กวีประชาไท: คิดถึงท่าเสา

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

คิดถึงท่าเสา
บ้านน้อยในหลืบเขาร่มเงาไผ่
ห้องกระจกหลับตื่นบนพื้นไม้
กระรอกกระแตเต้นไต่สุขสราญ

 

นกกะรางฝูงเดิมลงบ่อน้ำ
นกเงือกร่ายปีกรำคราผินผ่าน
 น้ำตกน้อยหน้าฝนชลธาร
นี่คือบ้านแห่งรักจำหักลา

 

น้ำแควน้อยเย็นฉ่ำยามคิมหันต์
ร้อนเหลือพลันลงหาดทรายเล่นน้ำท่า
พ่อกับลูกเล่นทรายสบายอุรา
แม่นั่งเพลินชมปลาริมนที

 

สวนครัวน้อยพราวผักงามหลากหลาย
ข่ากระชายตะไคร้มะกรูดมะนาวตามวิถี
กะเพราขาวแดงแมงลักหอมผักชี
ผักหวานป่ามากมีรสโอชา

 

ยี่สิบกว่าปีที่แนบเนา
บ้านท่าเสาน่ารักเป็นนักหนา
เพื่อนร่วมวงเย็นค่ำร่ำสุรา
เฮละโลสาระพาตำจอกกัน

 

แมวหมาเช้ามืดคอยหมอบใกล้
แมวน้อยไซร้จองนอนตักที่ของฉัน
ดูดาวประจำตัวอุ่นใจครัน
ไปอยู่ไหนดาวนั้นจรัสฟ้า

 

คิดถึงท่าเสา
พรากลำเนาจากหนีห้าปีกว่า
อดบ้างอิ่มบ้างเป็นธรรมดา
ในยามพลัดที่นาพรากที่นอน

 

และยังคิดถึงผัดกะเพรา
ยามไร้เอาผักบาสซิลแทนไปก่อน
กะเทียมพริกซื้อแพงไม่เกี่ยงงอน
ข้าวร้อนร้อนยังดีที่มีกิน

 

คิดถึงท่าเสา
ยอมทนเหงาไม่กลับย้อนคืนถิ่น
บ้านเมืองยุควิปลาสอุบาทว์ทมิฬ
ดักดานสิ้นเบ็ดเสร็จเผด็จการ

 

เท่าไรก็ได้ การสนับสนุนจากคุณ คือการร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี ‘ประชาไท’ ... ร่วมสนับสนุนเรา
โอนเงิน พร้อมเพย์ PromptPay "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน" 0993000060423
โอนเงิน PayPal คลิกที่นี่ https://paypal.me/prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)
ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์