กวีประชาไท: เดินหน้าเข้าคลองหาครรลอง คลองเพื่อชีวิต...

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

 พ.ศ.2504 ผู้ใหญ่ลีตีกลองตุ้ม ๆ     เชิญชาวบ้านประชุม 2 ทุ่มกว่า

ตามนโยบายของรัฐเพื่อพัฒนา     พลังประชารัฐ บ้านวัดโรงเรียน

ผู้เข้าร่วมประชุมมีตาสีหัวคลอน     ถามยอกย้อนแย้งแกแกล้งเปลี่ยน

แกชอบยวนกวนใจใช่บ่อนเบียน     แค่เพี้ยน ๆ พอเพียงได้เสียงฮา

 

ผู้ใหญ่ลีรายงานชาวบ้านเสร็จ     ให้เลี้ยงเป็ดและสุกรก่อนดีกว่า

ฝ่ายตาสี หัวคลอน ค่อนแคะว่า     สุกรนั้นหนาคืออะไรรู้ไหมแก

หลายสิบปีที่คุ้นชินได้ยินเพลงนี้     ไพเราะดีแถมอีสาวบ้านแต้

ขี่รถจักรยานผ่านไปนาไร่แพ้     ทิ้งมาแห่เข้าเมืองเรื่องงงงวย

 

อดีตเคยคุ้นคลองใสไหลหน้าบ้าน     นั่งนอกชานชมวิวทิวไม้สวย

คลองชานเมืองเรื่องยาวชาวนารวย     ที่นาซวยถูกจัดสรรปั่นทุกทาง

ฤดูกาลอันงดงามดั่งความฝัน     น้ำใสนั้นพลันคล้ำกระดำกระด่าง

เรือนริมคลองน้ำครำล้ำไปกลาง     ผู้คนสร้างอาศัยใกล้เมืองกรุง

 

พวกเขามาจากหนไหนใกล้ไกลหนา     จากท้องนาท้องไร่ไกลบ้านทุ่ง

หลายสิบปีที่ผ่านไปไกลท้องคุ้ง     กอผักบุ้งคลุ้งน้ำครำประจำวัน

เป็นภาพเจนสายตาหาคลายคลี่     กี่สิบปีที่ผันผกนรกสวรรค์

บ้านริมคลองผองน้องพี่ที่ผูกพัน     น้ำเน่ามันสะท้อนอะไรในบ้านเมือง?

                                       

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์