อันเงื้อมง้ำ
__________จึงเพลิดเพลินเดินเตะยุติธรรม
_____สร้างนิยามความระยำประจำใจ

___มหานครคลุ้มคลั่งจึงขัดข้อง
__จะปรองดองด้วยเดือดดาลแล้วขานไข
_ต้องบังคับด้วยระบอบแบบไทยไทย
ข้าทาสไพร่ใต้ฟ้ามหานคร

 

แสดงความคิดเห็น

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

พื้นที่ประชาสัมพันธ์