กวีประชาไท: คุณกำลังถูกขโมยเวลา? vs เวลากำลังขโมยจิตวิญญาณของคุณ?

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

ที่นี้เสรีภาพคือหยาบคาย     ดูเหมือนคล้ายประเทศเขตหลังเขา

ในเวลาเดียวกันอันคือเงา     ซีกโลกเราล้าหลังครั้งใดมา

มีอะไรในเสมอภาคให้อยากเห็น     ดูดั่งเป็นฝันแห้งผากอยากก้าวหน้า

ภราดรภาพยิ่งหยาบใหญ่ไม่ถึงเวลา     ถูกขื่อคาคุมใจในนิยาม

 

ที่ทารกร้องอุแว้แกกู่ร้อง     ประกาศก้องให้ 2 หูกรูเข้าถาม

รหัสนัยใช้บอกทุกข์ที่คุกคาม     แล้วงดงามความอบอุ่นที่จุนเจือ

กาลเวลาราคาแพงทุกแห่งหน     เกินจะค้นคุณค่าว่าล้นเหลือ

ใครบ่นว่าไม่มีเวลาช่างน่าเบื่อ     กระดูกเนื้อหนังผ่านล้วนวารวัน

 

กาลเวลาคือหน้าตาที่ปรากฏ     ตัวกำหนดฤดูกาลไปผ่านผัน

กาลเวลาพาน้ำลมผสมกัน     ขัดเกลาหินก้อนนั้นเป็นสัณฐาน

กาลเวลาเช่นกันดัดขัดเกลาคน     ที่ดิ้นรนค้นหาจินตนาการ

กาลเวลาพาให้ใบหน้ากร้าน     เกิดกมลสันดานฉายฉานชน

 

เกิดการผิดการถูกผูกนิสัย     วินิจฉัยไปตามความเหตุผล

ประสบการณ์ผ่านไปในเกมกล     รู้ว่าตนก็ดลบันดาลได้

มิใช่เทพเจ้าเท่านั้นดอก     จะชี้บอกทุกข์สุขแห่งยุคสมัย

การร่วมมือที่ลิขิตพิชิตชัย     ประชาสิวินิจฉัยทุกใจความ

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์