กวีประชาไท: แด่ระบบการศึกษาอันผุกร่อน

ประชาไททำหน้าที่เป็นเวที เนื้อหาและท่าที ความคิดเห็นของผู้เขียน อาจไม่จำเป็นต้องเหมือนกองบรรณาธิการ

คุณเป็นนักศึกษา
มีหน้าที่เรียนวิชาที่ข้าสอน
เกรดคือตัวชี้วัดหรือตัดทอน
รับผิดชอบหรือผุกร่อน...ในตัวตน

ถึงแม้คุณมีศักดิ์ศรี
เป็นคนดีในโลกที่เศร้าหม่น
แต่ชีวิตการทำงานของคน
เขาวัดผลด้วยตัวเลขเพื่อเสกงาน

ฉันสดับความอ้างว้างในบางคลาส
ลมประหลาดไหวติงและวิ่งพล่าน
ถอนหายใจ ในบางฝัน ไร้วันวาน
สัมผัสการเคลื่อนผ่าน...ของวารวัน

พวกท่านผลิตหุ่นยนต์มนุษย์
ฝังความชำรุดในความฝัน
กรอบความคิดบิ่นหักจึงผลักดัน
ให้เธอเขาเราฉัน...ไร้หัวใจ

พวกเราไม่ได้กลิ่นดินระเบิด
ไม่เคยเปิดประตูรับความอ่อนไหว
ภาพความตายไม่เคยเห็นเป็นอย่างไร
มีเพียงความเงียบใบ้อยู่ในเรา

เราจะไม่ยอมให้ใจชำรุด
อย่าได้ขุดฝังชิปอันดิบเศร้า
เพื่อครอบงำชีวิต ความคิดเรา
มืดสว่าง แสงหรือเงา เราเลือกเอง

ร่วมบริจาค สนับสนุนการทำงานของ 'ประชาไท' ร่วมสร้างและรักษาสื่อเสรี Prachatai.com (ไม่มีขั้นต่ำ)

โอนเงิน บัญชีกรุงไทย 091-0-10432-8 "มูลนิธิสื่อเพื่อการศึกษาของชุมชน FCEM"

โอนเงิน PayPal / บัตรเครดิต https://PayPal.me/Prachatai (รายงานยอดบริจาคสนับสนุน)

ติดตามประชาไทอัพเดท ได้ที่:
เฟซบุ๊ก https://fb.me/prachatai
ทวิตเตอร์ https://twitter.com/prachatai
LINE ไอดี = @prachatai

แสดงความคิดเห็น

พื้นที่ประชาสัมพันธ์